Κυριακή, 12 Απριλίου 2015

Το καλό και το καθημερινό παπούτσι

Οι άνθρωποι έχουν τα καθημερινά τους υποδήματα και τα καλά τους υποδήματα. Τα καλά είναι εκείνα που τα φορούν σε ανάλογες γιορτές τα οποία τα συνδυάζουν και με την καλή τους ένδυση.
Έτσι έχουν παρομοιάσει στη ζωή τους και τον Θεό. Σαν τα καλά τους υποδήματα και την καλή τους ένδυση και έτσι τον θυμούνται περιστασιακά και σε γιορτές. Θα τον «φορέσουν» μόνο και μόνο για την περίσταση.


Η καθημερινή μας ένδυση και υπόδηση είναι λυτή, άνετη, ανάλογα με την εργασία μας και ανάλογα με την καθημερινότητά μας. Έτσι να βάλουμε και στη ζωή μας τον Θεό. Μέσα από την απλότητά μας, μέσα στην καθημερινή μας ένδυση και υπόδηση.
Τα υποδήματα κάποιου που περπατά πολύ ή τα φορά για ώρες θα προσπαθήσει να είναι άνετα, ανατομικά και αναπαυτικά για να μην ταλαιπωρούνται τα πόδια του. Το ίδιο να κάνουμε και με τον Θεό. Όσο πιο δύσκολη είναι καθημερινότητά μας τόσο πιο πολύ να βάζουμε μέσα της τον Θεό για να μας φροντίζει και να μας αναπαύει. Η προσευχή και η καθημερινή μελέτη στον λόγο Του να είναι ανάλογη με τη δυσκολία της. Δηλαδή όσο πιο δύσκολη είναι η μέρα που έχουμε να περάσουμε τόσο πιο πολύ Θεό χρειάζεται.  

Όταν έχουμε βαριά και ασήκωτα πράγματα μέσα στη μέρα μας, ο μόνος που μπορεί να μας ανακουφίσει άμεσα είναι ο ίδιος ο Πατέρας μας. Να μας στηρίζει καθημερινά όπως τα καθημερινά μας ενδύματα και υποδήματα.
Όπως λοιπόν φροντίζουμε τα ρούχα που θα φορέσουμε να είναι καθαρά, φροντίζουμε το σώμα μας, έτσι να κάνουμε και με τον Θεό. Όχι δεν τον κουράζουμε όταν του ζητάμε ή προσευχόμαστε συνέχεια, ίσα- ίσα τον ξεκουράζουμε και είναι χαρά Του να μας ξεκουράζει μέσα από την τόση αγάπη που μας έχει.
Μόνο όταν τον επιλέξουμε εμείς μπορεί θα είναι σε αυτή τη θέση στη ζωή μας. Γιατί αν δεν του το ζητήσουμε, δεν μπορεί να μας φροντίσει όπως το επιθυμεί.
Αν δεν φορέσουμε εμείς τη ζακέτα για να προστατευτούμε από το κρύο, δεν φταίει η ζακέτα. Η ζακέτα είναι εκεί και θα είναι. Εμείς θα την επιλέξουμε ή όχι. Το ίδιο και ο Θεός. Είναι πάντα εκεί. Χωρίς την ανάλογη ένδυση θα κρυώνουμε, θα υποφέρουμε. Χωρίς τον Θεό θα υποφέρουμε και θα κρυώνει η καρδιά μας. Αν κρυώσει το σώμα μας χωρίς τη ζακέτα θα πάμε στον γιατρό για φάρμακα.
Αν κρυώσει η καρδιά μας χωρίς Τον Θεό, θα πάμε για προσευχή, να ζητήσουμε το βάλσαμο από τον Θεό, να ζητήσουμε την μέριμνά Του για μας. 

Ας γίνει ο Θεός η καθημερινή μας ένδυση και όχι η ένδυσή μας ανά περίσταση.
Να γίνει ο Θεός η άνεση και η φροντίδα μας, η καθημερινή και όχι μία ή δύο φορές το χρόνο.

Ας Τον κρατήσουμε στην καρδιά μας για να μας τη θερμάνει και να μας δείξει το Μέγα Έλεός Του. Η Τεράστια Ευσπλαχνία Του μας περιμένει όλους!!!  

ετικέτα ( Πνευματικότητα ) 

Δωροθέα