Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Μαντέμι ή πούπουλο ?

Ποιο από τα δύο είναι πιο ελαφρύ το μαντέμι ή το πούπουλο ? Μα φυσικά το πούπουλο.


Αυτός είναι ένας παραλληλισμός με τα σώματά μας. Τα σώματά μας αν είναι βαριά σαν μαντέμι δεν μπορούν να βιώσουν απόλυτα μία διαλογιστική κατάσταση.
Πώς καταλαβαίνουμε το σώμα μας αν είναι μαντέμι ή πούπουλο ?
Μα αν ένα σώμα είναι γεμάτο από σκέψεις και από συναισθήματα τότε είναι μαντέμι. Οι δονήσεις του είναι χαμηλές και το κρατούν απόλυτα γειωμένο και δεμένο με τον υλικό φορέα – σώμα.
Αν έχετε διαβάσει, όσοι Πνευματικοί δάσκαλοι υπήρξαν στον πλανήτη για να φτάσουν να βιώσουν το απόλυτο «φεύγω» μέσα από κατάσταση διαλογισμού, καθάριζαν απόλυτα τα σώματά τους από κάθε τοξικότητα. 

Αν τώρα το σώμα το καθαρίζουμε μέσα από την τοξικότητα μόνο με την διατροφή και την άσκηση χωρίς την ουσιαστική οδό των σκέψεων, των παθών, των συναισθημάτων τότε δεν μπορεί να είναι ελεύθερο από τα βάρη του και τότε είναι μαντέμι.
Όσο αδειάζουμε από αυτά τα φορτία το σώμα γίνεται όλο και ελαφρύτερο με στόχο να γίνει πούπουλο. Τότε έχει πιθανότητες να φτάσει στην κατάσταση Νιρβάνα. Δηλαδή στην απόλυτη ηρεμία και γαλήνη.
Εμείς όμως το κάνουμε ανάποδα από τον Βούδα. Ο Βούδας πέρασε ώρες, μέρες, χρόνια για να φέρει το σώμα του σε κατάσταση πούπουλο και ύστερα κάθισε στο δέντρο για να περάσει στην αιωνιότητα και να βιώσει την Νιρβάνα κατάσταση. Εμείς καθόμαστε στη θέση αυτή που επέλεξε ο Βούδας ενώ είμαστε καθ’ όλα μαντέμι και βιάζουμε το σώμα μας να γίνει από τοξικό, πούπουλο. Αυτό λοιπόν μας βάζει σε μία διαδικασία «νομίζω» και έτσι όλο το τοπίο γίνεται μία τεράστια παγίδα. Γιατί αυτή η παγίδα όσο πιο πολύ μεγαλώνει τόσο πιάνει όλο μας τον χώρο και η πιθανότητα να μην πέσουμε μέσα της είναι πολύ μικρή. 

Αν θέλω λοιπόν να μετατραπώ από μαντέμι σε πούπουλο καλό είναι να αρχίσω να δημιουργώ ουσιαστικά βήματα στον εαυτό μου. Να με αδειάζω από κάθε τι ασύμμετρο ως σκέψεις, ως συναίσθημα, ως πάθη. Όχι μέσα από την επιβολή και από την διαδρομή «σκάσε» που λέμε συνήθως στους εαυτούς μας, αλλά μέσα από την διαδρομή αναγνωρίζω πότε και γιατί κάνω ότι κάνω. Κάνω έρευνα σε βάθος σε μένα. Έτσι σιγά σιγά θα αρχίσω να έχω τον απόλυτο έλεγχο μου και να είμαι επίγνωση κάθε λεπτό. Τη σκυτάλη από το εγώ θα την πάρει ο Εαυτός ο οποίος είναι δεμένος με την Ψυχή και η Ψυχή θα μετατρέψει το σώμα σε πούπουλο, ενώ παράλληλα η Ψυχή θα ενώσει και θα γεφυρώσει το πούπουλο με το Άγιο Πνεύμα και τότε ναι κάθε διαλογιστική διαδρομή θα είναι ένα ταξίδι Νιρβάνας με ουσία. Τα αποτελέσματα όλου αυτού θα ρέουν σε κάθε πτυχή της ζωής μας και του σώματός μας. Καμία τρύπα δεν θα υπάρχει και κανένα σκοτεινό σημείο.

ετικέτα ( Πνευματικότητα ) 

Δωροθέα