Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

Ισορροπία πολικότητας στις σχέσεις μας.

Όταν δημιουργούμε μία γνωριμία είτε με κάποιον που θα γίνει ταίρι μας, είτε με έναν φίλο, είτε με έναν συνεργάτη συνήθως έχουμε καλή εντύπωση. Αυτή η καλή εντύπωση είναι που μας οδηγεί στα επόμενα βήματα για την ανάπτυξη της σχέσης.


Τι γίνεται όμως παρακάτω, ύστερα από ένα διάστημα ? Πώς γίνεται αυτό το άτομο που τον πρώτο καιρό μας άρεσε, γοητευτήκαμε, το ερωτευτήκαμε, το εμπιστευτήκαμε, να άλλαξε ? Μήπως εμείς δεν έχουμε σωστά κριτήρια ? Μήπως έχουμε έναν μαγνήτη που μαγνητίζει μονίμως ανθρώπους που δεν μας εκτιμούν, δεν μας σέβονται, να μας εκμεταλλεύονται και ίσως να μη μας αγαπούν ? Μήπως πάλι όχι ?
Τότε τι συμβαίνει και σχεδόν όλες μας οι σχέσεις έχουν και από ένα σημείο που «μπάζει» ?
Ας πάμε το σενάριο πάλι από την αρχή της όποια σχέσης. Είδαμε κάποια στοιχεία του χαρακτήρα του ατόμου αυτού τα οποία μας γοήτευσαν, μας άρεσαν, μπορεί η σχέση να εξελίχθηκε σε σύντροφο, σε κολλητό, σε συνεργάτη. Μα δεν γίνεται εμείς να μην έχουμε ορθή κρίση. Φυσικά και έχουμε ορθή κρίση. Απλώς στην αρχή της όποιας σχέσης έχουμε την ιδιότητα να εστιάζουμε στα θετικά του ατόμου. Μέσα από αυτά αρχίζει η εκτίμηση να δημιουργείται.
Αλλά μόλις του βάλουμε τον τίτλο «σύντροφος», «κολλητός», «συνεργάτης», αυτόματα λες και εμείς επιλέγουμε από τη μία μέρα στην άλλη να αρχίσουμε να βλέπουμε μόνο τα αρνητικά του. Έτσι αρχίζουμε τις «ταμπέλες» όπως : τεμπέλης, νευρικός, ψεύτης, ακατάστατος κλπ. 

Έτσι μέσα από την ενίσχυση όλων των αρνητικών φτάνουμε να του τα μεγαλώνουμε γιατί αυτό εκπέμπουμε μέσα από τη συμπεριφορά μας. Έτσι ο άνθρωπος αυτός ενώ λίγο καιρό πριν, εμείς βλέπαμε θετικά επάνω του, τα εξαφανίσαμε. Ποιος τα εξαφάνισε ? Μα το μυαλό μας φυσικά. Και αρχίσαμε να εστιάζουμε όλο και περισσότερο στην αρνητική πλευρά λες και κάνουμε διαγωνισμό με τον εαυτό μας να του βρούμε όσο πιο πολλά κουσούρια γίνεται. Αυτό φυσικά το κάνουμε γιατί έχουμε ανάγκη εμείς να είμαστε πιο σωστοί από τους άλλους που έχουμε δίπλα μας. Πάντα έχουμε την εντύπωση ότι εμείς τα δικά μας αρνητικά τα κρύβουμε πολύ καλά και φαίνονται μόνο τα θετικά μας, έτσι σε αυτά «πατάνε» οι άνθρωποι αυτοί και μας εκμεταλλεύονται.
Κι όμως ο πρώτος που πέταξε τον πρώτο λίθο προς την σχέση και άρχισε να ταράζει τα ήρεμα νερά, είμαστε εμείς.
Θα έχουμε ακούσει παράλληλα, πως ο τρόπος που σκέφτομαι μου δημιουργεί και ανάλογες βιωματικές εμπειρίες. Έτσι μέσα από την εστίαση στην αρνητική πλευρά των άλλων μεγαλώνουμε την άρνησή τους και μειώνουμε κατά πολύ τη θετικότητά τους. Ενώ παράλληλα ενισχύουμε την δική μας θετικότητα και κρύβουμε την άρνηση. Με αποτέλεσμα η πολικότητα των σχέσεων σε πλήρη ανισορροπία.
Μα πώς γίνεται ο άλλος να έχει μόνο αρνητικά ? Πώς γίνεται εμείς να έχουμε μόνο θετικά ? Πώς γίνεται όταν συζητάμε για τους ανθρώπους μας, να παραθέτουμε μόνο τα αρνητικά τους και μόνο την προβληματική πλευρά του χαρακτήρα τους ? Μήπως όχι μόνο είμαστε αυστηροί αλλά και άδικοι ? Μέσα από αυτή την αδικία μήπως μαγνητίζουμε να βιώνουμε μόνιμα μία καταδίκη ? Γιατί ? Μα αυτό που σπέρνουμε αυτό θερίζουμε. Όταν παντού βλέπω προβλήματα, προβλήματα θα βιώνω.
Η επόμενη άσκηση θα σας βοηθήσει να βελτιώσετε όλες σας τις σχέσεις αρκεί να την δουλέψετε με αγάπη. Όπως και να έχουν τα πράγματα χρωστάτε το καλύτερο και σε σας και στη σχέσεις σας. Αν μέχρι τώρα όλες σας οι σχέσεις ήταν και είναι προβληματικές να θυμάστε ότι εσείς ποτίζατε αυτούς τους σπόρους να μεγαλώσουν. Δικά σας δημιουργήματα είναι.
Η άσκηση
Βάζουμε ένα μας άτομο το οποίο μας ενδιαφέρει, ως πρώτο δρόμο και πρώτα βήματα.
Γράφουμε σε ένα τετράδιο ποιο θεωρούμε ότι είναι το μεγαλύτερό του ελάττωμα.
Για παράδειγμα => Ασυνεπής

Γράφω ύστερα το θετικό αυτού του ασυνεπή γενικά ποιο είναι ? Είναι το συνεπής. 

Αφού ξέρω λοιπόν πιο είναι το αντίθετο του ελαττώματος γενικά. Ξέρω τι θα πει συνεπής και τι ασυνεπής τώρα θα αναζητήσω σε ποιες καταστάσεις είναι συνεπής ο άνθρωπός μου.
Έτσι δημιουργώ μία λίστα με όλα όσα είναι συνεπής.
Για παράδειγμα ως προς τον σύντροφο.
Μπορεί να είναι ασυνεπής με όλα, αλλά να είναι συνεπής με το ψάρεμά του, με την ώρα που θα φάι, με ένα δικό του ραντεβού, με μία εκπομπή στην τηλεόραση, με τους γονείς του.
Όσο δημιουργούμε την λίστα αυτή, όχι με έχθρα αλλά με διάθεση αγάπης και κατανόησης. Όσο επιτρέπουμε σε μας να ανοίξουμε την σφαιρικότητά μας θα δούμε ότι τελικά ο άνθρωπός μας δεν είναι ασυνεπής αλλά είναι και τα δύο.
Ύστερα για 10 μέρες περίπου ίσως και παραπάνω εστιάζουμε σε αυτή την πλευρά του εαυτού του, στην συνέπειά του και λέμε συνέχεια σε μας, πόσο συνεπή σύντροφο έχουμε ξανά και ξανά. Αποφεύγουμε κάθε μορφή κριτικής ή αξιολόγησης ως προς την ασυνέπειά του, αφού στόχος μας είναι να βελτιωθεί η σχέση μας, η εικόνα του και τελικά εμείς. Η θεραπεία της πολικότητας θα περάσει μέσα από εμάς σε εκείνη/ον και τελικά στην ζωή μας.
Αυτό όταν δείτε πόσο αρμονικά δουλεύει θα το κάνετε και σε άλλες σχέσεις, ακόμη και στις πιο δύσκολες, όπως ένα αφεντικό, μία πεθερά κλπ. Κάντε το ίδιο ακριβώς εστιάστε στη θετικότητα τους. Αφού ξέρετε το αρνητικό τους όπως αυστηρή ως προς την πεθερά αναζητήστε το αντίθετο της εστιάστε σε αυτό και θα δείτε πως μέσα σε λίγες μέρες θα αρχίσει μία μαγική αλλαγή. 

Καλό είναι να θυμόμαστε πως τα πράγματα είναι όπως τα βλέπουμε από τη δική μας μεριά, αλλά δεν είναι απαραίτητα να είναι έτσι. Εμείς έχουμε άλλη ορατότητα. Όταν όμως επιλέξουμε την σφαιρικότητα όλες μας οι σχέσεις θα γίνουν μαγικές. Ενώ παράλληλα θα αρχίσουν και τα δικά μας αρνητικά να μειώνονται, γιατί όσο εστιάζουμε στην θετική πλευρά των άλλων τόσο και η δική μας αρνητική πλευρά γεμίζει γλύκα και τρυφερότητα.
Οι σχέσεις όλες μετατρέπονται σε αγάπη και στοργή.
Κανένας άνθρωπος δεν έχει μόνο ελαττώματα, αυτό το ξέρουμε. Κανένας άνθρωπος δεν έχει μόνο αρνητική πλευρά. Ούτε κι εμείς άλλωστε.
Το να βλέπω την θετική πλευρά στον άλλον εκπαιδεύει και εμένα ώστε να εστιάζω στα θετικά μου.
Τότε τα αρνητικά εξαφανίζονται γιατί δεν έχουν κανένα λόγο να υπάρχουν πια.
Όσο περισσότερο λοιπόν εστιάζω στην αρνητική πλευρά είτε των ανθρώπων είτε των καταστάσεων μαγνητίζω κι άλλα στη ζωή μου. Γιατί σκέφτομαι και συναισθάνομαι και δονώ άρνηση. Τότε η θετικότητα που περιμένω δεν θα έρθει ή έρχεται και δεν βρίσκει πρόσβαση ή αφού βρει πρόσβαση κρατάει πολύ λίγο.
Γίνε λοιπόν εσύ ο δημιουργός της δική σου πραγματικότητας και άρχισε να δίνεις τροφή μόνο σε όλα τα όμορφα. Τότε τα άσχημα θα σταματήσουν και αν κάποτε έρθει κάποιο άσχημο να σου «χτυπήσει» την πόρτα, εσύ από την τόση εκπαίδευση σου ως προς το θετικό, πάλι θα βρεις τρόπο να δει ομορφιά μέσα σε αυτό.

Η ζωή μας έγινε κόλαση γιατί εμείς την δημιουργήσαμε, στο χέρι μας είναι να την μετατρέψουμε σε παράδεισο. Αρκεί να θυμάμαι, τα όμορφα αναπτύσσονται όμορφα και τα άσχημα αναπτύσσονται όμορφα. Το μαγικό ραβδάκι το έχω και λέγεται «ο τρόπος που βλέπω τα πράγματα». 

ετικέτα ( αναγέννηση ) 

Δωροθέα