Τρίτη, 14 Απριλίου 2015

Άλλο η αποκαθήλωση και άλλο η καθήλωση

Ο δρόμος της αγάπης βάφτηκε με αίμα. Τόσο αίμα στον δρόμο της ανθρωπότητας και όλο αυτό ήταν βασισμένο στην αγάπη και στο «καλό» κάποιων.

Μέσα από τέτοιους δρόμους θεωρήσαμε ότι αναπτύσσαμε την αγάπη και οι οδηγίες ήταν αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις, θα σε δω όταν με χάσεις τι θα κάνεις, θα το μετανιώσεις κλπές φράσεις όλο «αγάπη» ?

Μα όχι η σκλαβιά και το κλουβί δεν είναι αγάπη. Ο δρόμος της χειραγώγησης και της σκληραγώγησης δεν έχουν δρόμο ανάπτυξης και αποκαθήλωσης αλλά καθήλωσης γιατί έτσι ο άλλος νιώθει ένα τίποτε και του ενισχύουμε και του συντηρούμε τα επίπεδα χαμηλής εκτίμησης που έχει για τον εαυτό του. 

Πώς γίνεται η αγάπη να είναι ξύλο, να είναι σκοτώνω, να είναι εκβιάζω, να είναι όλα τα βίαια σενάρια μαζί. Γιατί κάποιοι πιστεύουν πως όσο πιο αυστηρός είσαι τόσο πιο πολύ δείχνεις την αγάπη σου? Λυπάμαι, αλλά τέτοιες συμπεριφορές μόνο αγάπη δεν δείχνουν. Απλώς μας συντηρούν έναν εγωισμό που θέλει τους άλλους γύρω μας αντικείμενα είτε γοήτρου, είτε πόθου. Γοήτρου είναι τα παιδιά, «το δικό μου παιδί … δεν θέλω να είναι, δεν θέλω να κάνει» κλπ. Πόθου είναι το αντίθετο φύλλο όπου εκεί λέμε «ο άντρας ο δικός μου ή η γυναίκα η δική μου θέλω ή δεν θέλω να είναι …».
Μάλιστα δηλαδή η αγάπη έχει μπει σε καλούπια, σε φόρμουλες σωστού ή λάθους και έτσι μέσα από όλη τη βία μας θα δείξουμε την αγάπη μας στους ανθρώπους μας !!
Δυστυχώς μέσα από αυτούς τους δρόμους δεν έχουμε πιθανότητες να ζήσουμε την έκταση της αγάπης και να φύγουμε από την σάπια μέχρι τώρα καθήλωση. 


Μόλις αντιληφθούμε ότι δεν αγαπάμε τον άλλον γι αυτό που είναι ακριβώς, αυτό θα είναι το πρώτο βήμα λύτρωσης. Τότε θα αρχίσει να ετοιμάζεται η αποκαθήλωση από την σταύρωση του εγώ για να έρθει στη θέση του, ο Αναστημένος μας πια εαυτός, με τη Χριστική δομή για οικοδομηθεί εκ νέου ο πλανήτης μας. Αυτή τη φορά με την πραγματική διάσταση της αγάπης. Και όχι με την μέχρι τώρα διάστασή της … που όπου αγάπη, ήταν δίπλα της και η έννοια – λαίλαπα !!

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα