Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

Γιατί δεν θυμάμαι τις προηγούμενες ζωές μου ?

Γιατί άραγε δεν τις θυμόμαστε ? Γιατί αν έπρεπε να τις θυμόμαστε, ο Θεός δεν μας αφήνει να τις θυμόμαστε ? Αν τις χρειαζόμασταν ως διαδρομή σίγουρα Εκείνος θα μας τις έδινε με ένα βιβλιαράκι την ώρα της γέννησής μας.


Κανένας μας δεν ήρθε με οδηγίες χρήσης εδώ. Όλοι ήρθαμε εδώ χωρίς τίποτε. Οπότε για κάποιο λόγο ήρθαμε έτσι και όχι με μια τεράστια εγκυκλοπαίδεια η οποία να γράφει μέσα τις οδηγίες χρήσης.
Άρα αφού θεωρούμε ότι όλα για κάποιο λόγο γίνονται. Αφού θεωρούμε τον θεό δίκαιο και σωστό, θα πει ότι Εκείνος κάτι ξέρει παραπάνω από μας για να μας φέρει έτσι απλά. Μέσα από μία υπέροχη απλότητα γεννιόμαστε όλοι μας.
Μια διαδικασία υπεροχής και ευλογίας είναι η γέννα και η δημιουργία μας.
Μέσα από την απόλυτη μητέρα της φύσης λοιπόν έρχεται ένα πλάσμα στον κόσμο, που αλίμονο αν είχε και εγχειρίδιο. Για να μην έχουμε λοιπόν σημαίνει ότι δεν το χρειαζόμαστε.
Πώς όμως φτάσαμε στο κάρμα ? Πώς φτάσαμε εμείς να «ξυπνήσουμε» αυτό το οποίο «κοιμάται» ? Γιατί αφού «κοιμάται» εμείς ντε και καλά να το ξυπνήσουμε ? Πώς είναι δυνατόν εμείς να έχουμε καλύτερη γνώση από τον Θεό ?
Ισχύει το κάρμα ? Κάτω από ποιες προϋποθέσεις και πως το ξυπνάμε ? Αφού το ξυπνήσουμε μπορούμε να το άρουμε ?
Ας τα πάρουμε τα πράγματα ένα- ένα
Πώς φτάσαμε στο κάρμα ? 

Το κάρμα λοιπόν όπως έχουμε μάθει έρχεται να βιωθεί ως κατάσταση από προηγούμενη ζωή. Είναι ένα «μάθημα» που αφήσαμε στη «μέση» από την προηγούμενη ή ένα χρέος από την προηγούμενη. Αν αυτό το κάρμα όμως ίσχυε έτσι κι αλλιώς θα το ξέραμε, θα το γνωρίζαμε, θα το έδινε ο γυναικολόγος στη μαμά μας μαζί με τον πρώτο υπέρηχο. Έτσι η μαμά μας θα μπορούσε να μας προετοιμάσει για όλο αυτό που μας «περιμένει». Όμως αφού δεν γίνεται έτσι σημαίνει πως εμείς έχουμε πάντα την επιλογή είτε να το ενεργοποιήσουμε είτε όχι.
Αφού λοιπό γεννιόμαστε έτσι ακριβώς όπως γεννιόμαστε, χωρίς τίποτε θα πει ότι αυτό το τίποτε είναι στην δική μας δικαιοδοσία να το ρυθμίσουμε. Ενώ παράλληλα μία διαδρομή προφητικής στάσης είτε μέσα από το κάρμα αλλά και μέσα από τον αστρολογικό μας χάρτη αυτόματα μας ενεργοποιεί ντε και καλά έναν δρόμο, ένα μονοπάτι. Ενώ εμείς ήρθαμε εδώ με την απόλυτη ελευθερία του επιλέγω.
Τι θα πει επιλέγω ? Επιλέγω λοιπόν θα πει, μέσα από το δικαίωμα που μας έδωσε ο Πατέρας μας Θεός αυτό της Ελεύθερης Βούλησης. Η ελεύθερη Βούληση σημαίνει πως ο καθένας μας έχει τη δυνατότητα να βιώσει τη ζωή του όπως εκείνος αποφασίσει και όπως εκείνος την ορίσει. 

Οπότε το κάρμα λοιπόν θα ισχύσει κάτω από προϋποθέσεις και αυτές τις προϋποθέσεις θα τις ορίσουμε εμείς και μόνο.  
Έτσι όπως έχει τοποθετηθεί το κάρμα είναι σαν να έχουμε μία κατάρα να μας κυνηγάει. Μα τότε δεν θα υπήρχε καμία μορφή δικαιοσύνης. Καμία κατάρα λοιπόν δεν μας κυνηγάει και τίποτε δεν ξεκινάει αν εμείς δεν του πατήσουμε το κουμπάκι που λέει «έναρξη».
Πώς το πατάμε αυτό το «κουμπάκι» ?
Είπαμε ότι ο τρόπος που ερχόμαστε είναι μέσα στην απλοϊκότητα και χωρίς κάποιο βιβλιαράκι με οδηγίες. Οπότε το κουμπάκι αυτό αρχίζει να ενεργοποιείται όταν εμείς δεν πάρουμε το μονοπάτι της αγάπης, αλλά το μονοπάτι του εγώ. Αλλά και πάλι παίζεται. Ο άλλος τρόπος που ενεργοποιείται είναι όταν εμείς αρχίσουμε να «σκαλίζουμε» πράγματα και καταστάσεις τέτοιου τύπου, τα οποία δεν μας αφορούν. Γιατί αν μας αφορούσαν θα τα ξέραμε. Αφού εμείς είμαστε μία φυσική πορεία ένα φυσικό φαινόμενο γιατί προσπαθούμε να βάλουμε μέσα σε αυτό το φυσικό, αυθεντικό κάτι που δεν μας ανήκει πια ? Κάποιες φορές η γνώση είναι σωτήριο αλλά κάποιες άλλες είναι η καταδίκη μας. Γιατί όταν κάποιος «ξυπνήσει» μία τέτοια πληροφορία που υπάρχει μέσα στα αρχεία μας, τότε αυτή η πληροφορία περνά από τον λήθαργο στο υποσυνείδητό μας και μετατρέπεται σε προφητική διαδρομή. Κάποιος δηλαδή προσπαθεί ντε και καλά να μας ενεργοποιήσει έναν «δράκο» που κοιμάται και που μπορεί να μην ξυπνήσει ποτέ. Έτσι μέσα από αυτό το «σκάλισμα» που κάνουμε ξυπνάμε αυτόν τον δράκο κάρμα και μετά είμαστε αναγκασμένοι να το βιώσουμε. 

Το κάρμα λοιπόν είναι μία επιλογή και όχι μία επιβολή. Το κάρμα θα υπάρξει αν το θελήσουμε εμείς να υπάρξει. Αλλιώς δεν έχει καμία θέση στη ζωή μας.
Αν πάρουμε δε τον δρόμο της Πνευματικότητας τότε κανένα κάρμα δεν υπάρχει. Αυτό το κάρμα είναι ένα άλλοθι για να κρύβουμε εκεί μέσα του εγωικές συμπεριφορές και καταστάσεις. Έτσι να νιώθουμε ότι η μιζέρια, η θλίψη, η στεναχώρια κλπ είναι καταστάσεις που μας τις χρωστάει το σύμπαν και μας είχε άχτι τόσο πολύ που περίμενε χρόνια ολόκληρα για να μας χτυπάει με λύσσα στο πάτωμα.
Όχι λοιπόν ούτε το Σύμπαν είναι τόσο άκοψμο και τόσο άδικο αλλά φυσικά ούτε ο Θεός. Ο Θεός μας έδωσε τόσα όπλα και τόση γνώση, όλα τους γεμάτα υγεία, αρμονία, φυσικότητα και αγάπη. Πουθενά ο Θεός δεν έχει να κάνει με την εχθρικότητα. Τώρα αν στη ζωή μας βιώνουμε καταστροφές ας ψάξουμε να δούμε εδώ σε αυτή τη ζωή τι δίνουμε, γιατί και τι παίρνουμε.
Να ξέρετε ότι οι γνώσεις από προηγούμενες ζωές είναι μόνο προς όφελός μας και ποτέ εναντίον μας. Και όταν αυτές τις γνώσεις τις χρειαζόμαστε θα εμφανιστούν μόνες τους μέσα από την απλότητα και τη φυσικότητα, χωρίς καμία προσπάθεια και βία.
Γιατί βία είναι να σκαλίζω αυτά που δεν θυμάμαι, έτσι επειδή κάποιος μου το είπε και να ψάχνω να βάλω μπελά στη ζωή μου χωρίς κανένα λόγο. Να ενεργοποιήσω δηλαδή έναν δράκο όπου μετά δεν ξέρω πώς να τον κοιμίσω.

Συνεχίζεται

ετικέτα ( αποκαλύπτω ) 

Δωροθέα