Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Πώς καταναλώνουμε ενέργειες του σώματός μας ?

Αυτό είναι το πρώτο μέρος από το κείμενο:

Το σώμα του κάθε ανθρώπου εδώ κάτω στη γη, είναι ένας μαγνήτης, μία κεραία που θα μπορούσε να επικοινωνεί,  με τις Ανώτερες Δονήσεις του Σύμπαντος.

Το ότι αυτό το σώμα φτάνει στα κατώτερα σημεία δόνησης οφείλεται αποκλειστικά και μόνο από τους λάθος χειρισμούς μας και από κανέναν άλλο λόγο.
Αυτό το σώμα λοιπόν σύμφωνα με τον τρόπο που είναι δομημένο μέσα από την βιολογία του, αλλά και από το Δώρο του Θεού, που κατοικεί μέσα μας η Πνοή Του, έχει έρθει εδώ με ανάλογες ενέργειες.
Αυτές οι ενέργειες από μας θέλουν ανάλογη κατανάλωση ή ανάλογη χρήση. Τι εννοούμε ανάλογη κατανάλωση.
Ας ορίσουμε το σώμα μας ως έναν μετρητή που μετράει την κατανάλωση σε συχνότητα μαγνητικών δονήσεων και ηλεκτρικών παλμών. 

Ανάλογα λοιπόν με τη χρήση του σώματός μας, γίνεται και η ανάλογη κατανάλωση αυτών των ενεργειών. Έτσι αυτή η κατανάλωση καταγράφεται σε έναν «μετρητή» που λέγεται καρδιά και παρεγκεφαλίδα. Η καρδιά μετράει τους ηλεκτρικούς παλμούς και η παρεγκεφαλίδα μετράει τις μαγνητικές δονήσεις.
Όταν το σώμα επιλέξει μόνο την βιολογική του σύνθεση, χωρίς το Δώρο Του Θεού και ενεργοποιήσει το κομμάτι του απομαγνητισμού που ακούει στο όνομα «μυαλό- σκέψεις- εγώ»  και την ηλεκτρική υπερφόρτωση της καρδιάς μέσα από τα συναισθήματα, τότε ο μετρητής αυτός, καταγράφει με γρήγορους ρυθμούς και η κατανάλωση της ενέργειάς μας, πολλαπλασιάζετε με ταχύτητα. Η φθορά ξεκινάει από μέσα προς τα έξω και συνήθως δεν την καταλαβαίνουμε ή την καταλαβαίνουμε και την αγνοούμε.
Κανένας μας δεν έχει φειδώ ως προς την κατανάλωση των ενεργειών του και των μαγνητικών του δονήσεων. Έτσι οι ε-νέρ-γειες μετατρέπουν το νερό σε γειωμένο ύδωρ. Το γειωμένο αυτό ύδωρ, αναγκαστικά επηρεάζεται από την σελήνη η οποία απομαγνητίζει ανάλογα τα ύδατα και τα μετατρέπει σε τοξικά και γεμάτα από πόνο.
Το σώμα μας προσκολλάτε στη γη και μετατρέπεται σε μαγνήτη πόνου, αφού έχει κόψει τον λώρο με την Συμπαντική του ιδιότητα και την Πνοή Του Θεού.
Πώς όμως καταναλώνουμε ή μάλλον υπερκαταναλώνουμε τις ενέργειες μας και αδειάζουμε το σώμα μας.
Ας πάρουμε ένα τυχαίο παράδειγμα από έναν άνθρωπο που έχει μία ζωή γεμάτη από άγχος και στρες. 

Εργάζεται σε ένα γραφείο από το πρωί στις 8 μέχρι το μεσημέρι στις 3. Μέσα σε αυτόν τον χώρο καταφέρνει και απομαγνητίζεται από διάφορα συμβάντα, θυμό, άγχος κλπ και παράλληλα χάνει ροή ενέργειας μέσα από την εργασία του. Η εργασία του όπως και να είναι, πάντα έχει μέσα της κομμάτια που τον ενοχλούν, που τον θυμώνουν, που τον θίγουν. Με αποτέλεσμα το σώμα υπερφορτίζεται από τις επιπλέον σκέψεις και τα συναισθήματα. Άρα μέσα σε αυτές τις ώρες αυτός ο άνθρωπος κατάφερε να καταναλώσει αρκετές δονήσεις από τις ενέργειες που έχει από τότε που ήρθε στον πλανήτη. Επιστρέφει προς το σπίτι του, ο άνθρωπος αυτός και κατά τη διάρκεια της επιστροφής καταναλώνει κι άλλες δονήσεις είτε με θυμό από την κίνηση που θα βρει, είτε από διάφορα που θα του συμβούν στην επιστροφή του.
Στο σπίτι του τον περιμένει η σύντροφος του και ένα πακέτο με λογαριασμούς. Έτσι ξεκινάει μία διαδρομή έντονης συζήτησης μεταξύ τους, για το που θα βρουν τα λεφτά και οι εντάσεις ανεβαίνουν. Χάνετε κι άλλη ενέργεια λοιπόν και σε αυτό το σημείο. Έχοντας ξοδέψει αρκετές ενέργειες ο άνθρωπος αυτός κάθετε να φάει και ανοίγει μπροστά του την τηλεόραση για να «ενημερωθεί».
Με αποτέλεσμα ενώ η ενέργεια του όφειλε να παραμείνει μόνο στην στιγμή της τροφής μέσα σε σιωπή, επιλέγει να υπερφορτώσει τον εαυτό του με λάθος δονήσεις και κατά τη διάρκεια του φαγητού.
Κατάκοπος πάει να ξαπλώσει για τη μεσημεριανή του σιέστα. Όπου εκείνη την ώρα απομαγνητίζεται εντελώς κι ας νομίζει ότι «γεμίζει τις μπαταρίες του» με το να κοιμηθεί για να ξεκουραστεί. Γιατί στην πραγματικότητα αυτό που κάνει είναι σαν να είναι γεμάτος με γράσο ( είναι όλη η μέρα του που βίωσε) και να επιλέγει να ξαπλώσει με αυτό το γράσο. 

Έτσι καθημερινά το σώμα μας αποδυναμώνετε όλο και περισσότερο.
Να συνεχίσουμε όμως το παράδειγμα του ανθρώπου αυτού. Ο οποίος αφού σηκωθεί από τον ύπνο του, επιλέγει να πάει στο γυμναστήριο για να αποκτήσει την σωματική του κυριαρχία που θεωρεί ότι του λείπει.
Έτσι το σώμα το οποίο έχει ταλαιπωρηθεί από όλη την μέρα, ο άνθρωπος αυτός το βάζει σε μία επιπλέον δραστηριότητα για να το φέρει σε αρμονία.
Οι μύες δουλεύουν με υπερβάλλοντα ζήλο, για να μας κάνουν το «χατίρι» και το σώμα μας είναι τόσο υπάκουο και απόλυτα συνεργάσιμο σε όλο αυτό το εξαντλητικό πρόγραμμα. Νιώθουμε ότι είμαστε καλύτερα επειδή έχει ανοίξει η διαδρομή των πνευμόνων μας και έχει υπάρξει μία αλλαγή στην κυκλοφορία του αίματος. Για λίγες στιγμές αιματώνεται ο εγκέφαλος μας και το σώμα μας καλύτερα. Αλλά ο άνθρωπος αυτός συνεχίζει να κουβαλά το φορτίο της μέρας.
Έτσι περνούν τα χρόνια και ο άνθρωπος αυτός ζει μέσα στη δύνη της συνήθειάς του και την ζωή του αγνοώντας ότι υπερκαταναλώνει τις ενέργειες που έχει το σώμα του.
Με την επιλογή που έχει κάνει να ενεργοποιήσει τις δονήσεις του μυαλού – σκέψεις- εγώ, δεν έχει καταλάβει ότι έχει θέσει σε εφαρμογή το επιτρεπτό όριο του. Αν υποθέσουμε ότι το όριό του είναι 10.000 μονάδες και αντιστοιχούν σε 90 χρόνια ζωής, ως βιολογικό ον, ο άνθρωπος αυτός κατά τη διάρκεια μιας μέρας καταναλώνει πάρα πολλές και ενδέχεται να μην ξέρει πώς να επαναφέρει τις δονήσεις του πίσω. Οπότε μέσα από αυτή την υπερκατανάλωση θα βιώσει πολύ νωρίτερα είτε ένα τέλος μέσα από ένα έμφραγμα, είτε το σώμα του θα χτυπήσει «κόκκινο» και θα τον φέρει αντιμέτωπο με μία ασθένεια. 

Το σώμα μας λοιπόν είναι ένας «εργάτης» ο οποίος είναι απόλυτα υπάκουος στο «αφεντικό» του το εγώ- μυαλό- σκέψεις. Κάνει ότι του ζητήσουμε, όπως του το ζητήσουμε.
Αλλά δεν είναι το σώμα μας αθάνατο, η ψυχή μας είναι. Το σώμα μας είναι φθαρτό και έχει κάποια όρια.
Η μη γνώση μας έχει οδηγήσει να υπεκαταναλώνουμε τις δονήσεις μας και να είμαστε ασεβείς προς αυτή την μοναδική μας «συσκευή». Για κάθε μας άλλη συσκευή θα διαβάσουμε πολύ καλά τις οδηγίες του κατασκευαστή. Όμως ως προς το σώμα μας, θα κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε και ακούμε συχνά ανθρώπους να λένε «δεν έχω ανάγκη εγώ». Κι όμως πάντα έχει ανάγκη το σώμα μας. Κι όμως ο Κατασκευαστής Του μας είπε πώς να το χειριζόμαστε και πως μπορούμε να έχουμε απεριόριστη δυναμική ενεργειών.

Συνεχίζεται…

ετικέτα ( αποκαλύπτω) 

Δωροθέα