Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

Οικονομία ή σπατάλη στις ενέργειές μας ?

Συνέχεια από το κείμενο :
Λίγο ως προς το σώμα μας, γενικά όλοι μας έχουμε λάθος εκτίμηση, λάθος εικόνα, λάθος πληροφορίες και ακολουθούμε λάθος δρόμους.
Πώς πατήσαμε πάνω σε λάθη ? Πώς φτάσαμε στα λάθη ?

Μα είναι πολύ απλό το πώς. Ο άνθρωπος από τη φύση του είναι ένας μίμος. Αντιγράφει πολύ εύκολα και μιμητέ όλο του το περιβάλλον είτε το θέλει είτε όχι.
Ζούμε μέσα από αντανάκλαση για την αντανάκλαση. Αλλά δεν ζούμε την πραγματικότητα και κυρίως την πραγματική μας υπόσταση. Αφού αντιγράφουμε όλο μας το περιβάλλον και δεν μπαίνουμε σχεδόν ποτέ να ακούσουμε τον φιλόσοφό μας. Ποιος είναι ο φιλόσοφός μας ? Πρώτον το σώμα μας και όλο μας το είναι.
Ως προς το βιολογικό μας κομμάτι λοιπόν ο καθένας από μας είναι μοναδικός. Μπορεί να έχουμε ίδια στοιχεία όπως καρδιά, συκώτι, νεφρά κλπ, αλλά είμαστε εντελώς μοναδικοί. Αλλά αυτή μας τη μοναδικότητα πως τη χειριζόμαστε ? Πώς την κάνουμε χρήση ?
Μα πολύ απλά μέσα από αυτή την αντιγραφή, την μίμηση και την επανάληψη. 

Το κάθε σώμα λοιπόν είναι μία μοναδικότητα, μία αυθεντικότητα και αυτό μας το δείχνει περίτρανα το μοναδικό μας αποτύπωμα στο χέρι μας, στα δακτυλικά μας αποτυπώματα.
Οπότε αφού κάθε σώμα είναι μοναδικά αυθεντικό, εμείς πώς το χειριζόμαστε ? Όπως όλοι κι εμείς. Θα φάμε τα ίδια φαγητά, τις ίδιες ώρες, με τον ίδιο τρόπο. Θα μπούμε στον ίδιο ρυθμό που λέγεται πρωινό ξύπνημα, συγκεκριμένη εγρήγορση, ίδιες κινήσεις, ίδιες συνήθειες.
Μα τότε γιατί ο Ιπποκράτης είπε δεν υπάρχουν ασθένειες αλλά ασθενείς. Πώς φτάνουμε να ασθενούμε ? Ασθενούμε λοιπόν όταν χάνουμε το σθένος. Ποιο σθένος ? Όταν δεν ακούμε- αφουγκραζόμαστε τον σοφό μας δάσκαλο- βιολογία- σώμα και προσπαθούμε να αντιγράψουμε τους άλλους δίπλα μας. Με αποτέλεσμα να βάζουμε σε έναρξη ασθένειες που δεν ήταν στο διάβα μας να τις περάσουμε. Όμως όπως λένε και οι επιστήμονες, αρκετά ζευγάρια, ως παράδειγμα, μετά από χρόνια κοινής διαβίωσης έχουν κοινές παθήσεις. Γιατί άραγε ? Μα φυσικά γιατί βιώνουν παρόμοιους δρόμους, με παρόμοια διατροφή, με κοινές σκέψεις, με κοινές υποχρεώσεις κλπ. Που σημαίνει, ενώ ήρθαμε μονάδα, εμείς ντε και καλά να είμαστε πανομοιότυποι με όλους τους άλλους. Ντε και καλά να κάνουμε, να λέμε, να τρώμε όπως όλοι οι άλλοι δίπλα μας και μακάρι να ξέραμε και το γιατί. 

