Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

Η κατάκριση, είναι η «βδέλλα που σου πίνει το αίμα».

Ως παιδί Του Θεού που είσαι σίγουρα ξέρεις ότι δεν κρίνουμε, δεν αξιολογούμε κανέναν μα κανέναν.. γιατί η κατάκριση είναι σαν την βδέλλα … κολλάει πάνω σου και σου πίνει το αίμα….


Η ρετσινιά είναι μία μορφή «ταμπέλας» που θα βάλουμε σε έναν συνάνθρωπό μας, όπου αυτή η ταμπέλα «ρετσινιά»,  θα γίνει μία βδέλλα που θα μας πίνει το δικό μας αίμα.
Αν τώρα η ρετσινιά είναι μία μορφή συκοφαντίας, τη συκοφαντία ούτε και ο Θεός την αποδέχεται. Γιατί είναι μία μορφή κατάκρισης, με δόλο και κακία. Και αν η συκοφαντία αποδειχτεί ψεύτικη τότε γεμίζουμε από βδέλλες που μας πίνουν το αίμα. Όλο αυτό είναι ένα «τοπίο» το οποίο αρκετά συχνά θα μας τύχει στη ζωή μας, να το κάνουμε για ανθρώπους και για συνανθρώπους μας.  

Με αποτέλεσμα να γεμίζει η δική μας ζωή με τόση τοξικότητα και εμείς επάνω μας έχουμε τόσες «βδέλλες» που μας ρουφούν το αίμα. Κι όταν το ένα στραβό μετά το άλλο μας συμβαίνει, εμείς νιώθουμε ότι η ζωή, χωρίς κανένα λόγο μας εκδηκείται, ενώ εμείς «δεν έχουμε πειράξει» άνθρωπος. Ναι μπορεί πρακτικά να μην έχουμε πειράξει, αλλά μέσα από τη σκέψη μας, τον λόγο μας την κατάκρισή μας μήπως το έχουμε κάνει και μάλιστα πολλές φορές ?  Οπότε όλο αυτό μας έχει αναγκάσει ότι δημιουργούμε στη ζωή μας να μοιάζει χρυσός, αλλά τελικά είναι ένας πυρσός που μας καίει, ενώ οι βδέλλες που είμαστε γεμάτοι, μας «πίνουν το αίμα» ?
Για αυτό μακριά από όλα αυτά τα δηλητήρια του αίματος. Κι αν «πέσαμε» στην παγίδα να περάσουμε από αυτούς τους δρόμους, ας κάνουμε κάτι απλό. Πρώτα να το αναζητήσουμε, ύστερα να το παραδεχτούμε και τέλος να μετανοήσουμε για να ζητήσουμε συγνώμη. Ύστερα να υποσχεθούμε στους εαυτούς μας να μη το ξανά κάνουμε.

Γιατί οι βδέλλες είναι μορφή ασθένειας που μεταφέρετε σε όλο μας το περιβάλλον. Είναι σαν την άσχημη μυρωδιά η οποία απλώνετε παντού. 

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα