Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Οι Δονητικές Ψυχικές απώλειες μέρος 10

Το τρίτο σάλπισμα – σάπισμα και αναφερόμαστε στην μιζέρια που είναι στο μέρος 8.
Το τρίτο αυτό σάλπισμα λέει : Και τρίτος Άγγελος εσάλπισε και έπεσεν από τον ουρανό μεγάλο αστέρι, που εφλέγετο και εκαίετο σαν λαμπάδα. Και έπεσε ειςτο εν τρίτο των ποταμών  και εις τας πηγάς των υδάτων. Αποκάλυψη Ιωάννη Κεφάλαιο Η/10.


Η μιζέρια όπως έχουμε πει δημιουργεί αντί της ενότητας στους ανθρώπους την χωριστότητα από επιλογή. Ο καθένας ενώ είναι με διάφορους ανθρώπους είναι απομονωμένος μέσα σε ένα καλούπι εγωισμού και υλισμού. Αυτό το καλούπι που κατοικεί μέσα του το εγώ μας είναι το σώμα μας. Η ψυχή μας κάνει προσπάθειες να μας ενώσει μαζί της και προσπαθεί πάντα να μας δώσει μηνύματα από την Ουράνια Πατρίδα μας, αλλά ανάλογα το μέγεθος του εγώ μας δεν καταφέρνει και πολλά πράγματα.
Τότε η ψυχή σε αρχίζει να δίνει στο σώμα πέρα από τα εσωτερικά μηνύματα και μηνύματα στο σώμα μας. Γιατί το σώμα μας είναι δεμένο απόλυτα με την ψυχή μας, αφού της ανήκει απόλυτα. Το σώμα του κάθε ένα από μας δεν μας ανήκει και δεν ανήκει στο εγώ αλλά στην ψυχή, εκείνης είναι το όχημά της και εκείνη μεταφέρει. Υπάρχουν περιπτώσεις που το εγώ νεκρώνεται όπως αλτσχάιμερ, αλλά η ψυχή συνεχίζει να κατοικεί μέσα σε αυτό. Η ψυχή όμως όταν φύγει από το σώμα, αυτό δεν μπορεί να λειτουργήσει άλλο. 

Το τρίτο αυτό σάλπισμα που θα μας έρθει ως φωτιά από τον ουρανό, όχι δεν είναι από τον Θεό, αλλά από το αιθερικό μας σώμα το οποίο τόσα χρόνια μάζευε όλες μας τις σκέψεις, συναισθήματα και μορφές μιζέριας. Αυτός ο συλλέκτης μας. Αιθερικό σώμα, όταν αντιληφθεί ότι η ψυχή είναι σε κίνδυνο και χαθεί αρχίζει να έρχεται ως φλεγόμενο αστέρι = μήνυμα από την ψυχή μας για να ειδοποιήσει το σώμα ότι βρίσκονται σε κίνδυνο. Τότε ίσως να κάνει την εμφάνισή της στη ζωή μας μία μεγάλη απώλεια, είτε στην υγεία μας, είτε στην ύλη μας, είτε ως απώλεια ενός ανθρώπου. Η ψυχή μας έχει το δικαίωμα να μας ταρακουνίσει και να μας «αναγκάσει» να θυμηθούμε τον λόγο που ήρθαμε εδώ, να στρέψουμε το βλέμμα μας στην ουσία της ζωής και να φύγουμε από την επιφάνεια και το ουτοπικό μας τοπίο. Έτσι μέσα από αυτή την μεγάλη απώλεια ταράζονται τα ύδατά μας, μέσα στο σώμα μας.  Δηλαδή το τρίτο των ποταμών επίφυση και υπόφυση, παρεγκεφαλίδα και τις πηγές των υδάτων όπως στομάχι, καρδιά, πνεύμονες, συκώτι κλπ.
Η ψυχή μας είναι ένας σιωπηλός συνεργάτης του σώματός μας, ο οποίος έχει καρτερικότητα ως προς την επάνοδό μας στο μονοπάτι της αγάπης. Αλλά όταν έρθει η στιγμή που το αιθερικό μας περιβάλλον έχει γίνει τοξικό και μόνο θα αναγκαστούμε να βιώσουμε μία τέτοια μεγάλη διαδρομή απώλειας και πόνου. Η ψυχή μας εκείνες τις ώρες υποφέρει και περιμένει από το εγώ μας να εγκαταλείψει απόλυτα τον ρόλο του, να στραφεί προς το Θείο για να έρθει ξανά η ζωή του σε αρμονία. 

Γιατί ο Θεός πάντα θα βρει τον τρόπο να δημιουργήσει την υποδομή για τα θαύματά του, όταν η ψυχή του το ζητήσει. Για να του το ζητήσει η Ψυχή μας το εγώ μας θα πρέπει να έχει δώσει το «τιμόνι» της ζωής μας σε Εκείνη. Γιατί μέσα σε κάθε Ψυχή κατοικεί το Θείο και μόνο Εκείνη έχει την δυνατότητα να αλλάξει όλο το σενάριο πόνου στο σώμα μας.  
Πριν λοιπόν πέσει αυτό το αστέρι πάνω μας, πριν σαλπίσει ο τρίτος Άγγελος, που είναι το τρίτο μας μυστικό πέρασμα με το Αιθερικό μας σώμα, καλό είναι εμείς να περάσουμε από την διαδικασία της κάθαρσης της φρικτής αυτής μάστιγας που λέγεται μιζέρια- εγώ.

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα