Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

Οι Δονητικές Ψυχικές απώλειες μέρος 14

Ο κύκλος των δονητικών ψυχικών απωλειών φτάνει προς το τέλος του με την 7η αποδυνάμωση- απώλεια που ακούει στο όνομα αχαριστία- αγνωμοσύνη.


Ένας από τους χειρότερους δρόμους που μπορεί να επιλέξει το εγώ και να φέρει την ψυχή σε ανεπανόρθωτη ζημιά. Σε μία δύνη χωρίς έλεος. Όχι, όχι από τον Θεό. Γιατί ο Θεός έχει τεράστια υπομονή, αγάπη και πίστη σε μας. Αλλά αυτή τη δύνη θα τη βιώσει ο άνθρωπος από τον ίδιο του τον εαυτό. Από το αιθερικό του σώμα, το οποίο είναι ένα από τα εφτά μας σώματα. Το οποίο είναι ο συλλέκτης όλων όσων κάνουμε, λέμε, σκεφτόμαστε στη ζωή μας. Εκεί μέσα σε αυτό το σώμα μαζεύονται όλα και από εκεί μας επιστρέφονται. Ο ίδιος μας ο εαυτός είναι ο δυνάστης μας, ο εχθρός μας, αυτός που θα μας φέρει αντιμέτωπους ανάλογα με τον ρυθμό που εμείς θα παίζουμε στη διάρκεια της ζωής μας. Όπως κοιτάξεις τον καθρέφτη έτσι ακριβώς θα σε κοιτάξει, λέμε και έτσι ακριβώς είναι.
Η αχαριστία που τα τελευταία χρόνια «μαστίζει» τον πλανήτη, η οποία έχει συνδυαστεί και άριστα με την απληστία αλλά και την αγνωμοσύνη. Τα τρία κακά τις «μοίρας» μας. 

Ο άνθρωπος έχει ένα «όπλο» στα χέρια του το οποίο αντί να το κάνει χρήση υπέρ του και τώρα να ζούσε αρχοντικά, το έχει μετατρέψει σε όπλο καταστροφής σε όλους τους τομείς όμως. Δεν έχουμε αφήσει και κάτι που να μη το επηρεάσουμε, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς. Αν θέλουμε να κοιτάξουμε τον καθρέφτη κατάματα. Τίποτε δεν έχουμε αφήσει όρθιο και όχι μόνο αυτό, αλλά παρόλο που όλα γύρω μας είναι από επιλογές μας, δεν μας αρέσουν κι από πάνω. Αφού κάποιος κάνει ότι κάνει, ύστερα αναζητά τον αίτιο έξω από τον εαυτό του.
Για αρκετούς οι αίτιοι είναι οι γονείς του, για άλλους η κοινωνία που τον αδίκησε, για το ότι δεν του δοθήκαν οι ευκαιρίες στη ζωή κλπες δικαιολογίες για να νιώθουμε καλά.
Η αχαριστία λοιπόν των ανθρώπων αυτή τη χρονική περίοδο είναι στο ζενίθ, είναι σε σημείο που δεν πάει άλλο.
Μάχονται ξανά και ξανά τις ίδιες τους τις επιλογές. Δεν είναι ευχαριστημένοι με τίποτε. Και ενώ δεν είναι ευχαριστημένοι και ενώ αλλιώς τα περίμεναν και αλλιώς τους ήρθαν, κάπου εκεί θα τους φταίει ο Θεός. Θέλημα Θεού είναι λέει να υποφέρουμε, να πονάμε, να πάθουμε ότι παθαίνουμε.
Κι όμως, λυπάμαι αν θα σας στεναχωρήσω, αλλά ο Θεός μόνο αυτό δεν είπε.
Ο Θεός μας έστειλε εδώ κάτω με την Πνοή Του μέσα σε κάθε έναν από μας. Ο Θεός δεν έκανε face control  ούτε κάνει, άρα σε όλους μας έχει δώσει την Πνοή Του. Που σημαίνει ότι όλοι είχαμε και έχουμε τις ίδιες δυνατότητες ανάπτυξης. Μας έδωσε την ευκαιρία να ζήσουμε και μας έδωσε τη γνώση, τα γράμματα και τον Λόγο Του. Μας τα έδωσε για να μην υποφέρουμε και για να είμαστε όλοι μας άρχοντες. Μας έχει απόλυτη εμπιστοσύνη και γι αυτό μας έδωσε και την ελεύθερη βούληση. Δηλαδή δεν παρεμβαίνει στον δρόμο κανενός, αν εμείς δεν του ζητήσουμε τη βοήθειά Του. Την οποία όποτε του τη ζητήσει κάποιος, ο Θεός πάντα θα τη δώσει και είναι αμερόληπτος. Δηλαδή δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να πει «ας πρόσεχες και ας με άκουγες, όταν στα έλεγα», όπως δηλαδή θα κάνουν οι άνθρωποι γύρω μας. Εκείνος είναι πάντα πρόθυμος και πάντα έτοιμος να παρέμβει με τον καλύτερο τρόπο. Χωρίς να μας διακρίνει, ούτε να μας κρίνει. 

Αφού λοιπόν μας έδωσε όλο αυτόν τον δρόμο, ο οποίος είναι γνωστότατος σε κάθε άνθρωπο, μας αφήνει να βιώνουμε τις επιλογές μας. Θλίβεται πάρα πολύ όταν βλέπει τις ψυχές μας να χάνουν «έδαφος» από τα εγώ μας, αλλά παραμένει αρωγός στο πλευρό μας και από απόσταση.
Ότι ακριβώς θα κάνει και ένας γονιός όταν φτάσει το παιδί του στην ενήλικη κατάσταση και το παιδί του δεν ζητάει βοήθεια. Πάντα κι εμείς οι άνθρωποι στεκόμαστε σε μία απόσταση από τα παιδιά μας, για να μην νιώθουν ότι ανακατευόμαστε.
Οπότε ας επιστρέψουμε πάλι στην διαδρομή της αχαριστίας, που έχει την τιμητική της πάνω στον πλανήτη μας και κανείς δεν είναι ευχαριστημένος με τίποτε.
Η αχαριστία που βιώνουμε έχει ως εξής. Ας υποθέσουμε ότι έχουμε έναν κουμπαρά ( αιθερικό σώμα) στον οποίο για ένα μικρό διάστημα κάνετε ένα «πείραμα». Βάζετε μέσα σε αυτόν τον κουμπαρά σκέψεις σας, προβληματισμούς σας, εχθρικές σας σκέψεις, συναισθήματα. Αν υποθέσουμε ότι επιλέξετε να τον ανοίξετε ένα μήνα μετά, τι λέτε να έχει μέσα ? Ευημερία, θετικές δηλώσεις, θετικές εκβάσεις ? Όχι θα έχει όλα όσα του βάζατε.
Βέβαια εμείς οι άνθρωποι μαζί με την αχαριστία, που την έχουμε αλλά προσπαθούμε να την κρύψουμε, έχουμε παράλληλα και την υποκρισία. Ενώ δηλαδή θα πούμε σε μία παρέα διάφορα αισιόδοξα για να αναδειχτούμε, αλλά όταν μείνουμε μόνοι μας ή με κάποιο πρόσωπο εμπιστοσύνης μας τότε θα ανοίξουμε την αλήθεια μας και να γεμίσουμε τον τόπο με δηλητήριο από τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας. Συνήθως όμως η αχαριστία και η υποκρισία μένει μεταξύ μας, δηλαδή με τον εαυτό μας. Ποτέ δεν είμαστε ευχαριστημένοι με τίποτε. 

Σπάνια θα νιώσουμε ευγνωμοσύνη και αν την νιώσουμε θα της βάλουμε δίπλα της και ένα «αλλά όμως». Κάνουμε δηλαδή ότι περνά από το χέρι μας για να βιώσουμε κάποτε το μεγαλείο της λαίλαπας από αυτή μας την αχάριστη συμπεριφορά.
Τώρα λοιπόν έχει αρχίσει η επίθεση από τα αιθερικά σώματα μας και μας επιστρέφετε ότι έχουμε αποθηκεύσει εκεί μέσα. Οι ψυχές μας δίνουν μάχες για να επιστρέψουμε στον δρόμο της αληθινής αγάπης και όχι της υποκρισίας.
Οι γνώσεις περί αγάπης και Πνευματικότητας ρέουν παντού. Παντού διαβάζεις ξανά και ξανά δρόμους ανάπτυξης και βελτίωσης.
Όμως αν δεν αδειάσουμε αυτό το αιθερικό μας περιβάλλον απόλυτα και ολοκληρωτικά. Όσα και να διαβάζουμε, όσα και να λέμε ως προς την αγάπη, το μόνο που θα καταφέρουμε θα είναι να το μειώσουμε στο ελάχιστο το υπερφορτωμένο αιθερικό σώμα.
Πώς αδειάζει αυτό το σώμα ? Μα φυσικά με την αληθινή μεταμέλεια, με την αληθινή στροφή μας προς τον Θεό. Με το να παραδεχτούμε το μέγεθος της αχαριστίας μας. Μέσα από την συγχώρεση που ζητάμε από τον Θεό και μέσα από τον δρόμο Ας γίνει το Θέλημά Σου, τότε ναι το αιθερικό μας σώμα αδειάζει αυτόματα. Ενεργοποιείται το Άγιο Πνεύμα και τότε ο ίδιος ο Θεός αναλαμβάνει απόλυτα τη ζωή μας. Αλλά πριν από την μεταμέλεια μας καλό είναι να είμαστε σίγουροι ότι καταλάβαμε τα λάθη μας και να μην αμαρτήσουμε πια. Η πίστη και ο Θεός είναι η λύτρωση.

Οι ψυχές μας αρκετά υπέφεραν ήρθε η ώρα για ελευθερία. Ευκαιρία είναι τώρα που έρχεται η Μεγάλη Ανάσταση να την αξιοποιήσουμε όλοι μας. Να επιλέξουμε τον δρόμο αυτόν και να κάνουμε για μια φορά αληθινή Ανάσταση. 

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα