Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

Διατροφή, δίαιτα ή σεβασμός (μέρος δεύτερο)

Τι είναι η διατροφή ? Η διατροφή είναι μία φιλοσοφία να οδηγηθώ να τρώω τροφές βιολογικές , αποφεύγω να τρώω τις μεν τροφές και να βάλω στη ζωή μου κάποιες άλλες. Επειδή κάπου το διάβασα, επειδή μου το είπαν ή επειδή έχει γίνει μόδα. Έτσι πάλι τα «απαγορεύεται» μπαίνουν στη ζωή μου, αλλά δεν ξέρω αν πραγματικά το κάνω γιατί με οδηγεί κάποια εσωτερική μου ανάγκη ή μία διαδρομή επιβολής του μυαλού.


Γιατί όταν είναι εσωτερική ανάγκη τότε έχει μέσα του όλο αυτό τον σεβασμό. Ενώ όταν είναι μέσα την κατεύθυνση του πρέπει δεν πρέπει τότε είναι μία μορφή βίας από μένα σε μένα και όλο αυτό τελικά δεν μου κάνει καλό, αλλά μακροπρόθεσμα θα μου κάνει κακό. Αφού η στέρηση δεν είναι από εσωτερική επιλογή αλλά από εξωτερική επιβολή.
Ο δρόμος λοιπόν ως προς το κομμάτι της τροφής μας είναι αυτός του σεβασμού. Ο σεβασμός ξεκινάει από το ίδιο μας το σώμα. Εκείνο θα μας οδηγεί στην επιλογή. Μέσα από την εκπαίδευσή μου να αφουγκράζομαι αυτόν τον σοφό μου δάσκαλο, εκείνος θα μου δείξει ακριβώς τι χρειάζομαι, πόσο και γιατί. Όταν εμπιστευτώ αυτόν τον τόσο σπουδαίο δάσκαλο- σώμα εκείνο θα με κατευθύνει σε όλο τον δρόμο. Οπότε αντί να μου βάζω μπροστά μου τη φράση «σου επιβάλω να αποφεύγεις», να βάλω οδηγώ «σου επιτρέπω να μου δείξεις μέσα από τη σοφία σου». 

Κάθε σώμα έχει τις δικές του μοναδικές ανάγκες οι οποίες συνδυάζονται με τον χαρακτήρα μας και με όλα όσα μας συμβαίνουν στην καθημερινότητά μας.
Οπότε παράλληλα με το αφουγκράζομαι το σώμα μου, μπορώ να μάθω πόσο λίπος έχουν οι τροφές και ποιες τροφές και πόσες θερμίδες μπορώ να τρώω σύμφωνα με εμένα. Μελετώ πόσα λιπαρά μπορώ να τρώω την κάθε μου μέρα.
Με αυτή την γνώση δημιουργώ μέσα στην μέρα μου ένα πλάνο χωρίς κατεύθυνση με οδηγό το νιώθω μου και τις γνώσεις μου και τότε δεν θα μου λείψει ποτέ τίποτε.
Ο σεβασμός ως προς το σώμα μας και η γνώση μας για αυτό το «εργαλείο» που κατοικεί η ψυχή μας, θα γίνουν για μας ένας φακός ξενοιασιάς.
Τίποτε δεν απαγορεύεται αν βάλω στην ζωή μου τον σεβασμό. Όταν σεβαστώ απόλυτα αυτό το σώμα μέσα από την δική του καθοδήγηση τότε ποτέ δεν θα πάθω τίποτε.
Αν τώρα υπάρχει μία καθοδήγηση από γιατρό ως προς την τροφή μας, θα πει ότι στο παρελθόν δεν ακούσαμε την ολότητα του σώματός μας και τώρα οφείλουμε να ακούσουμε τις οδηγίες του γιατρού κατά γράμμα .
Τι θα πει σέβομαι το σώμα μου?
Θα πει ότι ξέρω ακριβώς πόσα λιπαρά μπορώ να τρώω τι μέρα. Ξέρω ακριβώς πόσες θερμίδες. Ξέρω ακριβώς αν και πως ξεσπάω στην τροφή και γιατί. Αναζητώ μέσα από τον δρόμο της αυτογνωσίας ποιες ανάγκες μου συναισθηματικές καλύπτω. Αν και πότε ξεφεύγω ως προς την τροφή και γιατί ? Πόσο διάστημα ξεφεύγω ? Ρωτάω το σώμα μου να μου δείξει τις ανάγκες του. Έτσι κι αλλιώς έχω ένα ρολόι μέσα μου που λέγεται στομάχι και εκείνο μου δείχνει μέσα από την αίσθηση της πείνας ότι είναι ώρα να φάω. 

Μπορώ να καλύψω αυτή την ανάγκη μου με σεβασμό. Να φάω τόσο όσο να μην φουσκώσει το στομάχι μου έτσι ώστε να μπορέσει να κάνει την σωστή επεξεργασία στην τροφή. Επιλέγω να τρώω σε σημεία του σπιτιού όπως κουζίνα. Προσπαθώ να μην έχω μπροστά μου όταν είμαι στην τηλεόραση λιχουδιές γιατί εκεί δεν θα υπάρξει ο σεβασμός. Κι αν είναι μία μου συνήθεια ως προς την τηλεόραση, τότε μέσα από τον σεβασμό, παίρνω ένα μικρό μπολ με το σνακ της επιλογής μου. Αλλά είμαι σε θέση να γνωρίζω πόσες θερμίδες μου μένουν ως προς τη μέρα μου και πόσα λιπαρά. Μία τέτοια συνεργασία με το σώμα μας θα μας έχει πάντα σε μία φυσιολογική κατάσταση και ποτέ δεν θα μας φέρει αντιμέτωπους με δυσάρεστες «εκπλήξεις».  

ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα