Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

Θεέ μου, με συγχωρείς αλλά δεν έχω χρόνο.

Σε έχω όμως υπόψιν μου! Σε σκέφτομαι, αλλά το πρόγραμμα μου δεν μου επιτρέπει να έχω τον χρόνο να ασχοληθώ μαζί σου. Ξέρω και καταλαβαίνω ότι με ζητάς, ότι με θέλεις, αλλά βλέπεις, έχω τόσα και τόσα να κάνω μέσα στη μέρα μου. Θέλω να αφιερωθώ σε σένα, θέλω να επικοινωνήσω μαζί σου, θέλω να βάλω ένα πρόγραμμα ανέλιξης και προσευχής, όμως θα το κάνω, να είσαι σίγουρος όταν τελειώσουν οι υποχρεώσεις μου.


Αγαπημένο μου παιδί.
Δεν σε έστειλα στη γη για να γεμίσεις τον χρόνο σου με υλικά και δεσμευτικά προγράμματα, αλλά αφού αυτό επέλεξες για να περάσεις τη ζωή σου, το Σέβομαι. Μην ψάχνεις να βρεις δικαιολογίες για να νιώθεις εσύ καλύτερα, ως προς την απόσταση που έχεις μαζί Μου. Αλλά αφού Μου απευθύνεις τον λόγο, θα Σου πω το εξής. Να ξέρεις ότι ποτέ δεν θα βρεις τον χρόνο για να είσαι κοντά μου, όπως λες. Οι μέρες και τα χρόνια θα περνάνε. Θα ψάχνεις τρόπο να γεμίσεις από όλα όσα σε περιβάλλουν και να αναζητάς μέσα σε αυτά την πληρότητα, την ευτυχία και την αρμονία. Και όλα θα είναι σαν τον καπνό, όλα θα είναι σαν την γεύση της σοκολάτας, η οποία κρατά για μερικά λεπτά και ύστερα χάνετε.  Γιατί σε αυτά που έχεις στηρίξει την ζωή σου, είναι εφήμερα και ανούσια. Κι όταν παιδί μου θα σε δω στο κρεβάτι του πόνου ή πνιγμένο μέσα στα προβλήματα, θα Σε οδηγώ, θα σου μιλώ και δεν θα έχεις τη δυνατότητα να Με ακούσεις ή να Με καταλάβεις. Πολύ απλά, όχι γιατί δεν είσαι άξιος, αλλά γιατί δεν έχεις μάθει τη φωνή Μου και δεν ξέρεις με ποιο τρόπο να Με ξεχωρίσεις. Έτσι κάθε τι που θα Σου στέλνω θα το απορρίπτεις συνέχεια γιατί δεν θα ταιριάζει με την λογική σου. Γιατί η λογική σου παιδί Μου σε κάνει άκαμπτο και σκληρό. Αυτή τη σκληρότητα βιώνεις. Μέσα από αυτή σου την σκληρότητα πληγώνεσαι. 

Είδες ακόμη και οι κορμοί των δέντρων που μοιάζουν άκαμπτοι, σε έναν δυνατό αέρα κουνιούνται, πάλλονται, για να μπορούν μέσα από αυτή την κίνηση να μην σπάνε. Το λυγίζω παιδί Μου μη το φοβάσαι. Το λυγίζω είναι ισορροπία και υπάρχει για να δίνεται η δυνατότητα της επαναφοράς. Όταν κάτι λυγίζει, σημαίνει ότι εκείνη την ώρα δεχόμενο μία πίεση λυγίζει ανάλογα, για να μην σπάσει. Έτσι σε έχω κάνει κι εσένα παιδί Μου, να είσαι ευλύγιστος και ευπροσάρμοστος. Αυτό το ευπροσάρμοστο και το ευλύγιστος κάνε το χρήση παιδί Μου, για να μπορέσεις να φέρεις εσύ εσένα μέσα στον δρόμο της αγάπης. Μίλα Μου παιδί Μου, ακόμη και μέσα σε αυτή την τόσο θορυβώδη καθημερινότητά σου. Δεν χρειάζεται παιδί Μου, ειδική στιγμή για να μιλήσεις με τον Πατέρα σου. Θα βρεις έστω 5 λεπτά για να μιλήσεις μαζί Μου. θα τα βρεις. Κι όταν αρχίσεις να μιλάς μαζί Μου, ύστερα θα λαχταράς να έρθει η ώρα Μας. Θα είναι η καλύτερη στιγμή της μέρας σου. Θα ξέρεις ότι όλα σου τα βάρη, προβλήματα, υποθέσεις που μέχρι εχθές θεωρούσες ότι σε κρατούν σε απόσταση από μένα, θα αλλάξουν, θα γίνουν ανάλαφρα. Αλλά παράλληλα θα μάθεις να Με ακούς, να Με νιώθεις, να Με αντιλαμβάνεσαι. 

Θα έρθει η μέρα, παιδί Μου, που θα καταφέρεις να Με ακούσεις. Γιατί να θυμάσαι πως κάθε λεπτό της ζωής σου προσπαθώ να σε κάνω Με δεις, να Με ακούσεις και σου λέω «μίλα μου παιδί Μου, ζήτα Μου». Μελέτησε τον δρόμο Μου για να νιώσεις πιο ελεύθερος από όλα τα πουλιά του κόσμου. Όταν το «περιστέρι» Άγιο Πνεύμα Μου ενεργοποιηθεί μέσα σου παιδί Μου, τότε η Βασιλεία των Ουρανών για σένα είναι στη γη. Έλα παιδί Μου, σε περιμένω!!!
Ο Πατέρας σου Θεός.

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα