Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

Το επίπεδο των αισθήσεων ( τελευταίο μέρος)

Ο πόνος λοιπόν πρώτον είναι επιλογή, δεύτερον γιατρεύεται και τρίτον μπορούμε να μην τον αποκτήσουμε ποτέ.
Σε όποιο σημείο και να είναι κάποιος μπορεί να μετατρέψει αυτόν τον σοφό του δάσκαλο σε ποτάμι γνώσης – επίγνωσης και να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του γαλήνιος και γεμάτος από υγεία- νεότητα και αρμονία.


Και ήρθε η ώρα της μετατροπής του πόνου σε φιλόσοφο και τελικά να περάσουμε στην αίσθηση της αγάπης.
Ο μόνος δρόμος για κάθε πόνο είναι η διαδρομή της γνώσης. Δηλαδή να αναζητήσουμε από ποια μονοπάτια περάσαμε για να φτάσουμε να τον αποκτήσουμε αυτόν τον πόνο. Αφού τίποτε δεν είναι τυχαίο στη ζωή και όλα με κάποιο τρόπο γίνονται. Τότε ξέρουμε ότι εμείς επιλέξαμε και προκαλέσαμε τον πόνο στη ζωή μας να έρθει.
Ο πόνος είναι σαν ένα κουβάρι από κορδόνι. Στην πραγματικότητα δηλαδή όταν ο πόνος κάνει την εμφάνισή του στη ζωή μας είναι που έχει ολοκληρωθεί το κουβάρι αυτό. Ο κάθε πόνος για να φτάσει να δημιουργηθεί έχει δημιουργηθεί μέσα από σκέψεις, συναισθήματα, συμπεριφορές, καταστάσεις και γεγονότα. Όπου όλα αυτά μαζί έφτασαν το σώμα μας σε ένα τέλμα.  
Πώς κάνουμε την μεταστροφή του πόνου σε αγάπη λοιπόν μέσα από αυτές τις γνώσεις – διαπιστώσεις για να νιώσουμε ελευθερία και αυτή τη γνώση να την κάνουμε έναν φακό προστασίας για να μην περάσουμε ξανά από τον δρόμο αυτόν ? 

Αφού ο πόνος είναι ένα «δικό» μας δημιούργημα, μόνο εμείς μπορούμε να τον σταματήσουμε. Ναι ως ένα σημείο κάθε φαρμακευτική αγωγή είναι ένας άμεσος βοηθός μας και σύμμαχός μας, όμως εμείς όλο αυτό θέλουμε να το μεταστρέψουμε.
Από τη στιγμή που ξέρουμε ότι για να φτάσουμε στα επίπεδα του πόνου είχαμε μία συμφωνία συναισθημάτων, σκέψεων, καταστάσεων. Τώρα ξέρουμε από ποια συναισθήματα περνάμε συνήθως, ποιες σκέψεις είναι αυτές που υπερτερούν στη μέρα μας. Άρα αυτές είναι η αιτία η βασική του πόνου. Γιατί ο πόνος βασίζεται στο βασικό κομμάτι του χαρακτήρα μας, εκεί δηλαδή που εστιάζουμε εμείς περισσότερο. Άρα αυτά που υπερτερούν ως συναίσθημα και σκέψεις είναι αυτά που μας οδήγησαν στον πόνο. Οπότε τώρα ξέρουμε με ποιο τρόπο δομήσαμε την 6η αίσθηση του πόνου. 
Η δόμηση της αγάπης ως αίσθηση άρα θα περάσει από τα αντίστροφα συναισθήματα και αντίστροφες διαδρομές σκέψεων. Δηλαδή ο πόνος δάσκαλος μας δείχνει την αντίθετη φορά του ρολογιού για να περάσουμε από τον πόνο στην αγάπη. Γυρίζουμε δηλαδή τα πάνω κάτω, αρχίζουμε να δίνουμε νέο χρώμα στη ζωή μας. Πηγαίνουμε από το μαύρο στο άσπρο και τελικά να καταφέρουμε μέσα από αυτή την τέχνη στο χρυσό.
Το μαύρο μας τοπίο= πόνος δημιουργήθηκε από την αρνητική μας θέση στάση οπότε. Όπου η ένταση του πόνου βρίσκεται στην ταλάντωση. Ποια είναι η ταλάντωση συναίσθημα + σκέψη = ανάλογη ταλάντωση. Το άσπρο μα τοπίο πόσο συχνά έχε ανάλογη ταλάντωση ? Πόσο συχνά δηλαδή συνεργάζεται ένα μας θετικό συναίσθημα με μία σκέψη ? 
Σε όλο αυτό ο κάθε άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να εκπαιδεύσει τον εαυτό του. Αφού ξέρει ότι κάθε πόνος είναι μία φραγή από όλα όσα αγαπάει, αφού ξέρει ότι ο πόνος δημιουργήθηκε κατόπιν χειρισμών. Τώρα αυτή η γνώση και η αναζήτηση του ποιοι δρόμοι με έφεραν εδώ στο σημείο του πόνου, θα δώσουν την λύτρωση.
Μα σκέψου κάτι, για να φτάσεις στο σημείο του πόνου ή της όποια ασθένειας, βασίζεται σε όλο σου το χθες. Αν υποθέσουμε ότι όλο σου το χθες είναι χ χρόνια, τότε να ξέρεις ότι η αλλαγή που θέλεις δεν μπορεί να γίνει μέσα σε μερικές μέρες. Η αλλαγή φιλοσοφίας που σε οδηγεί ο πόνος να κάνεις δεν θα γίνει από τη μία μέρα στην άλλη. Η κάθε συνήθεια που έχεις αποκτήσει για να αντικατασταθεί από μία άλλη θέλει υπομονή από σένα.
Η αγάπη θα γίνει αίσθηση λοιπόν όταν φτάνεις να ενώνεις την πηγή των συναισθημάτων σου με τις σκέψεις σου. Να είναι και τα δύο αυτά στην ίδια χρωματική κατάσταση, λευκό με λευκό. Γιατί αν έχεις μία θετική σκέψη, όπως είθισται να ακούμε, η οποία συνδυάζεται με συναισθήματα φόβου, ανασφάλειας, θυμού, ατάκες όπως «μπα αποκλείεται», τότε το σώμα σου πάλι λάθος μνήματα θα λάβει. Έτσι εσύ θα προσπαθείς μέσω επιβολής να εστιάσεις σε θετική σκέψη αλλά αυτό από μόνο του δεν μπορεί να κάνει την αλλαγή. Το μέσα συναίσθημα οφείλει να δονεί στην χαρά της σκέψης. Άρα χαρά της σκέψης + χαρά ως συναίσθημα αυτό όλο θα γίνει ένας δρόμος που μια μέρα θα σε οδηγήσει στο υπέρτατο νιώθω της αγάπης. Από το υπέρτατο νιώθω του πόνου που μέχρι τώρα ήξερες θα περάσεις στο απόλυτο βιώνω την αίσθηση της αγάπης. Και όταν η αγάπη ως αίσθηση φωλιάσει μέσα σου τότε όλα θα αλλάξουν στη ζωή σου. Τότε μετά από ένα διάστημα όλη η ψυχή σου θα κατοικεί στο σώμα σου και εσύ θα είσαι απόλυτα ελεύθερος.

ετικέτα ( αναγέννηση ) 

Δωροθέα