Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

Τι στερείς από τον εαυτό σου και νομίζεις ότι υστερείς?

Φρένα, μη, όχι, πρέπει, δεν πρέπει. Δρόμοι που εμείς τους παίρνουμε μέσα από το μυαλό μας, απαγορεύομαι στους εαυτούς μας να είναι η


αυθεντική τους υπόσταση. Αναγκαζόμαστε στην πορεία της ζωής μας αρκετές φορές, ίσως πάλι και τις περισσότερες φορές να στερούμε τους εαυτούς μας από πολλά και διάφορα. Όλο αυτό το «παιχνίδι» μας το ορίζει το εγώ- μυαλό μέσα από διάφορες ασφαλιστικές δικλίδες οι οποίες μας απομακρύνουν κυρίως από αυτά που αγαπάμε να κάνουμε ή από αυτά που μας αρέσουν. Με αποτέλεσμα μετά από λίγο καιρό ή χρόνια να νομίζουμε ότι εμείς δεν έχουν τις δυνατότητες να κάνουμε κάποια πράγματα ή δεν έχουμε το δικαίωμα της απολαβής. Απολαβή όχι με την έννοια της είσπραξης από τι δώσαμε, αλλά από την διαδρομή της απόλαυσης, της ξεκούρασης.
Εμείς δεν επιτρέπουμε στους εαυτούς μας. Τις περισσότερες φορές εμείς θα κάνουμε πίσω εμάς για κάποιους άλλους και φτάνει η μέρα που μας έχουμε ξεχάσει εντελώς. Κι εκεί πάνω στην ερώτηση «ποια είναι τα δικά σου θέλω», δεν τα βρίσκεις. Τα ψάχνεις και αναρωτιέσαι πώς είναι να θέλεις. 

Αφού μπορέσεις να τα βρεις νιώθεις πως δεν μπορείς ή δεν έχεις το δικαίωμα να θέλεις αφού υπάρχουν τόσα άλλα που οφείλουν να γίνουν από σένα για τους άλλους. Τόσες υποχρεώσεις που τελικά σου «τρώνε» χρόνο από τη ζωή σου.
Κι όμως όταν πεις στον εαυτό σου «αγαπημένε μου εαυτέ κάθε μέρα θα σου αφιερώνω κι εσένα χρόνο, μόνο για σένα». Τότε αυτός ο αυτοσεβασμός θα μεταφερθεί στο περιβάλλον σου, στη ζωή σου. Όχι δεν βγαίνουμε να κάνουμε δηλώσεις του τύπου «εγώ από σήμερα θα αρχίσω να φροντίζω τον εαυτό μου», γιατί το σίγουρο είναι ότι θα δεχτούμε μάχες και αντιρρήσεις από το περιβάλλον μας, το οποίο μας είχε συνηθίσει να κρατάμε έναν χαμηλό τόνο ως προς εμάς και να μην έχουμε προσδοκίες για μας. Απλώς ορίζουμε με τον εαυτό μας και μόνο ένα πρόγραμμα ξεκούρασης, αναζωογόνησης, ηρεμίας. Αυτό το πρόγραμμα εμείς θα το θέσουμε σε εφαρμογή κάτω από αυτά που μας αρέσουν. Ζωγραφική, χορό, διάβασμα, ξάπλωμα, γιόγκα κλπ.
Το τι και το γιατί στερούσες τον εαυτό σου και νόμιζες ότι εσύ δεν έχεις δικαιώματα το ξέρεις εσύ και μόνο. Ήταν μέσα από δική σου ηττοπάθεια, οπότε το να αρχίσεις να λες τους άλλους γύρω σου προτάσεις τέτοιες ως προς την νέα σου αυτή διαδρομή, θα τους κάνεις να νιώθουν αίτιοι για όλα αυτά που έκανες ενώ δεν είναι. Δεν φταίει κανένας άλλος επειδή εσύ πήρες την απόφαση να απομονώσεις τον εαυτό σου από τα θέλω σου. Δική σου διαδρομή ήταν. 


Τώρα λοιπόν που θέλεις αντί να υστερείς να νιώθεις ικανή/ός να λάβεις, θα αρχίσεις να λαμβάνεις από αυτόν που σε στέρησε πρώτος. Δηλαδή από τον ίδιο σου τον εαυτό. Όταν ο εαυτός σου αποκτήσει γερές βάσεις μέσα από αυτόν τον δρόμο σεβασμού τότε και το περιβάλλον σου θα αλλάξει στάση. 

ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα