Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

Πνευματικοί «κοιλιακοί»

Κάθε σώμα για να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά και αρμονικά έχουμε μάθει ότι χρειάζεται σωστή τροφή και άσκηση. Έτσι κάποιος που θα επιλέξει να αρχίζει να φροντίζει το σώμα του με αυτόν τον τρόπο, ύστερα από χρόνια που το είχε σε μία διαδρομή συνήθειας με τοξίνες από διατροφή και καθιστική ζωή, γνωρίζει καλά ότι οι αλλαγές που θέλει να δει δεν γίνεται να έρθουν από τη μία μέρα στην άλλη.


Όμως γιατί δεν έχουμε αυτή την αντίληψη ως προς την πνευματική ή αυτογνωστική διαδρομή ? Γιατί θέλουμε τα αποτελέσματα να τα δούμε άμεσα ? Μα γίνεται να μην κάνουμε ποτέ μας κοιλιακούς και ύστερα από 10 να περιμένουμε οι κοιλιακοί μας να είναι «φέτες», να είναι ίδιοι με αυτόν που γυμνάζεται χρόνια ?
Γίνεται να πιστεύουμε ότι θα αρχίσουμε κάτι σήμερα και θα μπει μέσα στην διαδρομή του αυτοματισμού μας και στον δρόμο της συνήθειας, όπως όλα όσα είχαμε μέχρι τώρα ?
Άρα αυτό που είναι καλό να γνωρίζουμε είναι πως όσο περισσότερο και ουσιαστικότερο χρόνο δώσουμε σε κάθε μορφή αλλαγής τότε και μόνο θα έρθουν τα αποτελέσματα. Κάθε αποτέλεσμα θέλει τον χρόνο του και αυτό ανάλογα με τον δικό μας πρότερο βίο. 

Αν σήμερα επιλέξω να μπω στον δρόμο της αυτογνωσίας ή στον δρόμο του Πνευματικού θα ξέρω πως όλο αυτό για να περάσει να ρέει στις «φλέβες» μου με μορφή ευκολίας θέλει από μένα εργασία συνεχόμενη. Και όχι κάθε όποτε έχω χρόνο.
Αν δηλαδή πηγαίνω στο γυμναστήριο μια φορά στο τόσο και κάθε όποτε προλαβαίνω, δεν θα μου φταίει το γυμναστήριο, ο γυμναστής, τα παπούτσια μου, ο διάδρομος κλπ. Αλλά μόνο εγώ που έχω κάνει αυτή την επιλογή. Οι ασκήσεις ισορροπίας θα δώσουν τους καρπούς τους όταν είμαι κάθε μέρα στον δρόμο αυτόν, της αλλαγής μου.
Τίποτε δεν μαθαίνετε από τη μία μέρα στην άλλη, μπορεί να μαθαίνετε, αλλά αν δεν μετατρέπεται σε βίωμα δεν έχει σημασία. Κάθε γνώση που μένει στο ράφι ως γνώση, χωρίς το εφαρμόζω είναι σαν να μην υπάρχει η γνώση αυτή. Για να περάσει αυτή η γνώση τώρα και να γίνει όπως η μητρική μου γλώσσα, δηλαδή να έρχεται μέσα από ευκολία, θα πει ότι έχω περάσει ώρες εξάσκησης ατελείωτες.
Άρα μην περιμένεις να αποκτήσεις σωστή υποδομή με «μηχανήματα παθητικής γυμναστικής» που σου τάζουν ευκολία και αμεσότητα. Μην περιμένεις μέσα από την ευκολία να φτάσεις στο Ανώτερο Επίπεδο, γιατί πολύ απλά θα είσαι πάνω σε ένα πύργο με τραπουλόχαρτα, που μόλις γκρεμιστεί αυτός ο πύργος εσύ θα πέσεις και θα χτυπήσεις ανεπανόρθωτα. Όλοι οι μεγάλοι δάσκαλοι που ίσως διαβάζεις και μελετάς δεν έφτασαν στο επίπεδο που έφτασαν με ασανσέρ αλλά με ώρες περπάτημα σε άγνωστους δρόμους και μονοπάτια για να σου δώσουν εσένα αυτό το μονοπάτι για να το περπατήσεις, λίγο πιο άνετα από αυτούς.  Πάτα στα βήματα του κάθε δάσκαλου που θαυμάζεις και περπάτα το Ιερό μονοπάτι και κάπου στον δρόμο αυτόν θα βρεις την ταμπέλα με το όνομά σου να σε περιμένει. Εκεί θα βρεις το δικό σου μονοπάτι, το οποίο περιμένει από σένα να δημιουργηθεί και να περπατηθεί. 

Το «όπλο» που χρειάζεται να έχουμε για τέτοια βήματα όπως η γυμναστική, ο χορός, η πνευματικότητα, η αυτογνωσία κλπ, είναι να επιλέξουμε να σηκωθούμε από την βολική πολυθρόνα του εγώ. Γιατί όσο ταΐζουμε το εγώ κάθε προσπάθεια της όποιας εκγύμνασης θα είναι άτοπη, αφού επιστρέφοντας στο σπίτι μας θα πέφτουμε σε ατοπήματα.
Να αρχίσω την πνευματική εκγύμναση θα πει σταθερότητα και βήμα- βήμα μέρα τη μέρα θα καταφέρω τους «κοιλιακούς» από 10 να τους πάω στους 300 χωρίς να το καταλάβω. Ενώ αν προσπαθήσω την αμεσότητα και την ευκολία σε χρόνο ρεκόρ θα χάσω το ενδιαφέρον μου. Γιατί έχουμε την απαίτηση τα αποτελέσματα να τα δούμε άμεσα. Το άμεσα μπορεί να έχει την ιδιότητα μια χημικής δίαιτας, που θα μας δείξει μέσα σε 3 μέρες 3 κιλά, αλλά αυτό θα είναι ψεύτικο, αφού τα κιλά που χάθηκαν είναι υγρά και μυϊκός ιστός. Το ίδιο θα γίνει και με την πνευματική οδό. Μπορεί μετά από έναν διαλογισμό να νιώθουμε τέλεια, αλλά λίγο αργότερα να έρθει ένα τσουνάμι θυμού πάνω μας και να μην ξέρουμε τι να το κάνουμε και από πού μας ήρθε.

Όταν βάλουμε την ουσιαστική Πνευματική εκγύμναση στη ζωή μας, αυτή ακριβώς που μας οδηγεί να αδειάσουμε απόλυτα από το εγώ μας, να σταματήσουμε την κριτική κλπ. Θα δούμε ότι ταυτόχρονα ρυθμίζεται και το σώμα μας από μόνο του. Γιατί το σώμα μας είναι ο καθρέφτης όλου του συναισθηματικού μας κόσμου. Ότι είμαστε, σκεφτόμαστε, συναισθανόμαστε στο σώμα καθρεφτίζεται, από τα μαλλιά μας, μέχρι και το δέρμα μας.  

Όσο η ηρεμία μπαίνει στο σώμα, το σώμα ρυθμίζεται αυτόματα στην αρμονική του τροχιά. Δεν έχει πια τοξίνες και υπολείμματα που το κάνουν να φθείρεται και να αλλοιώνεται. Το πνευματικό σώμα που έχει αδειάσει απόλυτα και από το υποσυνείδητό του αρχίζει την αναδόμησή του. Είναι πάντα φρέσκο, νέο, χωρίς ρυτίδες, τα μαλλιά και τα νύχια γεμίζουν από την υγεία. Γενικά από τη στιγμή που θα ρέει μέσα στο σώμα η Θεϊκή Ροή το σώμα αυτό δεν έχει λόγο πια να νοσήσει. Σαν να λέμε το σώμα θα φτάσει να βιώσει απόλυτα αυτό που λέει η βάφτισή μας όταν γινόμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Μηδέν από αμαρτίες και γεμάτοι από Χριστική Ενέργεια και το Άγιο Πνεύμα, τρία κύρια συστατικά της απόλυτης Αναγέννησης. 

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα