Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

Όσο είμαι μπροστά σου δεν μπορείς να δεις.

Η γνώση- δάσκαλος έχουν πάντα μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή και περίοδο που βρίσκονται στον δρόμο του κάθε ανθρώπου.


Όσο εμείς «παγώνουμε» έχοντας μπροστά μας μόνο μία γνώση, στην πραγματικότητα δεν επιτρέπουμε στους εαυτούς μας την όποια εξέλιξη. Γιατί όταν έχω μπροστά μου κάτι, δεν έχω καλή ορατότητα και δεν επιλέγω την διάνοιξη άλλου, νέου, φρέσκου δρόμου.
Όσο λοιπόν έχουμε μπροστά μας κλισέ, πρέπει, στάνταρς έχουμε επιλέξει να είναι πάντα μπροστά μας άλλος από εμάς. Έτσι δεν περπατάμε, αλλά στεκόμαστε και στην πραγματικότητα αντιστεκόμαστε. Με αποτέλεσμα ο χρόνος να περνάει και εμείς μέσα από το στέκομαι και αντιστέκομαι, φθειρόμαστε από το τοπίο που έχουμε μόνιμα μπροστά μας, το οποίο είναι κάθε μέρα ίδιο και απαράλλακτο από χθες.
Η γνώση- δάσκαλος λοιπόν έχει ρόλο να γίνει σκαλί για να πατήσεις επάνω του και να περάσεις στην επόμενη γνώση- δάσκαλο για να δημιουργήσεις έτσι τη δική σου σκάλα ανέλιξης και εξέλιξης.
Ποια γνώση έχουμε ακόμη μπροστά μας, ποια γνώση είναι αυτή που μας αναγκάζει να είμαστε κλειδωμένοι και μουδιασμένοι και τελικά στάσιμοι ? Τι παθαίνουν τα στάσιμα νερά ? 

Δημιούργησε τη δική σου σκάλα και πέρνα τις γνώσεις μία μία για έχεις λαχτάρα για την επόμενη γνώση που θα σου δώσει άλλη εικόνα, νέα πληροφορία και διαδρομή αναβάθμισης.
Όσο είμαι μπροστά σου λοιπόν δεν θα αναπτυχθείς.
Μήπως τώρα εμείς έχουμε δώσει αυτή τη συμπεριφορά σε ανθρώπους μας ? Μήπως για εκείνους έχουμε γίνει το στοπ και όχι ο δρόμος εξέλιξής του ?
Οι άνθρωποι όταν είναι μαζί και οι δύο δημιουργούν σκάλες ανέλιξης τις οποίες τις περπατάνε μαζί. Ο καθένας  τους δημιουργεί υποδομές μέσα από γνώσεις οι οποίες γίνονται επιγνώσεις για να περάσουν σε νέες γνώσεις.

Όταν οι σχέσεις είναι έτσι τότε υπάρχει μία μαγική μελωδική χορογραφία, η οποία καταφέρνει να εισβάλει στον χωροχρόνο φθοράς και να τον μετατρέψει σε ΧΩΡΩΧΡΩΝΩ ανέλιξης και εξέλιξης με μία λέξη ΜΕΑΝΔΡΟ ΛΟΓΟ, ο οποίος γίνεται ο ΛΟΦΟΣ για να μετατραπούν σε ΟΛΟΝ ΦΩΣ. Φωτεινές υπέροχες Υπάρξεις που ταξιδεύουν αρμονικά στον χώρο και στον χρόνο και έχουν σύμμαχο την ίδια την εξ- έλιξη = εξ- έλξη = ότι πάνω και κάτω = Υπάρχω μέσα από την Ύπαρξη της Αναδημιουργίας και του Θεού. 


ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα