Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Απόγνωση ή Επίγνωση ?

Δύο δρόμοι εντελώς αντίθετοι είναι αυτοί οι δύο.
Βιώνουμε με επιτυχία την απόγνωση σε όλους τους τομείς και το χειρότερο είναι ότι είναι μέσα από επιλογή και μετά από «καλές προθέσεις». Έτσι φτάνουμε σε ένα σημείο και σε μια μορφή επίγνωσης, η οποία μας οδηγεί σε έναν δρόμο αναγνώρισης που όμως μας εξαναγκάζει να αποκόψουμε, πολλά κομμάτια από εμάς για να μας θέσουμε υπό περιορισμό. Αφού εξ αιτίας της απόγνωσης φτάσαμε σε σημεία πόνου που δεν μας αρέσουν.


Η διαδρομή της απόγνωσης έρχεται και δημιουργείται μέσα από αυτό το σημείο που το λέμε, από τη δική μου μεριά.
Δηλαδή κάθε άνθρωπος μέσα από τη δική του οπτική γωνία που αντιλαμβάνεται τα δρώμενα της ζωής, αποκτά την θέση του για πολλά κομμάτια της ζωής. Αυτή η θέση όμως δεν του επιτρέπει να δει ότι δεν αντιλαμβάνεται την ολότητα, αλλά το απόσπασμα της. Μέσα από αυτό το απόσπασμα αρχίζει ο κάθε άνθρωπος να δημιουργεί τα όρια του, τα στάνταρς του και φυσικά την απομόνωση του. 

Ας υποθέσουμε ότι η ζωή είναι ένα γήπεδο. Το γήπεδο έχει αρκετές θέσεις για να μπορεί να καθίσει ένας άνθρωπος, όμως αυτό δεν τον κάνει να μπορεί να έχει ορθή οπτική σε κάθε μεριά του γηπέδου. Αν είμαστε καθισμένοι λοιπόν στο «πέταλο», όπως το λέμε στα γήπεδα, έχουμε μία εικόνα, αλλά όχι τη σωστή, όχι όλη. Μας λείπουν αρκετά σημεία του γηπέδου- ζωής. Οπότε η ορατότητά μας είναι βάση της θέσης που έχουμε. Αν έχουμε συνηθίσει αυτή τη θέση, νομίζουμε ότι αυτό βλέπουν και όλοι οι άλλοι. Και αυτό γιατί ποτέ δεν μπήκαμε στην διαδικασία, να αλλάξουμε θέση και να πάμε λίγο πιο κεντρικά στο γήπεδο, έτσι να δούμε τι βλέπει ο άλλος.
Οι καβγάδες μεταξύ ανθρώπων γίνονται γιατί ο καθένας παραθέτει την εικόνα που έχει από τη δική του θέση που έχει στο γήπεδο- ζωή. Ο καθένας προσπαθεί να πείσει τον άλλον ότι αυτό που λέει είναι σωστό και είναι. Απλώς δεν έχουν κάνει το απλό να αλλάξουν θέσεις- ρόλους για ένα διάστημα, για να δει ο καθένας τι βλέπει ο άλλος. Έτσι η ασυνεννοησία έχει εξελιχθεί σε ανοησία, αφού έχουν και οι δύο δίκιο. Αυτός που μπορεί να τους εξηγήσει τα πράγματα είναι αυτός που έχει ορατότητα όλου του γηπέδου ή έχει περάσει από διάφορες θέσεις. Αυτός που έχει την εικόνα όλου του γηπέδου- ζωή είναι μόνο ο Θεός.
Αυτός είναι και ο λόγος που έχουμε φτάσει να ζούμε μέσα στην απόγνωση. Αυτός είναι ο λόγος που νομίζουμε ότι μιλάμε άλλη γλώσσα. Αυτός είναι ο λόγος που οι άνθρωποι δεν είναι εύπλαστοι. Γιατί ο καθένας στέκεται στη θέση του και δεν έχει καμία διάθεση να αλλάξει θέση. 

Ανάλογα δε και με την χρονική διάρκεια της θέσης τότε ο άνθρωπος αυτός ριζώνει σε ιδέες τόσο πολύ που θεωρεί πολύ δύσκολο να φύγει από αυτές τις ρίζες. Γιατί μέσα από αυτές τις ρίζες που έχει δημιουργήσει έχει φτάσει και σε εκείνη την ηλικία που λέει «εγώ τώρα τι άλλο να περιμένω από τη ζωή», «τα έχω ζήσει όλα». Κι όμως αυτό δεν είναι αλήθεια, είναι ένα «ανακουφιστικό» άλλοθι που θα δώσει αυτός ο άνθρωπος στον εαυτό του για να μην μπει στη διαδικασία ούτε καν να σκεφτεί ότι υπάρχουν κι άλλες θέσεις. Κι αν υπάρχουν κι άλλες θέσεις, «αυτές είναι για σας τους νέους που έχετε τον τρόπο», θα τους ακούσουμε να λένε.
Η ανάγνωση λοιπόν είναι ένας δρόμος πριν την απόγνωση η οποία μας δίνει πάντα την δυνατότητα να αναγνωρίσουμε την ολότητα. Ποια ολότητα ? Ότι κι εμείς έχουμε πάντα τη δυνατότητα να αλλάξουμε θέση. Ότι εμείς κλειδώσαμε τους εαυτούς μας σε αυτή τη μόνη θέση και θυματοποιήσαμε τους εαυτούς μας. Ότι όσο εμείς έχουμε την δυνατότητα να «βολευτούμε» στη θέση μας, το ίδιο μπορεί να κάνει και ο άλλος.

Τότε όλο αυτό θα μας οδηγήσει στην διαδρομή της επίγνωσης. Η επίγνωση είναι ένα μεγαλείο το οποίο μας οδηγεί να βλέπουμε τον δρόμο της ζωής σφαιρικά και ολοκληρωτικά. 

Να δούμε όλο το γήπεδο και να πούμε ναι, υπάρχουν πάρα πολλές θέσεις. Αποδέχομαι και κατανοώ τη θέση σου αδερφέ μου και κατανοώ και αποδέχομαι τη δική μου. Γνωρίζω πια ότι η ζωή είναι ένα τεράστιο γήπεδο και ότι ο καθένας έχει τη δική του θέση. Ξέρω ότι έχω επιλέξει την δική μου και ο άλλος τη δική του. Τότε η μέχρι χθες απόγνωση, μετατρέπεται σε φιλοσοφική διαδρομή επίγνωσης. Ενώ παράλληλα, αφού έχω τη γνώση ότι υπάρχουν ένα σωρό θέσεις στο γήπεδο, ξέρω πια ότι έχω τη δυνατότητα ανά πάσα στιγμή να την αλλάξω τη θέση. Αρκεί να το επιλέξω. Κανένας δεν μπορεί να με αλλάξει θέση παρά μόνο εγώ τον εαυτό μου. Δική μου επιλογή ήταν η θέση αυτή και μόνο δική μου θα είναι και η αλλαγή. Όλα είναι στο χέρι μου και μόνο.   

ετικέτα ( αναγέννηση ) 

Δωροθέα