Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

«Αποθήκη γεμάτη από εκρηκτικά υλικά», το σπίτι μας.

Καθενός μας το σπίτι του είναι η φωλιά του, ο χώρος που ηρεμεί και μέσα σε αυτό νιώθει ασφάλεια και σιγουριά.


Πώς όμως τα σπίτια μας γεμίζουν τοξικότητα και δηλητηριώδη αέρια ?
Όπως αναφέραμε και στο κείμενο η οργή οργώνει τα όργανά μας,  ο θυμός δυστυχώς είναι ένα κύριο συναίσθημα το οποίο μας αναγκάζει να βιώνουμε και να περνάμε δρόμους πόνου, φόβου και καταστάσεων δύσκολων.
Μέσα λοιπόν στο σπίτι μας που εκεί μεταφέρουμε όλο το φορτίο της καθημερινότητάς μας το γεμίζουμε με αυτά τα τοξικά δηλητήρια του θυμού. Οπότε εισπνέουμε θυμό και εκπνέουμε θυμό επίσης.
Όμως τώρα στα σπίτια μας επικρατεί ένα παραπάνω ο θυμός. Δεν τον φέρνουμε μόνο από έξω, αλλά τον δημιουργούμε κι εμείς μεταξύ μας. Είτε μέσα από το περισσότερο άγχος, είτε με μεταξύ μας καβγάδες που έχουν να κάνουν πια με τον οικονομικό βρικόλακα που μας πίνει το αίμα στην κυριολεξία πια. Έχει μετατραπεί κάθε φάκελος από το ταχυδρομείο να γίνει ο μεγαλύτερος μας εφιάλτης. Έτσι μέσα από όλο αυτό το βάρος και μέσα στην ανάγκη μας να βρούμε τον φταίχτη δημιουργούνται καβγάδες και διχόνοιες μεταξύ μας.
Ενώ παράλληλα μέσα στα σπίτια μας θα κάνουμε έντονες συζητήσεις με το ποιος μας χρωστάει και τι και θα αρχίσουμε να αραδιάζουμε «κοσμητικά» επίθετα για κάθε έναν που μας χρωστάει.
Έτσι το σπίτι μας πια έχει γίνει μία αποθήκη γεμάτη από εκρηκτικά υλικά.  

Επίσης δεν θα ξεχάσουμε να ανοίξουμε και την τηλεόραση για να κάνουμε το έργο ακόμη πιο δύσκολο. Θα βάλουμε να ακούσουμε ειδήσεις και «ενημερωτικές» εκπομπές, που μόνο το καλό μας δεν θέλουν. 
Έτσι έχουμε φτάσει αρκετοί από μας στο σημείο να χάσουμε εντελώς την ηρεμία μας και να έχουμε ανάγκη από ηρεμιστικά.
Δεν έχουμε τρόπο να ξεσπάσουμε όλο αυτό το βάρος και έχουμε μετατρέψει τα σπίτια μας σε απόλυτα τοξικά. Όχι αυτή η τοξικότητα δεν είναι λιγότερο βλαβερή από το τσιγάρο ή το νέφος ως προς τις μεγάλες πόλεις, είναι πολύ περισσότερο βλαβερή.
Όμως επειδή εμείς βλέπουμε το περιβάλλον μας και νιώθουμε την οικειότητα αυτή, δεν μας πάει στο μυαλό ότι έχουμε μεταποιήσει την ενέργεια του σπιτιού μας και ότι εισπνέουμε κάθε μέρα πολύ παραπάνω πόνο. 

