Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2015

Βήμα ή πρόβλημα+ Πυθαγόρεια αριθμοσοφία. ( μέρος πρώτο)

Δεν υπάρχει ζωή χωρίς προβλήματα. Τα προβλήματα έχουν την ιδιότητα να δημιουργούνται είτε από εμάς είτε από μόνα τους. Όμως έχουν, στη ζωή μας μία κυκλική τροχιά το ένα φεύγει και το άλλο έρχεται.

Στη ζωή λοιπόν, με τη σοφία που έχουμε όλοι μας μέσα εκεί στην ουσιαστική πηγή μας, που λέγεται Νόηση και όχι μυαλό, οφείλουμε να αναγνωρίζουμε στα προβλήματά μας την παροδικότητά τους ή την κυκλικότητά τους.
Είναι δηλαδή μερικά προβλήματα τα οποία έρχονται και φεύγουν, ενώ κάποια άλλα επαναλαμβάνονται υπό τη μορφή κύκλου.
Τα προβλήματα που έρχονται και φεύγουν που υπάρχουν στην ζωή όλων μας, είναι σαν τα τεστ της ημέρας που γράφαμε στο σχολείο. Έρχονται έτσι ξαφνικά και χωρίς να τα περιμένουμε, να μας ταράξουν την «λίμνη» της καθημερινότητάς μας. Το διάστημα που θα μας «ξεβολέψουν» αυτά τα προβλήματα είναι πάντα σχετικό και έχει να κάνει κυρίως με τον τρόπο που εμείς θα τα αντιμετωπίσουμε. Όση περισσότερη αντίσταση θέσουμε σε ένα πρόβλημα, τόσο περισσότερο θα μας ταλαιπωρήσει. Είναι σαν να το «ταΐζουμε» το πρόβλημα με την αντίσταση, για να παραμείνει στη ζωή μας για καιρό. Σε τέτοιου τύπου προβλήματα λοιπόν που έρχονται εμβόλιμα να ταράξουν τα «ύδατα της λίμνης» μας, δηλαδή τον συναισθηματικό μας κόσμο και να μας προκαλέσουν δονήσεις πόνου και φόβου, εμείς μπορούμε να τα χειριστούμε ως εξής. 
Καταγράφουμε το πρόβλημα σε ένα τετράδιο και το κοιτάμε με ανοιχτή καρδιά και ανοιχτό νου. Τι θα πει με ανοιχτή καρδιά και ανοιχτό νου ? 
Θα πει πως αρχίζουμε να κάνουμε έρευνα να δούμε αν και πώς το προκαλέσαμε ή το προσκαλέσαμε? Αφορά προσωπικά εμάς ? Μήπως αφορά το σύνολο της οικογένειάς μας ? Μήπως αφορά το σύνολο της γειτονιάς μας ? Μήπως αφορά το σύνολο της χώρας ή του πλανήτη ?
Ποιανού μάθημα είναι ? Τι έρχεται να μας διδάξει ? Τι οφείλω να δω ? Ανοίγω το νου μου και βλέπω το πρόβλημα από όλες του τις πλευρές και όχι μόνο από τη μία, τη δική μου. Σε ποιους προκαλεί και τι ? Τι αναταράξεις φέρνει ? Πώς μπορώ να διδαχτώ από αυτό έτσι ώστε να μη το θέσω σε δρόμο επανάληψης ?
Ύστερα ανοίγω την καρδιά μου και στο πρόβλημα στέλνω προσευχή και αρχίζω να αναζητώ δρόμους αγάπης για την αντιμετώπισή του. Δρόμους αγάπης και ενότητας, μόνο έτσι θα φύγει από τη ζωή μου και δεν θα μπει σε κυκλική τροχιά επανάληψης.
Τι κάνουμε όμως στα προβλήματα που έχουν την μορφή επανάληψης και τα ζούμε κυκλικά με εναλλασσόμενα πρόσωπα ?
Κατά τον Πυθαγόρα όλα στη ζωή του κάθε ανθρώπου έχουν μία κυκλική επαναληπτική διαδρομή. Με μαθήματα που επαναλαμβάνονται. Κάθε ένας από μας έχει έρθει εδώ με σκοπό και στόχο να μάθει την αγάπη. Σε αυτόν τον δρόμο της εκπαίδευσής μας, ο καθένας μας επιλέγει τον δρόμο εκμάθησης που θα περάσει. Το δρόμο αυτόν τον δημιουργεί κατά βάση εδώ σε αυτή την ενσάρκωση, ενώ παράλληλα έχει μαζί του γνώσεις εσωτερικές από προηγούμενες ενσαρκώσεις για την δική του πιο γρήγορη ανάπτυξη. 


Αυτές οι γνώσεις είναι εκεί μέσα στην καρδιά μας και έχουμε μάθει να τις λέμε «έμφυτο». Οι οποίες γνώσεις ανοίγουν στον καθένα μας ύστερα από ορθή χρήση της διαδρομής της καρδιάς μας. Δηλαδή όταν επιτρέπουμε στην εσωτερική μας φωνή να μας δείξει τον δρόμο. Μέσα στον δρόμο που επιλέγουμε ανοίγουν και τα μαθήματά μας, δηλαδή ο δρόμος εκμάθησης με τρόπους που εμείς επιλέγουμε. Δύο τρόπους έχουμε να επιλέγουμε ή της αντίστασης ( μυαλό- στάνταρς- πρέπει) ή της στάσης- δράσης ( καρδιά- ψυχή- Θεϊκό σχέδιο). Έτσι αρχίζει ο κύκλος της επανάληψης. 

ετικέτα ( ευημερία ) 

Δωροθέα