Δευτέρα, 13 Απριλίου 2015

Η προσευχή χωρίς ταπείνωση και οι χρωματικές δονήσεις.

Η προσευχή χωρίς ταπείνωση είναι σαν το σκυλί που βρίσκεται παρατημένο σε ένα έρημο οικόπεδο. Γεμάτο από φόβο έχει γίνει άγριο και γαβγίζει συνεχώς. Παρόμοια μοιάζει και η προσευχή χωρίς την ταπείνωση στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος αυτός χωρίς την ταπείνωση έχει μέσα του ερημιά και δεν την καταλαβαίνει. Γιατί η ταπείνωση έρχεται με την απόλυτη γνώση του εγώ του. Όσο ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τον εγωισμό του θα είναι αποσπασματικός από την Θεία Του περιουσία. Θα νιώθει ερημιά παντού. Θα νιώθει ότι κανείς δεν τον καταλαβαίνει, γιατί δεν έχει γνωρίσει το Φως αυτό της απόλυτης ταπείγνωσης. Έρημη είναι η καρδιά του ανθρώπου χωρίς αυτή την γλυκιά γνώση που θα του γεμίσει την καρδιά του με Φως ενότητας, λύτρωσης, αρμονίας.
Ταπείγνωση = Τόπος Ιερός που κατοικεί η Θεία Γνώση.


Η ταπείνωση είναι το Ανώτερο σκαλί της αυτογνωσίας και της απόλυτης απαλλαγής από το εγώ. Η Ταπείνωση είναι η ιερή στιγμή η οποία έρχεται να βιωθεί μετά την επίγνωση. Έτσι γεννιέται η ταπείγνωση.  Όπου εδώ στην Χιονάτη ο δρόμος της επίγνωσης έρχεται ύστερα από την διάνοιξη των 7 μυστικών περασμάτων. Έτσι ύστερα από την διάνοιξη ακόμη και του 7ου μυστικού περάσματος που είναι η επίγνωση, ο άνθρωπος περνά στο επόμενο στάδιο που βιώνει την ταπείνωση. 

Είναι η συνάντηση με το κάλλος της ψυχής, δηλαδή την Χιονάτη και ο άνθρωπος αποκτά για πρώτη φορά το χρώμα της αγνότητας. Το χρώμα της αγνότητας είναι το λευκό χρώμα όπου δημιουργείται μέσα από την διάνοιξη των 7 αυτών ομόκεντρων κύκλων οι οποίοι έχουν τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Έτσι στην περίπτωση του ανθρώπου ανοίγοντας και τα 7 κέντρα του αυτόματα γίνεται ένας ισχυρός πόλος έλξης του λευκού χρώματος.
Αυτή η γλύκα και η αγνότητα που αποκτά ο άνθρωπος τον οδηγεί αυτόματα στην αναζήτηση της Πνευματικής υπόστασης για να λάβει τον επόμενο χρωματικό του δρόμο του ασημί, του διάφανου και τέλος του χρυσού.
Το ασημί είναι η ανάπτυξη της Σοφίας η οποία αναλαμβάνει να δομήσει το Πνεύμα στον άνθρωπο. Μέσα από τον Λόγο και μέσα από την εφαρμογή Του Λόγου.
Τότε ύστερα από χρόνια εργασία ο άνθρωπος θα περάσει στη χρωματική δονητική του Ασημένιου δρόμου. Ο ίδιος ο άνθρωπος καταλαβαίνει απόλυτα όλες τις δονητικές αλλαγές που συμβαίνουν μέσα του.
Το επόμενο στάδιο είναι το διάφανο, είναι το σημείο που τίποτε πια δεν ορίζει τον άνθρωπο και έχει πάρει απόσταση από το γήινο περιβάλλον και το γήινο περίβλημά του- σώμα του μετατρέπεται απόλυτα σε αυτό που ήρθε να είναι ο Ναός που κατοικεί το Πνεύμα Του. 

Σε αυτή τη χρωματική δονητική ο άνθρωπος αποκτά απόλυτα και ολοκληρωτικά όλο το Θείο Σχέδιο.

Ύστερα ανάλογα την ζέση του και την ανάγκη του για την απόλυτη ένωσή του με το Θείο και όλη την απόκτηση της Θεϊκής Φιλοσοφίας θα αναζητήσει το Χρυσό. Η δίψα για Θέωση για τον άνθρωπο αυτόν είναι η μόνη του ανάγκη, η μόνη του σκέψη, ο μόνος του οδηγός. 

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα