Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Η υπακοή ρυθμίζει την ακοή.

Η υπακοή είναι μία διαδρομή διδασκαλίας στην Πνευματική διαδρομή ανάπτυξης. Τι σημαίνει υπακοή ? Υπακοή σημαίνει να δεχτώ τον δάσκαλο και την γνώση. Να δεχτώ σημαίνει να αναγνωρίσω και να σεβαστώ απόλυτα όλο το μεγαλείο της γνώσης.


Η Πνευματική κλίμακα έχει πόσες διδασκαλίες, οι οποίες όλες έχουν κοινές γνώσεις και επιγνώσεις. Που όμως οι άνθρωποι προσπαθούν να τις αποφύγουν και να φτάσουν στο τέρμα χωρίς να έχουν τρέξει ούτε ένα μέτρο από το τερέν του αγωνιστικού γηπέδου. Μα πώς γίνεται αυτό, να μην τρέξεις και να έχεις την απαίτηση να βγεις πρώτος ? Ακόμη και να είσαι δίπλα σε αυτόν που έτρεξε όλο τον αγώνα, μπορεί να νομίζεις ότι είσαι πρώτος, αλλά θα είναι μία οφθαλμαπάτη. Ο ένας φαίνεται ότι έτρεχε και εσύ θα είσαι νηφάλιος και θα έχεις απαίτηση να λάβεις μετάλλιο και κύπελο. Δεν θα τα λάβεις μη τα περιμένεις. Πολύ απλά γιατί ο Θεός είναι απόλυτα δίκαιος και γνωρίζει ακριβώς πως βρέθηκες σε αυτή τη θέση. Οπότε μπορεί να σε αφήσει εκεί στο τέρμα, χωρίς να σου πει κάτι, αφού εσύ έχεις πάρει και την μορφή του τροπαιούχου. Αλλά τα οφέλη του δρόμου δεν θα τα δεις, δεν θα έχεις ιδέα πώς να καθοδηγήσεις και τι πέρασε ακριβώς αυτός που έτρεξε όλο τον αγώνα για να φτάσει τελικά να τερματίσει πρώτος.  

Όχι πρώτος στον Πνευματικό αγώνα δεν σημαίνει ότι πέρασες κάποιους άλλους, ότι έτρεχες εναντίον των αδερφών σου. Αυτός ο αγώνας είναι ατομικός. Γι’ αυτό και είναι απόλυτα δίκαιος. Ο καθένας μας αγωνίζεται μόνος του και χωρίς κανένας να μπορεί να τον εμποδίσει στο να φτάσει στο τέρμα.
Όσοι πιστεύουν ότι οι άλλοι ή οι καταστάσεις τους καθυστερούν από το τέρμα, απλώς έχουν ανάγκη από ένα άλλοθι για να βγάζουν πάντα τους εαυτούς τους «λάδι» και για όλα να φταίει η κακιά τους η μοίρα. Εμείς είμαστε η μοίρα μας, η ειμαρμένη μας, το πεπρωμένο μας, το κάρμα μας, εμείς κρατάμε τα κλειδιά στο χέρι μας. Όταν κρατάς τα κλειδιά του αυτοκινήτου σου στο χέρι σου, εσύ είσαι ο οδηγός σου, και μόνο εσύ θα επιλέξεις να μη το ανοίξεις το αυτοκίνητο που σε οδηγεί στην λύτρωση και στον παράδεισο .
Η υπακοή λοιπόν είναι ο δρόμος που σε οδηγεί να ακούσεις τους κανόνες του αγώνα, αφού αποφάσισες να λάβεις μέρος. Να τους κάνεις κατά γράμμα. Να μην κάνεις προσπάθεια να κόψεις δρόμο γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να έχεις φτάσει στο τέρμα. Απλώς θα είσαι κάπου, που εσύ θα το ορίσεις ως τέρμα. Αλλά ακόμη θα είσαι μέσα στην δύνη των προβλημάτων. 

Ο Πνευματικός λοιπόν κάνει υπακοή στον δρόμο απόλυτα, με αφοσίωση και φυσικά με ταπείνωση.
Όσο εργάζεσαι με υπακοή τόσο η ακοή αλλάζει διάσταση. Μέχρι που κάποια στιγμή θα βρεθείς δίπλα με τον Πατέρα μας Θεό. Τότε Εκείνος θα σου μιλάει κάθε λεπτό. Δεν θα χρειάζεστε ειδικό χώρο, ειδική στάση, ειδική προσευχή. Γιατί Εκείνος πια μέσα από την δική σου υπακοή και διάθεση θα αναπτύξει τόσο τις αισθήσεις σου μέσα από τη Θεία Χάρη που θα σου δώσει. Γιατί πια εσύ θα είσαι προσευχή όλη τη μέρα.  Η Θεία Χάρη έρχεται με δοκιμές και δοκιμασίες για να δει ο Πατέρας μας πόσο εσύ σέβεσαι και συνεχίζεις να κάνεις υπακοή. Γιατί με κάθε παρακοή, όλα όσα σου δίνει θα σου τα πάρει. Γιατί ο Πατέρας μας, μας θέλει αμερόληπτους και γεμάτους από αγάπη χωρίς όρους και όρια για κάθε τι και για κάθε μας συνάνθρωπο.
Οι Αισθήσεις μας λοιπόν αλλά κυρίως η ακοή μέσα από την υπακοή μας ανυψώνεται στα Ουράνια. Τότε ξέρουμε με ποιους επικοινωνούμε, αφού είμαστε πια σε θέση να ακούσουμε ξεκάθαρα τα ονόματα Τους. Όλοι οι Άγιοι, οι Αρχάγγελοι, οι Άγγελοι, η Παναγία μας, ο Ιησούς και ο Πατέρας μας Θεός, θα σταθούν στο πλευρό μας για να μας διδάσκουν κάθε λεπτό.

Υπακοή + σεβασμός = Η Χάρη του Θεού ενεργοποιείται μέσα μου. 

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα