Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

θα μπω στη σιωπή για να λάβω, να μεταλάβω, να καταλάβω και να αναλάβω.

Σε φοβάσαι, σε απομονώνεις, σε αποτρέπεις από την εσωτερική σου αναζήτηση. Για κάποιο λόγο που ούτε κι εσύ ξέρεις, αυτό ίσως να το έχεις βαφτίσει αιρετικό, κουραστικό, δύσκολο, χαζό κλπ. Όλα αυτά απλώς είναι πέπλα σκοτεινά που ο μόνος λόγος που υπάρχουν είναι γιατί δεν αντέχεις να δεις την αλήθεια. Την θέλεις μεν, την ζητάς, κάποιες φορές την απαιτείς, αλλά ούτε που θέλεις να την δεις. Γιατί ο μόνος που σε κρύβει από την αλήθεια είναι ο ίδιος σου ο εαυτός και κανένας άλλος.


Αυτός τόσα χρόνια σου κρύβει, εκείνος σου «πλέκει» σενάρια, εκείνος σε απομονώνει και σου απαγορεύει να είσαι αυτό που είσαι. Με αποτέλεσμα ο εαυτός σου να σου θέτει τους όρους και τα όρια που είσαι φυλακισμένος.
Επέλεξε λοιπόν να συναντήσεις την σιωπή. Ποια σιωπή και τι είναι η σιωπή. Ο δρόμος της σιωπής άραγε έχει μέθοδο ? Και τι εννοούμε σιωπή?
Σιωπή λοιπόν ως αρχικά βήματα γνωριμία με τον εαυτό μας είναι να επιλέξουμε ένα ήρεμο μέρος, ένα μέρος που μας κάνει να νιώθουμε όμορφα. Είτε είναι ένα μέρος στο σπίτι μας, είτε είναι η θάλασσα, είτε το βουνό. 

Πώς μένουμε σε αυτή τη σιωπή ? Τι μπορούμε να κάνουμε ?
Αφού λοιπόν επιλέξουμε το μέρος, ύστερα επιλέγουμε και τον χρόνο συνεύρεσης της σιωπής. Στην αρχή μπορεί τα 10 λεπτά να μας φανούν αιώνας αλλά λίγο καιρό μετά να περιμένουμε πως και πώς να τελειώσουμε τις δραστηριότητες της μέρας μας για να έχουμε αυτή την συνεύρεση με τη σιωπή μας. Έτσι τον χρόνο για την σιωπή είτε ορίστε τον εσείς, είτε στα πρώτα σας βήματα αφήστε να σας οδηγήσει η ανάγκη σας. Χωρίς φυσικά να αρχίσετε να κάνετε διαγωνισμό με τον ίδιο σας τον εαυτό και να τον κατηγορείτε ή να τον αξιολογείτε για το πόση ώρα «άντεξε» στη σιωπή αυτή και να τον μαλώσετε γιατί δεν άντεξε παραπάνω. Όσο χρόνο και να κάνει ως πρώτα βήματα είναι υγεία και αρμονία.
Είμαστε λοιπόν στο σημείο της επιλογής μας, χώρο. Καλό είναι σε αυτόν τον χώρο να μην βάλουμε καμία ηχητική παρεμβολή όπως μουσική ή τραγούδια. Κι αν είναι χώρος σπιτιού σαφώς και δεν θα βάλουμε τηλεόραση να παίζει, ούτε κινητό, ούτε βιβλία, τίποτε.
Απλώς θα καθίσουμε ήσυχα και ήρεμα εμείς με εμάς χωρίς κανέναν ανάμεσα σε μας και μας. Είναι η δική μας στιγμή, η δική μας ώρα. Σε αυτή τη στιγμή μπορούμε είτε εμείς να επιλέξουμε τη «βόλτα» που θα κάνει το μυαλό μας είτε με κάποιο μας πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, είτε με κάτι που θέλουμε να συζητήσουμε με εμάς. Μπορούμε φυσικά αντί να δώσουμε εμείς την έναρξη να αφήσουμε για πρώτη φορά το μυαλό μας να κάνει όσα «ταξίδια» θέλει, όπου θέλει και όπως θέλει. Κανένα φρένο δεν χρειάζεται να του θέσουμε ή να του ορίσουμε και στην μία περίπτωση αλλά και στην άλλη. 

Σε αυτό το ταξίδι σκέψεων όσο περνά η ώρα θα αρχίζει η γαλήνη να κάνει την εμφάνισή της, αφού το μυαλό μας έχει ανάγκη από εκτόνωση και εμείς του δίνουμε την δυνατότητα να την κάνει. Έτσι κάποια στιγμή θα φτάσει σε μία σιωπή, αυτή τη σιωπή έρχεται μέτα από τον θόρυβο. Είναι ακριβώς όπως μετά από καταρρακτώδη βροχή ( σκέψεις) βγαίνει το ουράνιο τόξο (σιωπή ) και ύστερα βγαίνει στην επιφάνεια πάλι ο ήλιος ( το Θεϊκό μας κομμάτι). Αυτή η στιγμή αυτή η σιωπή είναι ένα θείο Δώρο που κάνετε εσείς σε σας. Τότε εκεί σε αυτό το διάστημα θα σας έρθει το πρώτο βήμα «λάβω» . Αυτό το «λάβω» θα είναι ανάλογο με την συζήτηση που είχατε με το μυαλό σας, ίσως να είναι μία ιδέα, μία λύση, μία εικόνα. Αυτό το «λάβω» μετατρέψτε το σε μεταλάβω. Πώς ? Μεταλάβω θα πει καταγράφω σε ένα τετράδιο αυτό που ήρθε μέσα από το Θεϊκό σας κομμάτι. Ορίστε με τον εαυτό σας μία νέα συνάντηση στη σιωπή και αυτή τη φορά βάλτε οδηγό αυτό το «μεταλάβω», με αυτό ξεκινήστε τη «βόλτα» με το μυαλό σας. Αυτή η νέα συνάντηση καλό είναι να μη γίνει την ίδια μέρα, αλλά την επόμενη. Γιατί στην νέα μέρα θα έχετε σίγουρα αποτελέσματα, ενώ στην ίδια μέρα θα έχετε μία επιβολή που θα σας οδηγήσει σε παραπλάνηση.  Έτσι μετά από το διάστημα αυτό της νέας συνεύρεσης- συζήτησης θα έρθει το καταλάβω και αυτόματα ανοίγει η εικόνα του αναλάβω.
Όση περισσότερη εξάσκηση κάνουμε σε αυτή την τεχνική μετατρέπουμε τον εαυτό μας από εχθρό μας σε υπέροχο συνεργάτη. Αφού μόνο εκείνος κατέχει την ολότητά μας και κανένας άλλος. Κάθε τι για να περάσει από την εξάσκηση στον αυτόματο θέλει χρόνο και χώρο. 

Ο πολύτιμος εαυτός σου που κάθε μέρα είναι φορτωμένος με πολλά και διάφορα, σε χρειάζεται για να σε στηρίξει σωστά. Απλώς μέσα στην καθημερινότητά του είναι υποχρεωμένος και αναγκασμένος να λειτουργεί σαν καλοκουρδισμένο ρομπότ και δεν μπορεί να σου δείξει τις τόσο υπέροχες δυνατότητές του. Ο σεβασμός και η δική σου φροντίδα θα τον μετατρέψει σε έναν υπέροχο σύμβουλο και όσο περνά ο καιρός θα «διψάς» όλο και περισσότερο για να βρεθείς μαζί του και μόνο μαζί του, χωρίς κανέναν άλλον ανάμεσά σας.
Θεωρείτε τυχαίο που όλοι οι σοφοί δάσκαλοι, πνευματικοί, φιλόσοφοι, στοχαστές επέλεγαν και επιλέγουν ώρες να είναι μόνοι τους σε τέτοια ποιότητα σιωπής ? Μα πώς αλλιώς θα φέρουν σε ισορροπία την καθημερινότητά τους η οποία έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες ? Μόνο με αυτόν τον τρόπο φτάνουν να βιώσουν το λάβω, το μεταλάβω, το καταλάβω και τελικά το αναλάβω.

Η σιωπή είναι χρυσός θα το δεις, όταν επιτρέψεις να το βιώσεις αφιερώνοντας χώρο και χρόνο σε σένα. 

ετικέτες ( ευημερία & διαλογισμός ) 

Δωροθέα