Πώς μπορούμε όμως να χειριστούμε όλη αυτή την κατάσταση ?
Τα ξεσπάσματα θυμού και η εκτόνωση του είναι υγεία. Οφείλουμε και χρωστάμε στους εαυτούς μας να εξωτερικεύουμε όλο αυτό το βάρος από όλα όσα μας ενοχλούν και μας κάνουν να θυμώνουμε.
Η διαχείρισή τους όμως μέσα από τρόπους είναι μία διαδρομή η οποία μας αξίζει. Γιατί κάποτε όλο αυτό το οικονομικό βάρος θα τελειώσει, σκοπός όμως είναι εμείς να είμαστε καλά, ως προς την υγεία μας και να  μην είμαστε με φάρμακα.
Πρώτον: μπορούμε να βάζουμε μουσική, μία μουσική ήρεμη χωρίς λόγια, δηλαδή όχι τραγούδια. Γιατί τα τραγούδια ανάλογα τη δόνησή τους μέσα από τον στίχο ίσως να προκαλούν εκτός των άλλων παραπάνω θλίψη ή οργή. Οπότε μόνο η μουσική είναι διαδρομή εξισορρόπησης της ενέργειας του σπιτιού μας. Η κλασική μουσική είναι μία πρόταση, η ήρεμη και χαλαρωτική διαδρομή είναι μία άλλη. Αφήστε τη μουσική να παίζει σε ένα δωμάτιο περίπου στη μέση του σπιτιού σας, είτε είστε είτε δεν είστε εκεί. Η δόνηση αυτή θα απλώνεται μέσα από τους τοίχους σε όλο το σπίτι. Δηλαδή δεν είναι απαραίτητο να την ακούτε εσείς, αλλά να υπάρχει η δόνησή της μέσα στο σπίτι σας.
Δεύτερον : Δοκιμάστε αν σας αρέσει επίσης να βάλετε χορευτική μουσική και χορέψτε. Ο χορός είναι μία καταπληκτική γυμναστική αλλά παράλληλα θα βοηθήσει το δικό σας στρες να φύγει.
Τρίτον : ανάψτε ένα κερί στον κοινόχρηστο χώρο, στο σαλόνι σας. Το κερί έχει την ιδιότητα να μεταστρέφει την ενέργεια στον χώρο και να αλλάζει την τοξικότητα σε θετικότητα. Κάτι που έκανε πριν από χρόνια το καντήλι στα σπίτια της γιαγιάς μας ή της μαμάς μας.
Τέταρτον : θυμιατίστε όλο σας το σπίτι ή ρίξτε αγιασμό σε τακτικά διαστήματα. Σε κάθε δωμάτιο κυρίως στις γωνίες, εκεί μαζεύεται η αρνητική δονητική ενέργεια. 


Αν πάλι το νιώθετε βαρύ το σπίτι σας μπορείτε να φωνάξετε έναν παπά να σας κάνει Αγιασμό αλλά και να σας διαβάσει την ευχή για την βασκανία.
Να θυμάστε πως όπως σφουγγαρίζουμε ή ξεσκονίζουμε τα σπίτια μας από τη σκόνη, έτσι πρέπει να κάνουμε και από την τοξικότητα του θυμού μας. Γιατί αυτή η τοξικότητα κάθεται παντού στα έπιπλα, στις κουρτίνες, στα παράθυρα, αλλά και στους τοίχους του σπιτιού μας. Και όλο αυτό εκπέμπεται κάθε μέρα μέσα στον χώρο που εμείς επιλέγουμε να χαλαρώσουμε.
Δεν έχει σημασία λοιπόν τι γίνεται έξω από το σπίτι μας αλλά σκοπός μας είναι να μην το μεγαλώνουμε μέσα στο σπίτι μας. Έτσι θα προστατέψουμε όλη μας την οικογένεια από πολλά. Αν έχετε μικρά παιδιά αυτόματα τα προστατεύεται από αλλεργικές ρινίτιδες, από άσμα, από βήχα, συνάχι, πυρετό. Εσάς από πονοκεφάλους, ημικρανίες, πίεση, χοληστερίνη κλπ. 


Θα μου πείτε είναι δυνατόν να συμβάλει το σπίτι μας και η τοξικότητά του σε αυτό το βαθμό ώστε να επηρεάζει τόσο πολύ την υγεία μας ? Ναι είναι. Μπορείτε να το φανταστείτε. Τι θα γινόταν αν βρισκόσασταν κλεισμένοι σε ένα δωμάτιο με καπνό τόσο που να μην έχετε καθόλου ορατότητα ? Μα ότι έχει αυτός ο καπνός θα το εισπνέεται εσείς. Ανάλογα με τη συχνότητα θα δημιουργηθούν και όλες οι παραπάνω ασθένειες. Τώρα που ξέρετε ότι το σπίτι σας είναι γεμάτο με ένα τέτοιο «καπνό» μπορείτε να καταλάβετε γιατί το παιδί σας ξαφνικά έπαθε αλλεργία, γιατί έχει δύσπνοια, γιατί εσείς ξεκινήσατε να έχετε πονοκεφάλους. Γιατί πόσο να αντέξει ένας οργανισμός κάτω από τις συνθήκες ενός θυμικού περιβάλλοντος ? 

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα