Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

Ο Θεός δεν τιμωρεί, αλλά Συγχωρεί !!!

Θα έρθει ο κακός ο λύκος και θα σε φάει. Θα σε βάλω τιμωρία. Θα το πω στον πατέρα σου και θα δεις τι θα πάθεις. Θα σε κάψει ο Θεός.
Προτάσεις οι οποίες δεν υπάρχει περίπτωση να διδάξουν ποτέ και τίποτε. Προτάσεις που δείχνουν, ότι εμείς θέλουμε να έχουμε τον απόλυτο έλεγχο του νου του άλλου. Προτάσεις που για κάποιο λόγο μας κάνουν εμάς να θεωρούμε τους εαυτούς μας σωστότερους και ανώτερους από τους άλλους. Και έτσι μέσα από τον εκφοβισμό, τους οδηγούμε να πράξουν το θέλημά μας.


Αυτό δεν οδηγεί στον σεβασμό, αλλά στην αποφυγή της όποιας διαδρομής για οικειότητα. Όποια διαδρομή για ουσιαστικό δέσιμο και ένωση.
Ο εκφοβισμός όχι δεν είναι σεβασμός, όχι δεν έχω καμία διάθεση να σου δείξω, να σε διδάξω, να σου εξηγήσω. Έτσι σε ωθώ στον φόβο, «τον φόβο μου να έχεις».
Λυπηρό και πολύ αποθαρρυντικό όλο αυτό το σενάριο, που το βλέπουμε να ισχύει ακόμη και σήμερα. Αποθαρρυντικό γιατί θεωρητικά «βγάλαμε τις τσίμπλες από τα μάτια μας», αφού πια ο καθένας γύρω μας έχει από δύο πτυχία τουλάχιστον. Όπου τελικά αυτά τα πτυχία αντί να μας διευρύνουν τον νου τον αφήσανε στα ίδια στερεότυπα.
Η διάθεση για ουσιαστική ένωση με τους ανθρώπους μας μεγάλωσε, οι αποστάσεις που έχουμε μεταξύ μας είναι πια τεράστιες. Κανένας δεν έχει διάθεση να ασχοληθεί ουσιαστικά με κανέναν. 

Έτσι μέσα από όλο αυτό το αποξενώνομαι, βάλαμε και «αρχηγό» τον Θεό. Όλα μας τα λάθη και κάθε τι που θεωρούμε ότι δεν είναι σωστό, βάζουμε μπροστάρη τον Θεό και τον ορίσαμε τιμωρό. Οπότε η απόσταση μας από τον Θεό είναι μεγάλη. Κι αν ποτέ του απευθύνουμε τον λόγο θεωρούμε ότι δεν μας ακούει. Ναι γιατί ο φόβος είναι απόσταση από τον Θεό και όχι ένωση.  Έχουμε λοιπόν,  έναν τεράστιο μπαμπούλα πάνω από το κεφάλι μας. Αφού Εκείνος ξέρει κάθε κρυφή μας σκέψη και κάθε κρυφό μας πόθο, τότε πρέπει να φοβόμαστε. Μα όπως προανέφερα, ο φόβος δεν διδάσκει τον σεβασμό και ο Θεός για σεβασμό μιλάει.
Μετά φόβου Θεού θα πει : Να βάλουμε μπροστά μας τον Θεό, ασπίδα μας για κάθε μας φόβο. Να δαμάσει Εκείνος κάθε μας εχθρική συμπεριφορά και κάθε τι που μας φοβίζει. Γιατί φόβος= η μάχη που δεχόμαστε από τον κοσμικό μας εαυτό, δηλαδή το εγώ μας. Εκείνη την ώρα με το Μετά Φόβου Θεού τον ορίζουμε ασπίδα ασφαλείας. Να μιλάει ο Θεός μέσα μας. Όταν Εκείνον καταφέρουμε να τον θέσουμε οδηγό θα δούμε ότι ο Θεός δεν υπόσχεται, αλλά πράττει. Κάθε του λόγος είναι πράξη. Μέσα από την Ωδή του μέσα από Αγγέλους, Αρχαγγέλους, Αγίους, τον Ιησού και την Παναγία θα μας στέλνει συνέχεια τις φροντίδες Του. 

Ο Θεός λοιπόν δεν είναι τιμωρός, οι τιμωρίες και τα παθήματά μας είναι από δική μας επιβολή, από το δικό μας το εγώ. Ας φύγουμε λοιπόν πια από όλο αυτό το τρομοκρατικό σενάριο που θέλει τον Θεό δυνάστη.
Και να ξέρουμε πως όλα όσα μας συμβαίνουν είναι από επιλογή μας.
Εκείνος μπορεί να παρέμβει σε εμάς, μόνο όταν εμείς του το ζητήσουμε, γιατί μας εμπιστεύεται και γι’ αυτό μας έδωσε την ελεύθερη Βούληση.
Ο Θεός λοιπόν πάντα συγχωρεί έτσι μέσα από την απλότητά Του, αρκεί εμείς να Του το ζητήσουμε.
Από εκεί και μετά δεν κάνει τίποτε λιγότερο ή περισσότερο από όλα όσα μας έχει πει. Μετανοήστε είπε για να έχετε μια θέση στον παράδεισο και στην αιώνια ζωή.

Ποιος τον άκουσε ? 

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα