Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2015

Παραγγέλνεις στο σύμπαν … σχέση ή πίτσα ?

Ναι το σύμπαν σίγουρα είναι ένας πολύ καλός παραγγελιολήπτης, αλλά πάντα οι παραγγελίες μας αυτές οφείλουμε να είναι ανάλογες με αρκετούς παράγοντες. 


Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Η αρχή έχει ως εξής το σύμπαν τα τελευταία χρόνια έχει γίνει το πιο αγαπημένο μας μαγικό ραβδάκι. Ένα ραβδάκι που ενώ εμείς δεν θέλουμε να «κουνήσουμε το δακτυλάκι μας» , εκείνο θα μας κάνει τις επιθυμίες μας πράξη.
Όλα εκεί τα τοποθετούμε. Αλλάξαμε τον Θεό και τον κάναμε Σύμπαν.
Μα αλήθεια πιστεύουμε ότι έχει διαφορά ? Μα το σύμπαν ποιος το ορίζει ? Ο ίδιος ο Θεός.
Οπότε κάθε μορφή έκκλησης ή προσευχής προς τα πάνω πάντα συνδυάζεται είτε το θέλουμε είτε όχι με τον βίο μας ολόκληρο.
Θέλουμε λοιπόν έναν σύντροφο και αρχίζουμε να κάνουμε μία λίστα, λες και ο σύντροφος είναι σαν τον καναπέ μας ή σαν την πίτσα που τον παρομοίασα στον τίτλο.
Η λίστα λοιπόν δημιουργείται με τα εξωτερικά χαρίσματα του, με την οικονομική του θέση κατάσταση και με τον χαρακτήρα του. Φτιάχνουμε το προφίλ του και αρχίζουμε τις εκκλήσεις μας προς το σύμπαν- Θεό. 

Αλήθεια σε όλο αυτό το σενάριο επιστημονικής φαντασίας, άραγε σε ποιους νόμους στηριζόμαστε ? Στους νόμους του Σύμπαντος ή του Θεού ? Μα αν στηριζόμαστε σε αυτούς πώς είναι δυνατόν να ζητάμε να μας έρθει κάτι τέτοιο σαν να ζητάμε αντικείμενο ? Εμείς για όλο αυτό που ζητάμε τις προϋποθέσεις τις πληρούμε ή δεν μας νοιάζει ή θεωρούμε μέσα από το εγωιστικό μας στάτους ότι το σύμπαν «μας χρωστάει» ? Και τι μας «χρωστάει» μία κούκλα η οποία να λειτουργεί όπως τη θέλουμε εμείς ? Να μην έχει καμία προσωπικότητα ή αν τολμήσει να είναι ανθρώπινη παρουσία τότε εμείς χάνουμε το ενδιαφέρον μας, γιατί ψάχναμε για μύθο και όχι για αλήθεια ?
Όταν ζητάμε έναν σύντροφο λοιπόν «μαριονέτα» πώς είναι δυνατόν να απαιτούμε να βρεθεί. Όταν δε, εμφανιστεί στον ορίζοντα κάτι που να μοιάζει με αυτό που ζητήσαμε θα αρχίσουμε «να ψειρίζουμε τη μαϊμού» και μέσα από τις απορρίψεις θα καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι αυτός που ζητήσαμε. Μπορεί να ξεκινήσουμε την σχέση βέβαια, γιατί δεν υπάρχει κάτι καλύτερο στον ορίζοντα εκείνη τη στιγμή και αντί να απολαμβάνουμε όλα όσα έχει αυτό το πλάσμα θα ασχολούμαστε με σχολαστικότητα σε όλα όσα δεν έχει. Μπορεί ακόμη και να έχει κάποια από τα βασικά στοιχεία, εμείς να λέμε «ναι, δεν τα εννοούσα έτσι» . Γι’ αυτό λέω ότι τη σχέση ή τον σύντροφο τον θεωρούμε κάτι σαν την πίτσα που θέλουμε να έχει συγκεκριμένη γεύση.
Όταν λοιπόν αυτός ο σύντροφος αποδειχτεί άνθρωπος, τότε αρχίζει η κατάρριψη. Άνθρωπος φυσικά, γιατί κι εκείνος θα έχει μία μάνα που τον γέννησε, θα έχει κάποια ελαττώματα, όπως κι εσύ. Θα τολμά να λέει τι θέλει και τι δεν θέλει. Φυσικά όπως κι εσύ μπορεί κι εκείνος να ζήτησε κάποια πράγματα από το σύμπαν για να τα έχεις εσύ. Κι όταν θα αρχίσει να τα παραθέτει θα αναρωτιέσαι, πώς τολμά, να έχει άποψη η «κούκλα» που ζήτησες. 

Οπότε καλό είναι να θυμόμαστε ότι όλοι γύρω μας είναι άνθρωποι και όλοι χρήζουν σεβασμού.
Πριν ζητήσουμε εμείς κάτι από τον Θεό ή από το Σύμπαν που το θεωρούμε πιο άμεσο. Χωρίς να το θεωρούμε ίσως πιο «χαζό» ή πιο «τυφλό»? Καλό είναι να μπούμε στην αναζήτηση την δική μας, τι έχω, τι θέλω, τι μπορώ να προσφέρω σε μία σχέση ? Είμαι έτοιμος να δώσω το όλο μου ? Είμαι έτοιμος να αγαπήσω ? Ξέρω ακριβώς τι είμαι ? Με θεωρώ αντικείμενο ή άνθρωπο ? Αν με θεωρώ άνθρωπο τότε γιατί αναζητώ αντικείμενο και όχι άνθρωπο ? Μήπως όλα όσα ζητάω στηρίζονται στην εικόνα και όχι στην ουσία ? Γιατί δεν θέλω την ουσία και στηρίζω την εικόνα ? Και τι γίνεται όταν η εικόνα γκρεμίζεται ? Γιατί συντηρώ το ψεύτικο ενώ θέλω αλήθεια ?
Δρόμοι και προβληματισμοί για να μας δείξουν ότι το σύμπαν δεν είναι τυφλό, ούτε χαζό και ξέρει πρώτον πολύ καλά ποιοι είμαστε εμείς ακριβώς και τι μας ανήκει για να μας στείλει σύμφωνα με όλο το πακέτο που διαθέτουμε. 

Πριν ζητήσεις λοιπόν σκέψου, τι ζητάω, γιατί και που αποσκοπώ. Αν θεωρώ ότι αξίζω ανθρώπινη συμπεριφορά πόσο έτοιμη/ος είμαι να τη δώσω αυτήν την συμπεριφορά ? Μόνο έτσι έχω πιθανότητα να λάβω.

Όπως λέει και το κείμενο… «ότι έδωσες θα πάρεις… δραχμή παραπάνω»… Αυτό που είμαστε λοιπόν λέει ο νόμος του σύμπαντος έλκει αυτό που θα έρθει μπροστά μας. Για να έρθει το καλύτερο, γίνε εσύ το καλύτερο με ουσία και δομή για να έλξεις αυτό ακριβώς που θα είσαι. 

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα