Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015

Η ενέργεια του Θείου Έρωτα.

Αυτή είναι μία φράση που τη συναντάμε συχνά μέσα σε πατερικά και θρησκευτικά κείμενα, αλλά και σε όλα τα πνευματικά. Αυτός ο 

έρωτας μία μοναδική πηγή ενέργειας, η οποία, όπως τόσες και τόσες έννοιες έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματική της υπόσταση, θέση και τελικά δεν βιώνετε, αλλά αποβιώνετε, δηλαδή έχει νεκρώσει. Μέσα από την νέκρωση αυτής της βασικής καθ’ όλα ενέργειας, οι άνθρωποι κάνουν προσπάθειες να φτάσουν να ανέβουν τα σκαλιά της Εκκλη-σίας – Έκκληση Ουσίας. Όμως χωρίς αυτό το βασικό συστατικό φτάνουν ως ένα σημείο και η σκάλα μετατρέπεται σε τσουλήθρα- τσουλώ από τον Θρόνο.
Ο έρωτας λοιπόν αλλοιώθηκε, πουλήθηκε, χωρίστηκε, αλλά δεν βιώθηκε. Γιατί όλοι τον αναζητούν πάντα μέσα στην πράξη.  Μέσα στην πράξη και από την πράξη ψάχνουν να ενώσουν τα κομμάτια τους με τα κομμάτια του Θείου. Αναζητούν με μεθόδους να ενεργοποιήσουν τα κοιμισμένα σημεία του σώματός τους και τελικά το μόνο που καταφέρνετε είναι το σώμα να αποδυναμώνετε και να μην φτάνει ποτέ σχεδόν στην αληθινή θέση, στάση Θέωσης.
Ο Έρωτας σημαίνει στην πραγματικότητα ρωτώ, απορώ, αναζητώ, ερευνώ με σκοπό να δημιουργήσω. 

Η φλέβα του έρωτα λοιπόν είναι αυτή που είναι δεμένη με την καρδιά μας. Συνήθως τη συναντάμε την ενέργεια αυτή σε όλους τους δημιουργούς της τέχνης. Αλλά δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει μέσα του έναν «καλλιτέχνη». Η καλλιτεχνική αυτή μας φλέβα είναι δεμένη με την λαχτάρα, με την διάθεση της δοτικότητας και της δημιουργίας. Αυτή τη δημιουργία την έχουμε, αλλά μέσα από την  διαδρομή της ζωής μας, χάνεται εκεί μέσα στα κοινωνικά πρότυπα και στερεότυπα. Όταν αντί να ακούμε αυτόν τον καλλιτέχνη μέσα μας, αρχίζουμε να ακούμε την διαδρομή του μυαλού. Έτσι αρχίζουν οι καταστροφές και οι σεισμικές «δονήσεις» μέσα στην βάση- ρίζα μας. Μέσα στην πηγή μας, η οποία δεν είναι άλλη από την Θεική Κλωστή, που είμαστε δεμένοι. Η Κλωστή αυτή από τη μία μεριά είναι μέσα στο σώμα μας και συνδέεται με την ψυχή μας και το δικό μας αποτύπωμα και από την άλλη με τον ίδιο τον Θεό. «Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώσ’ της κλότσο να γυρίσει, παραμύθι ν’ αρχίσει», ήταν ο τρόπος που άρχιζαν τα παραμύθια κάποτε. Τα παραμύθια που πάντα άρχιζαν έτσι και μέσα σε όλα ήταν η διαδρομή της αγάπης, του καλού και του έρωτα και τελείωναν με το «και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». Ένας δρόμος μέσα από απλά και όμορφα λόγια, για να μας δείξει πως όταν μάθω να ακούω την καρδιά μου, είμαι πάντα πληρότητα, αρμονία, αναδημιουργία και έτσι έχω μία μόνιμη πηγή ανατροφοδότησης από τον Θείο αυτόν Έρωτα- τώρα- ρώτα. Ο άνθρωπος που ζει, βιώνει και κάνει όλα αυτά που λέει η καρδιά του, ποτέ δεν κουράζεται, ποτέ δεν βαριέται, ποτέ δεν θεωρεί αυτά που τον απαρτίζουν βάρος και δύσκολα, απλώς γιατί είναι μέσα στην πηγή του Θείου αυτού «Μάγου» έρωτα. Ο Μάγος έρωτας δημιουργεί υποδομή αγωγής = παιδ- αγωγής= αγνή αγωγή μέσα από την υποδομή της ψυχής και το αποτύπωμά της. Έτσι ο άνθρωπος που έχει φτάσει σε αυτό το επίπεδο ερωτικής συνεύρεσης ξεκουράζεται μέσα από την «κούραση». Την κούραση την έβαλα σε εισαγωγικά, γιατί πολύ απλά, ο άνθρωπος αυτός δεν την γνωρίζει την κούραση.  

