Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Αγαπημένη μου πριγκίπισσα συγνώμη…

Αγαπημένη μου πριγκίπισσα σου ζητώ ταπεινά συγνώμη, που τόσα χρόνια σε έχω έρημη και μόνη.


Εσύ είσαι η αιτία της ζωής μου και της ύπαρξής μου. Χωρίς εσένα δεν υπάρχω κι όμως σου φέρομαι λες και θα υπάρχω.
Σε θυμάμαι ελάχιστα ως καθόλου. Σε θυμάμαι μόνο εκείνες τις μικρές στιγμές που «τολμάς» και δονείσαι όταν ερωτεύεσαι, όταν γοητεύεσαι και γενικά όταν μου δείχνεις πως είναι οι στιγμές πληρότητας. Κι όμως αμέσως μετά σε ξεχνώ.
Αγαπημένη μου πριγκίπισσα στο σκοτάδι και στο κρύο σε έχω αφήσει μόνη και έρημη να πονάς και να μου φωνάζεις να σε ακούσω και να σταματήσω να σου γυρνώ την πλάτη.
Θυμάμαι πολύ καλά εκείνες τις μαγικές στιγμές που μου έδειχνες την ύπαρξή σου όταν χτυπούσε η καρδιά μου με άλλο ρυθμό, με άλλη μελωδία. Εκεί που ζει η πληρότητα. 

Κι όμως αγαπημένη μου πριγκίπισσα δεν ξέρω τον λόγο που δεν σε ακούω και ενώ μπορώ να γίνω ο πρίγκιπάς σου και να ανέβουμε στην Ανώτερη Κλίμακα της ευτυχίας κάνω πως δε σε βλέπω. Απλώς γιατί έχω παραμείνει αγαπημένη μου στο επίπεδο του βάτραχου και δεν ξέρω τι είναι αυτό που θα με μετατρέψει από βάτραχο ξανά σε πρίγκιπα. Ο λόγος που με κρατά βάτραχο, αγαπημένη μου πριγκίπισσα να ξέρεις είναι αυτή η κακιά μάγισσα που μου έκανε μάγια, την λένε ύλη και χρήμα.  
Αγαπημένη μου πριγκίπισσα – ψυχή μου, συγνώμη σου ζητώ που δεν ήρθα να σε συναντήσω, που προτίμησα την ύλη και να είμαι ένας βατραχάνθρωπος χωρίς νόημα και ουσία. Όμως τώρα νιώθω ότι κουράστηκα από όλο αυτό το ταξίδι του βάτραχου- εγώ και νιώθω ότι είναι η ώρα να συναντήσουμε εσύ εμένα κι εγώ εσένα. Εσύ η ψυχή κι εγώ η Αγάπη για να ανέβουμε τη δόνηση του Θείου Έρωτα που εσύ κρατάς καλή μου τόσες χιλιάδες χρόνια.
Συγχώρεσε με και πάμε μαζί στον Ουράνιο Πατέρα μας να μας καλώς ορίσει με την Θεία Λειτουργία Του.

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα