Κυριακή, 12 Απριλίου 2015

Ο Πνευματικός και το ατύχημα.

Βρίσκεσαι στον δρόμο και βλέπεις ότι μπροστά σου έχει γίνει ένα ατύχημα. Πλησιάζεις και βλέπεις αρκετούς ανθρώπους να βγαίνουν από ένα πούλμαν. Τους κοιτάζεις, σε μερικούς βλέπεις στα μάτια τους φόβο, ταραχή, πανικό. Σε άλλους πάλι βλέπεις ψυχραιμία και ηρεμία. Εκεί μέσα στο πλήθος βλέπεις και δύο τραυματισμένους στο έδαφος. Πλησιάζεις και βλέπεις τον ένα ελάχιστα τραυματισμένο στο πόδι και τον άλλον λίγο πιο σοβαρά.


Τι κάνεις άραγε ? Παίρνεις μόνο αυτούς που έχουν ψυχραιμία και φεύγεις ? Εργάζεσαι ελάχιστα και επιφανειακά με αυτούς που έχουν τον φόβο, τον πανικό και την ταραχή ? Για τους πεσμένους ούτε λόγος ?
Έτσι είναι κάποιοι που θεωρούν τους εαυτούς τους Πνευματικούς οδηγούς δάσκαλους.
Βλέπουν το πλήθος των ανθρώπων και αρχίζουν την κατάταξη και τον διαχωρισμό.
Τους φοβισμένους τους θεωρούν αρνητικούς ανθρώπους και τους τραυματίες τους θεωρούν τοξικούς.
Έτσι όχι μόνο δεν τους αναλαμβάνουν, αλλά ωθούν και τους μαθητές τους να είναι μακριά από τέτοιους ανθρώπους. 

Μα ο Πνευματικός οδηγός Δάσκαλος είναι θεραπευτής της ψυχικής γαλήνης και ισορροπίας. Οπότε ναι με αυτούς θα ασχοληθεί. Με τα χαμένα αδέρφια του. Να τα φέρει στον δρόμο της αγάπης. Τι σόι αγάπη είναι αυτή που έχουν κάποιοι πνευματικοί, που ξεχωρίζουν ? Πώς ξεχωρίζουν ? Δεν έχουν μελετήσει ? Η αγάπη δεν ξεχωρίζει, δεν χωρίζει αλλά ενώνει. Είναι η κόλα που δένει και συναρμολογεί τους ανθρώπους που έχουν χάσει τον δρόμο και είναι σαν τραυματισμένα πουλιά.
Όσο πιο πολύ λαβωμένος είναι ένας μας αδερφός τόσο πιο πολύ ανάγκη έχει από αγκαλιά, από φροντίδα και από κατανόηση.
Αν τον εγκαταλείψουμε εμείς που θεωρούμε τους εαυτούς μας Πνευματικούς και αν εμείς θεωρούμε ότι μας επηρεάζουν, τι πρέπει να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι ? Να σταματήσουν να υπάρχουν ? Μα αν τους αφήσουμε κάτω πεσμένους, δεν είμαστε πνευματικοί οδηγοί, αλλά κάτι άλλο. Ο Πνευματικός είναι σαν τους γιατρούς χωρίς σύνορα. Είναι ένα πλάσμα γεμάτο από αγάπη και κατανόηση για όλα τα πονεμένα αδέρφια του.
Οπότε αν είσαι Πνευματικός οδηγός δάσκαλος και θεωρείς ότι σε επηρεάζουν άνθρωποι που εσύ τους ορίζεις ως τοξικούς ή αρνητικούς, ψάξε να βρεις την τοξικότητά σου και την αρνητικότητά σου.  Γιατί αν καταφέρνουν να σε επηρεάζουν τέτοιοι άνθρωποι πρώτον δεν έχεις φέρει σε ισορροπία τον δικό σου εσωτερικό κόσμο και ακόμη σε κάνει κουμάντο το εγώ- συναίσθημα- σκέψεις και έτσι διαχωρίζεις τους ανθρώπους. Δεύτερον δεν έχεις καταλάβει τον ρόλο του Πνευματικού οδηγού. 

Ο Πνευματικός οδηγός είναι μία αμερόληπτη Φωτιά γεμάτη από την Θεϊκή Φλόγα. Ο Θεός τους δέχεται όλους μέσα στην αγκαλιά Του και είναι έτοιμος να ακούσει και να δεχτεί και το μεγαλύτερο «έγκλημα». Γιατί για τον Θεό η ανακούφιση είναι το Άλφα και το Ωμέγα. Για σένα που είσαι Πνευματικός ποιο είναι το Άλφα σου και το Ωμέγα σου ? Πώς και πότε ποιείς το Θέλημά Του ? Με ποιο τρόπο δίνεις την αγκαλιά σου ? Μόνο σε αυτούς που είναι ήρεμοι ?  
Αναθεώρηση λοιπόν τον δρόμο σου και μπες στην μελέτη για να μπορέσεις να γίνεις ένας στρατιώτης του Θεού και να δίνεις ίσα την αγκαλιά σου σε όλα σου τα αδέρφια. Χωρίς να είσαι έτοιμος να κρίνεις, να αξιολογήσεις. Γιατί η αξιολόγηση και η κοστολόγηση δεν είναι δρόμοι Πνευματικού Οδηγού.
Μπαίνοντας στον δρόμο της Πνευματικότητας σίγουρα θα έμαθες ότι αρνητικό και θετικό δεν υπάρχει πια. Συνάντησες την Μονάδα. Και αν δεν την συνάντησες, αναζήτησε τη πρώτα. Να νιώσεις την γαλήνη στην ψυχή σου. Να μπορείς να είσαι μία φωλιά για να κουρνιάζει κάθε πλάσμα. 


Οπότε φύγε μακριά από την τοξική και αρνητική θέση που σε ορίζει. Αν τώρα υπάρχουν όντως άνθρωποι και καταστάσεις που σε επηρεάζουν, θα πει πως ακόμη δεν είσαι έτοιμος για το ρόλο αυτόν. Αποτραβήξου έντιμα από αυτόν τον ρόλο και μείνε με τον εαυτό σου μέχρι να ετοιμαστεί αρμονικά και σύμφωνα με τον δρόμο Του Θεού. 

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα