Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

Άθλος- Άθλημα- θέλημα = το Ψυχικό Κάλλος

Άθλος- άθλημα- θέλημα = δρόμος ενεργοποίησης μέσα από τη σωστή Δια- παιδαγώγηση.


Διαπαιδαγώγηση = η διαδρομή διδασκαλίας, δια- σκέλισης 
Έτσι από τον Άθλο – άθλημα- θέλημα περνάμε στον διασκελισμό – Άλμα. Άθλημα εννοούμε την πνευματική εκγύμναση με τη σωματική πειθαρχία. Γιατί κάθε άθλημα σώματος απαιτεί πειθαρχία, το ίδιο και η πνευματική άθληση.
Έτσι εκπαιδεύουμε το πάθος.
Το πάθος μας οδηγεί στο παθαίνω και από εκεί στο πεθαίνω. Όμως εμείς ήρθαμε εδώ για να πατήσουμε τον θάνατο και να περάσουμε στην Αθανασία της ψυχής μας.
Το πάθος μας οδηγεί στον θάνατο. Όμως μέσα από τα παραπάνω βήματα το πάθος – παθαίνω γίνεται μαθαίνω.
Γιατί για τη σωστή άσκηση χρειάζεται η σωστή πΥθαρχία.
Γιατί πυθαρχία με ύψιλον ? Μα το Ύψιλον αντιπροσωπεύει την Πύλη. Γίνεται λοιπόν με την έναρξη της άθλησης η Αρχή – Πύλη εις την ψυχική στολή, μέσα από τα βήματα του Ήθους. Το ήθος μετατρέπεται σε ήχος από την εσωτερική πηγή της ψυχής που συνδέεται άμεσα με τα Ύδατα του Σύμπαντος και δίνει στον Αθλητή Αληθινή Υπόσταση στη ζωή. 

Άθληση- Εκγύμναση = Εκ γυμνώνομαι από το εγώ μου μέσα από την χειραγώγηση = ανά τη χείρα μου αγωγή= παίζω στα δάχτυλα μου το εγώ μου = το γνωρίζω από όλες του τις πλευρές. Έτσι εμφανίζεται μέσα από αυτή τη χειραγώγηση το Ψυχικό Κάλλος. Έτσι δημιουργείται ο Καλλιστράτης = η καλή στράτα = η καλή ζωή γεμάτη από υγεία – αρμονία- ισορροπία. Αφού κανένα βάρος δεν υπάρχει πια.
Τα βήματα αυτά αφορούν τον καλό μαθητή της ζωής που δεν θέλει να γίνει μαχητής. Γιατί γνωρίζει πολύ καλά πως μαχητής θα πει μάχη και κάθε μάχη έχει απώλειες, συνήθως άδικες. Ενώ ο μόνιμος μαθητής έχει μόνιμη εκμάθηση και κάθε λεπτό αναβαθμίζει κομμάτια της ζωή του. Εκείνος ( μαθητής) γράφει κομμάτι -κομμάτι τη ζωή του λέξη- λέξη συνδημιουργώντας με τον Ανώτερο Δημιουργό την καλύτερη διαδρομή. Ο μαθητής έχει την δυνατότητα και τη ιδιότητα να γεύεται πάντα το φρέσκο και το νέο. Γιατί κάθε του δρόμο τον δημιουργεί μέσα από την φρεσκάδα της νέας γνώσης.
Οπότε δεν αντιμετωπίζει τη διαδρομή του μαχητή ο οποίος σε αντίθεση με τον μαθητή, είναι σαν να βλέπει ξανά και ξανά το ίδιο έργο και την ίδια παράστασή. Να βλέπει δηλαδή κομμάτια της ζωής του να είναι σε μόνιμη επανάληψη που σημαίνει στασιμότητα και φθορά.
Όλος αυτός ο γοητευτικός δρόμος το μόνο που χρειάζεται είναι η επιλογή εκ των δύο μαθητής ή μαχητής ?

ετικέτα ( αποκαλύπτω ) 

Δωροθέα