Γιατί η κούραση προέρχεται στον άνθρωπο όταν είναι έξω από τη φυσική του διαδρομή. Η φυσικότητα δεν κουράζει ποτέ. Όταν είμαι έξω από τη φυσικότητα θα πει, ότι κάνω πράγματα μέσα από τον υποβολέα μυαλό και το μυαλό με κατευθύνει να κάνω πράγματα για να αρέσω σε όλους τους άλλους. Έτσι η κόπωση είναι διαδρομή που προσβάλλει το σώμα, όλων όσων είναι έξω από το στοιχείο τους.
Έρωτας λοιπόν είναι η μόνιμη πηγή ανατροφοδότησης που έχει ένας άνθρωπος που είναι μέσα στο φυσικό του περιβάλλον. Σίγουρα όλοι μας γνωρίζουμε ηθοποιούς τουλάχιστον του παλαιού κινηματογράφου όπου μέσα από την αυθεντικότητά τους και τη φυσικότητά τους ήταν μία μόνιμη πηγή αναδημιουργίας και φυσικά είναι και αναντικατάστατοι. Σε εκείνους μιλούσε μέσα τους το Φως της δικής τους ψυχής και έβγαινε η ψυχή τους στις δημιουργίες τους. Κάτι που σήμερα είναι σπάνιο, γιατί σήμερα το πρώτο που θα αναζητήσει κάποιος για να κάνει κάτι στη ζωή του είναι η αμοιβή ως χρήμα. Ενώ εκείνοι οι άνθρωποι έδιναν την ψυχή τους από την ψυχή τους και αναβαθμίζονταν οι ίδιοι, αλλά αναβάθμιζαν κι εμάς. Ενώ τώρα έχει γίνει όλο αυτό ένα εμπόριο και κάποιοι ηθοποιοί είναι τόσο αναλώσιμοι και τελικά άσημοι και ασήμαντοι. Όχι γιατί δεν έχουν δυνατότητες, έχουν και μάλιστα πολλές, απλώς δεν αναζήτησαν τις δυνατότητές τους, αλλά αναζήτησαν την αμοιβή. Είτε τους έβγαινε η ηθοποιία είτε όχι, στόχος τους δεν ήταν να δώσουν αλλά να πάρουν.
Η ψυχή, ο έρωτας είναι δύο δρόμοι κοινοί που τρέφονται μέσα από το δίνω και μόνο. 

Η ψυχή και ο έρωτας είναι δύο στοιχεία κοινά και αδιαίρετα. Τα οποία με την πάροδο του χρόνου συναντούν και την αγάπη. Τα τρία στοιχεία της βασικής αναδημιουργίας του Σύμπαντος. Η Βάση της Αγίας Τριάδας. Όταν αυτά ενεργοποιηθούν μέσα στο σώμα τότε το σώμα αυτόματα εκείνες τις στιγμές ενεργοποιεί όλο το ορμονικό σύστημα, τους 12 μεσημβρινούς, αδρανοποιεί τις γήινες αισθήσεις και αναπτύσσει τα κέντρα του εγκεφάλου. Δίνει ισάριθμα οξυγόνο σε όλο το σώμα το οποίο οξυγόνο μεταστρέφεται σε Αιθέρας. Όσος περισσότερος Αιθέρας μπαίνει στο σώμα, το σώμα απομαγνητίζεται από το γήινο περίβλημα και μετατρέπεται σε Άγιο Φως. Όλος αυτός ο τελευταίος δρόμος που αναφέρω έρχεται η μέρα που βιώνετε κάθε λεπτό, γιατί κάθε λεπτό η Αγία αυτή Τριάδα είναι μόνιμα ανοιχτή, δηλαδή ψυχή- έρωτας- αγάπη στην ίδια τροχιά δόνησης με την Αρμονία του Σύμπαντος και του Θεού.
Γιατί εμείς άραγε όλο αυτό το ψάχνουμε στην πράξη του έρωτα ? Μα γιατί εκείνα τα μικρά δευτερόλεπτα της κορύφωσης το σώμα μας αποκτά για τόσο λίγο αυτή την διαδρομή Υπερφόρτισης, όμως χωρίς καμία διάρκεια. Και αυτό γιατί ο έρωτας μας είναι δεμένος όχι με την δημιουργία εκείνη την ώρα αλλά με την κτητικότητα, με το πάθος, τη ζήλια, την έπαρση, τον φόβο. Οπότε η μαγεία χάνετε μέσα στο εγώ. Οπότε η μαγεία αυτή τελικά δεν βιώνετε με την διαδρομή της αναδημιουργίας, αλλά με την διαδρομή της σκλαβιάς. Αφού στόχος μας είναι να εγκλωβίσουμε το ταίρι μας αλλά και να εγκλωβιστούμε.

Ο Θείος Έρωτας όταν βιωθεί μέσα από την απεραντοσύνη της αληθινής υπόστασης, τίποτε πια δεν είναι ίδιο. Η βιωματική ελευθερία μέσα από την μόνιμη πηγή ενέργειας του Αιθέρα είναι γεγονός και έτσι ο πρώην άνθρωπος βάζει τις βάσεις του για να δομήσει εδώ κάτω τον ΑΒΑΤΑΡ= ΑΝΩΣΗ ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ στην ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ως ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ, ΡΑ( ΘΕΟΥ) .

ετικέτα ( αποκαλύπτω ) 

Δωροθέα