Κανείς δεν μπαίνει στην διαδικασία να αναλογιστεί, να αναρωτηθεί γιατί δεν μπορεί να ξυπνήσει πρωί, για παράδειγμα, γιατί δεν μπορεί να φάει πρωινό ? Παρόλο που το έσω του αντιστέκεται, ο άνθρωπος για να νιώθει ότι ανήκει σε ένα σύνολο, θα πιέσει – καταπιέσει- συμπιέσει αυτή την εσωτερική του φωνή και θα πάει κόντρα σε όλο αυτό το κομμάτι του. Μα πως είναι δυνατόν να βιάζουμε το σώμα μας και ύστερα να έχουμε την απαίτηση να έχει υγεία ?
Ο Ιπποκράτης λοιπόν, μεγάλος γιατρός και μάλιστα χωρίς να διαθέτει όλα τα μέσα που διαθέτουμε εμείς σήμερα, έφτασε να πει ότι. Το κάθε σώμα είναι μοναδικό και  έχει οδηγό μόνο τη δική του εσωτερική πυξίδα. Αν ένας άνθρωπος λοιπόν είναι δομημένος έτσι ώστε να μην μπορεί να φάει πρωινό και το επιβάλουμε μία τέτοια διατροφή, αντί για καλό θα τον οδηγήσουμε σε νευρώσεις. Οι νευρώσεις θα τον οδηγήσουν στο να μη λειτουργεί αρμονικά ο εγκέφαλός του. Όταν ο εγκέφαλος μπλοκάρει δεν υπάρχουν ορθά μηνύματα ως προς την αρμονία σε όλα τα συστήματα του σώματος. Οπότε κάθε μορφή επιβολής ως προς το σώμα μας είναι μία διαδρομή που θα μας οδηγήσει σε παθήσεις, οι οποίες δεν ήταν να τις περάσουμε, αλλά τις ενεργοποιήσαμε μέσα από την ασέβεια ως προς το σώμα μας και τον σοφό μας δάσκαλο, την μοναδικότητά μας.
Τα σώματά μας λοιπόν όταν δεν τα ακούμε, όταν δεν κάνουμε προσπάθεια να γίνουμε φίλοι τους για να είναι συνεργάτες μας, αλλά τους πάμε τόσο κόντρα, τότε χάνουν ενέργεια πολύ πιο γρήγορα από το κανονικό.  

Θεωρούμε ότι με την διατροφή, τη γυμναστική, το πρωινό ξύπνημα ή ότι άλλο ο καθένας θα δώσει «εντολή» στο σώμα του να κάνει, το οποίο είναι έξω από την ατομική βιολογική του υπόσταση, δεν θα κάνει καλό, αλλά αντίθετα θα φέρει και ολέθρια αποτελέσματα. Έχουμε δει νέα άτομα που γυμνάζονται, που τρέφονται σωστά να πεθαίνουν έτσι ξαφνικά από έμφραγμα ή από εγκεφαλικό. Αναρωτιόμαστε εκεί, πώς γίνεται τόσο μικρός να φύγει από τη ζωή. Κι όμως δεν θα μας πάει στο μυαλό ότι ίσως να έκανε τεράστιες υπερβάσεις ως προς το βιολογικό του κομμάτι το οποίο μπορεί να είχε άλλη δομή από αυτή που έφτασε να κάνει.

Αφουγκράζομαι λοιπόν αυτό το μοναδικό σοφό μου κομμάτι, που δεν υπάρχει άλλο τέτοιο, με την ίδια ακριβώς ψυχοσύνθεση στον πλανήτη, που λέγεται σώμα. Το σώμα ποτέ δεν λέει ψέματα. Είναι το μόνο μας σημείο- σύμμαχος αλήθειας. Γι αυτό και όταν δεν αντέχει άλλο θα βρει τρόπους να μας ενημερώσει με έναν πυρετό, με έναν βήχα γενικά και ειδικά. Καλό είναι να μάθουμε και να εμπιστευτούμε αυτό όλο μας το κομμάτι. Καλό είναι να θυμάμαι ότι δεν ήρθα για να μοιάζω με κανέναν, αλλά να είμαι αυτό που είμαι. Ναι έχω στοιχεία από όλους τους δικούς μου ανθρώπους, αλλά αυτό μέχρι εκεί. Και επίσης καλό είναι να θυμάμαι, πως για να ενεργοποιηθούν οι ασθένειες που υποτίθεται ότι έχω ως κληρονομικότητα, θα έρθουν στην επιφάνεια να βιωθούν επειδή θα το επιλέξω εγώ. 

Με ποιο τρόπο ? Μα φυσικά μέσα από την μίμηση και την αντιγραφή σκέψεων, συναισθημάτων και φυσικά συμπεριφορών, αλλά και χρήση- κατάχρηση των ενεργειών μου. Αν για κάποιο λόγο λοιπόν το σώμα μου αντιστέκεται σε έναν δρόμο καλό είναι την επόμενη φορά να του δώσω σημασία και να αναζητήσω γιατί. Δεν προσπαθώ να μοιάσω λοιπόν για να είμαι αρεστός στο σύνολο, στο σύστημα, αλλά προσπαθώ να γίνω αυτό που ήρθα να γίνω, ο αυθεντικός μου Εαυτός. 

ετικέτα ( αποκαλύπτω ) 

Δωροθέα