Τρίτη, 10 Μαρτίου 2015

Οι Δονητικές Ψυχικές απώλειες μέρος 12

Από το μέρος 11 είμαστε στον δρόμο της θλίψης και τι ακριβώς προκαλεί αυτός ο δρόμος στην ψυχή μας.


Σε αυτό ο κομμάτι, το 12 θα δούμε το απόσπασμα από την αποκάλυψη του Ιωάννη που μιλάει για την τέταρτη σφραγίδα που είναι αυτή για την θλίψη :
Κεφάλαιο ΣΤ’/ 8 : Και είδα : και ιδού ένα κίτρινο άλογο ( που συμβολίζει τας επιδημίας και το θάνατο ) και εκείνος που εκάθητο επάνω εις αυτό, είχεν όνομά του : ο θάνατος.
Κατά τον Πλάτωνα ίπποι αποκαλούνται οι δυνάμεις των ψυχών που αναλογούσαν στον ιδεατό κόσμο.
Έτσι μέσα από τη θλίψη που κυριαρχεί το σώμα επηρεάζεται άμεσα η ψυχή μας αφού επηρεάζεται στο σώμα μας το κίτρινο υγρό μας, δηλαδή η κίτρινη χολή μας.
Η κίτρινη αυτή χολή μας έχει γεμίσει από δηλητήριο το οποίο αναγκάζει την ψυχή μας να βιώσει κομμάτια από προηγούμενη ζωή της αλλά και να ακολουθήσει τα βήματα του DNA δηλαδή ασθένειες και απώλειες από το οικείο περιβάλλον της. Γιατί η ψυχή μέσα από αυτό το σκοτεινό πέπλο της θλίψης δεν μπορεί πια να εισβάλει στο σώμα και αρχίζει σιγά- σιγά την άνοδο της προς το τέλος. Δηλαδή προς την αναβίωση ξανά του θανάτου. 

Ενώ εμείς ήρθαμε εδώ με αποστολή να πατήσουμε τον θάνατο, δηλαδή το τέλος και την επαναγέννηση, μέσα από όλο το εγωικό περίβλημα της θλίψης μπαίνουμε σε έναν αναγκαστικό δρόμο τέλους.
Γιατί η θλίψη είναι ένα θανάσιμο δηλητήριο που καταφέρνει να νεκρώσει κάθε γωνιά του σώματός του ανθρώπου και τον καταδικάζει σε αργό και βίαιο θάνατο.
Η θλίψη ως οδηγός γενικά είτε σε έναν άνθρωπο, είτε σε μία οικογένεια, είτε σε μία πόλη, είτε τελικά σε όλο τον πλανήτη θα οδηγήσει να περάσουμε μέσα από αυτή την μορφή κάθαρσης του 3ου κέντρου μας σε προσωπικό επίπεδο. Το 3ο μας κέντρο είναι η αποθήκη της θλίψης και αυτό το κέντρο στον πλανήτη μας βρίσκεται στον φλοιό του. Αυτός ο φλοιός θα δημιουργεί ανακατατάξεις και αναταράξεις τέτοιες ώστε να φέρει την κάθαρση. Επίσης η θλίψη δημιουργεί σύννεφα πάνω από όλους μας και έτσι η θλίψη ατμοποιείται, υγροποιείται και επιστρέφετε σε μας ως μία καταθλιπτική βροχή. 

Αφού λοιπόν θεωρώ ότι όλο αυτό το σενάριο πόνου δεν μας αρέσει, ήρθε η ώρα να μεταστρέψουμε την θλίψη σε δημιουργία και να δέσουμε το 3ο μας κέντρο, τον ομφάλιο λώρο μας με τον κεντρικό μας πυρήνα τον Θεό. Έτσι να ενωθεί ο Θεός με τον Ομφαλό της Γης τους Δελφούς και να ενώσει όλους τους Αδελφούς κάτω από την ομόνοια και την αγάπη.

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα