Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Οι ενέργειες του σώματός μας και η αφθονία.

Τι υπέροχος μηχανισμός αυτό το λαμπρό σώμα που μας δόθηκε για να κατοικήσει ένα Ιερό κομμάτι του Ίδιου Του Θεού ?


Ένας σοφός μηχανισμός που όμοιός του δεν υπάρχει. Ο μηχανισμός αυτός που ακούσει στη λέξη σώμα, έχει την πιο γλυκιά και αρμονική αφθονία με την Πνοή Του ίδιου του Θεού. Δεν είναι άλλη από αυτή της ανάσας μας. Η ανάσα μας η οποία είναι σε αφθονία και είναι πάντα εκεί για μας έχει μέσα της τη θεϊκή Πνοή. Μία επίσης άφθονη διαδικασία έχει και η καρδιά μας και εκεί μέσα σε αυτή τη ρυθμική αφθονία κατοικεί το Φως του Ιησού μας. Η Πνοή μας και η καρδιά μας δίνουν και οι δύο τον ρυθμό στο Μυαλό μας που εκεί θα έπρεπε να κατοικεί το Άγιο Πνεύμα.
Τρεις δρόμοι σε αφθονία από τους οποίους εξαρτάται απόλυτα η ζωή μας αλλά και η ποιότητά της ζωής μας.
Εμείς αυτές τις 3 αφθονίες στο  σώμα μας δεν τις γνωρίζουμε όπως θα οφείλαμε, δεν τους δίνουμε τη σημασία, τη φροντίδα και την ευγνωμοσύνη που τους αρμόζει.
Φανταστείτε έναν σας μεγάλο ευεργέτη θα του είχατε υποχρέωση και θα τον είχατε στα ώπα- ώπα . Όμως εμείς για αυτούς τους 3 «Μάγους», που περιμένουν να ετοιμάσουμε την Φάντη για να μας δώσουν τα Δώρα Τους, δεν τους δίνουμε καμία σημασία. Η φάτνη μας είναι το στομάχι μας, το οποίο μαζεύει όλα μας τα συναισθήματα. 

Τι κάνουμε όμως εμείς με αυτές τις 3 αφθονίες μας ? Πώς τις χειριζόμαστε ? Πότε συνεργαζόμαστε με αυτές ? Τις αφουγκραζόμαστε ? Μήπως τους προκαλούμαι κόπωση ? Μήπως μέσα από την καθημερινότητά μας αντί να επιδιώκουμε την σωστή τους λειτουργία, κάνουμε ακριβώς το αντίθετο ? Πώς ? Μα όλα ξεκινούν από την συνεργασία των δύο της ανάσας μας και του μυαλού μας τα οποία καταβάλουν την καρδιά μας. Μέσα από τον τρόπο που σκεφτόμαστε υπερφορτώνουμε την ανάσα μας, με αποτέλεσμα πότε να βραδύνει και πότε να επιταχύνει. Μέσα από φοβίες, άγχος, ανασφάλειες, θυμό, λύπη, στεναχώρια και γιατί όλα αυτά για «προβλήματα» που τα έχουμε δημιουργήσει όλα μόνοι μας. Όλα είναι από δικές μας επιβολές- επιλογές. Οπότε οι ανάσες μας αλλάζουν και χάνουμε ένα βασικό κομμάτι της ισορροπίας μας. Οι ανάσες μας επηρεάζουν τον ρυθμό της καρδιά μας και αρχίζει η απορρύθμισή της. Τότε το αίμα αρχίζει να έχει λάθος μηνύματα τα οποία τα μεταφέρει μέσα στο σώμα, αλλά και στον εγκέφαλο. Από εκεί και μετά παίζει ρόλο και η κληρονομικότητά μας, η οποία ενεργοποιείται και από εκεί και μετά το «παιχνίδι» της απόλυτης απορρύθμισης του σώματός μας και η φθορά της ανάσας – πνεύμονες, καρδιά – αίμα, μυαλό- μελαγχολίες καταθλίψεις αρχίζουν να εισβάλλουν σε αυτό το αρμονικό κομμάτι μας τη μέχρι πριν αρμονική βιολογική μας μελωδία. Αυτές τις πιθανότητες έχει το σώμα μας όταν εμείς δεν δίνουμε σημασία σε όλα αυτά που τα θεωρούμε αυτονόητα και δεδομένα. Μέσα από το μη σεβασμό μας χάνουμε την φιλία μας μαζί του και το σώμα μας αρχίζει τις μάχες, μέχρι που δεν αντέχει κάποια στιγμή και παραιτείτε εντελώς. 

Αυτές τις αφθονίες μας λοιπόν αν δεν τις σεβαστούμε, μη περιμένουμε άλλη αφθονία στη ζωή μας να έρθει. Γιατί όταν δεν εκτιμάμε και δεν σεβόμαστε αυτά τα 3 κομμάτια μας με γνώμονα το αυτονόητα και δεδομένα, οι άλλες αφθονίες, μπορεί να έρθουν αλλά δεν θα έχουν καμία μορφή σταθερότητας. Θα έχουν την διαδρομή της αστάθειας. Γιατί όλα στη ζωή μας γίνονται καθρέφτισμα του σεβασμού που έχουμε ως προς την ουσία μας. Δηλαδή, αν σας έλεγα ότι φιλοξενείτε έναν βασιλιά, είμαι σίγουρη ότι θα του φερόσασταν ανάλογα. Κι αν μάλιστα αυτός ο Βασιλιάς είχε σκοπό να σας χαρίσει την Περιουσία Του αρκεί εσείς να τον σεβόσασταν, αυτό και θα κάνατε. Όμως αυτόν τον Βασιλιά που κατοικεί μέσα στο σώμα σας που ακούει στο όνομα Θεός και Ιησούς εσείς πόσο τον σέβεστε ? Πόσο φροντίζετε για την αρμονία τους, για την ανάσα σας και την καρδιά σας ? Αυτοί είναι οι Βασιλιάδες στο σώμα σας και ο Σπουδαιότερος Βασιλιάς προσπαθεί να κατοικήσει στο μυαλό σας, το Άγιο Πνεύμα. Αυτά τα 3 κομμάτια της Αγίας Τριάδας προσπαθούν να σας χαρίσουν όλα τα πλούτη.
Οπότε αν κάποιος δεν σέβεται αυτά τα 3 δώρα του, αυτές τις 3 αφθονίες του δεν θα έχει καμία ισορροπία στη ζωή του. Όλα θα μοιάζουν με την άμμο στα δάχτυλα, σαν φτερό στον άνεμο και σαν μια τρύπα στο νερό.
Μα κι εσείς έτσι ακριβώς κάνετε, όταν κάποιος γίνεται αγνώμων με όσα του παρέχετε, αυτόματα σταματάτε την όποια παροχή. Το ίδιο γίνεται και με το σώμα μας. Το σώμα μας είναι ο πάροχος που δείχνει στον Θεό και Πατέρα μας πόσο είμαστε κατ’ εικόνα και ομοίωση ? Σε ποιους τομείς ? Πόσο σεβόμαστε τον Οίκο Του, Ναό Του, το σώμα αυτό ? 

Σέβομαι το σώμα μου και την αφθονία μου δεν σημαίνει κάνω τρύπες όπου βρω. Δεν σημαίνει το ζωγραφίζω με διάφορες ατάκες και εικόνες. Δεν σημαίνει δηλαδή ότι κάνω ότι βέβηλο επάνω του. Δεν σημαίνει ότι κάνω ότι πλαστικές για να καλύψω την εμφάνισή μου, για να προωθώ το σώμα μου ως αντικείμενο πόθου. Δεν σημαίνει ότι το εξαντλώ στη δουλειά και μετά στην γυμναστική, λες και ψάχνω να βρω πότε θα πέσω κάτω. Δεν το φορτώνω με διάφορα.
Αλλά αρχίζω μία υγιή συζήτηση με εκείνο και μαζί αρχίζουμε τον δρόμο της κάθαρσης για να δεχτούμε τους Μάγους με τα Άγια Δώρα του Πατέρα μας και την Περιουσία μας.
Η κάθαρση δημιουργείται από το να ετοιμάσουμε την Φάντη μας, δηλαδή το στομάχι μας, να αδειάσουμε από όλα μας τα συναισθήματα. Μέσα από αυτή τη διαδρομή εκπαίδευση, για την οποία μπορείτε να βοηθηθείτε από το 3ο μυστικό πέρασμα, δημιουργείται η υποδομή για να αρχίσει να λειτουργεί ο μηχανισμός της αναπνοής μας ξανά. Με συνεχόμενη εργασία, αλλά και παρατήρηση της ανάσας μας, θα μπορούμε να ξέρουμε πότε θυμώνουμε, γιατί η ανάσα μας είναι ο οδηγός μας για κάθε μας συναίσθημα. Στην αρχή μπορεί να φανεί δύσκολο, αλλά τίποτε δεν είναι δύσκολο για τον άνθρωπο που θέλει.  

Όταν λοιπόν ρυθμίσουμε τις ανάσες μας και αρχίσει να υπάρχει μία αρμονική διαδρομή της στο σώμα μας τότε από εκεί και μετά μπορούμε να ρυθμίσουμε και την καρδιά μας αλλά και το μυαλό μας.
Κάθε μας βήμα προς τον δρόμο αυτόν της ισορροπίας μας θα κερδίζουμε πάλι την αυτοκυριαρχία στο σώμα μας.
Να θυμάστε πως ευτυχώς το σώμα μας, δεν είναι εχθρικό ούτε και εκδικητικό. Είναι ακριβώς το αντίθετο, μας περιμένει καρτερικά μέχρι εμείς να επιλέξουμε να το φροντίζουμε. Τότε από εκεί και μετά από μόνο του θα ενεργοποιήσει τους μηχανισμούς, που έχει μέσα του, της αυτοθεραπείας και η επαναφορά του θα είναι γεγονός. Αρκεί να έχουμε σε όλο αυτό το μονοπάτι σταθερότητα, συνέπεια, αγάπη και φροντίδα.

Που θα πει, από τη στιγμή που θα ξεκινήσουμε αυτό το μονοπάτι της επιλογής της Θεϊκής μας Περιουσίας να παραμείνουμε σταθεροί και ακλόνητοι. 

ετικέτα ( ευημερία ) 

Δωροθέα