Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2015

Τα τρία δίκτυα του εγκεφάλου και τα 6 κέντρα του.

Τα κέντρα του εγκεφάλου είναι 6 και τα δίκτυα αυτού είναι 3. Ο αριθμός αυτός ανάλογα με τον τρόπο που ενώνεται ή θα μας οδηγήσει στην Θέωση και στην απόλυτη βίωση του Θεοί Εστέ, μέσα από την αποκαθήλωση του εγώ και ανάσταση- ανάταση της ψυχής μας  ή θα μας οδηγήσει στην απόλυτη καθήλωση δηλαδή στην αποστροφή της ψυχής μας και την ένωσή μας με το Θείο.

Το σώμα του ανθρώπου είναι όπως έχουμε ξανά πει, το «σκάφος» που μεταφέρει την ψυχή μας στον πλανήτη, για να φτάσει κάποτε να ολοκληρώσει το Θεϊκό της σχέδιο, αυτό της αγάπης. 
Το σώμα μας λοιπόν είναι κάτι σαν το ρούχο μας. Κανένα ρούχο μας δεν μας ορίζει, υποτίθεται. Κάθε μας ρούχο το φοράμε μέχρι να σκιστεί, μέχρι να παλιώσει ή μέχρι εμείς να αποφασίσουμε να βάλουμε άλλο.
Το ίδιο ακριβώς κάνει και η ψυχή μας ως προς το σώμα. Το μεταχειρίζεται ως «ρούχο» ,το φορά και μέσα από αυτό προσπαθεί να έρθει σε αρμονία με το Θεικό της σχέδιο. Όταν το σώμα- ρούχο φτάσει να μην είναι κατάλληλο για την ψυχή, η ψυχή φεύγει και επιστρέφει μέσα σε ένα νέο σώμα- ρούχο.
Όμως ας επιστρέψουμε στα κέντρα του εγκεφάλου και στα δίκτυα αυτού. Για να φτάσουμε κάποια στιγμή να κάνουμε την ένωση τους ως προς το σώμα και το σχέδιο της ψυχής.
Τα δίκτυα του εγκεφάλου λοιπόν όπως τα είδαμε στο πρώτο κείμενο μέσα από μία διαδρομή αναγνώρισής τους, είδαμε ότι το γνωστικό μας δίκτυο είναι σε κατάσταση απόλυτης σήψης. Ελάχιστα το ξέρουμε και ελάχιστα το δουλεύουμε. Ο τρόπος που το δουλεύουμε είναι πάλι μέσα από τα άλλα δύο δίκτυα, το νευρικό και το κοινωνικό. 

Αυτό μπορούμε να το καταλάβουμε με τους καλλιτέχνες που δημιουργούν μέσα από αυτό το δίκτυο – γνωστικό, όμως πάλι αντικατοπτρίζοντας το νευρικό και το κοινωνικό δίκτυο. Και επειδή η τέχνη είναι μία Θεία Επικοινωνία, μέσα από αυτή την διαδρομή η Θεϊκή Παρουσία δίνει μηνύματα.  
Ο Θεός από όσο ξέρουμε δεν μας εγκατέλειψε ούτε ένα δευτερόλεπτο. Μας έχει δώσει πάρα πολλές βοήθειες. Επειδή πάντα σέβεται την ελεύθερη βούλησή μας, αναζητά αυτούς που το γνωστικό τους δίκτυο είναι εν ενεργεία και μέσα από αυτό το δίκτυο κάνει την εμφάνισή Του, δίνοντας μας καθημερινά μηνύματα. Μέσα από μουσικές, από στοίχους, από ζωγραφική, από κείμενα κλπ.
Όσο πιο πολύ είναι κάποιος εναρμονισμένος με αυτό το δίκτυο, έχει και ανάλογη επικοινωνία. Δημιουργοί λοιπόν όπως ο Μότσαρτ, όπως ο Πικάσο κλπ, είχαν επικοινωνία με το Θείο και μέσα από την τέχνη τους, ο Θεός και Πατέρας μας, μας έστελνε την Παρουσία Του.
Τα δίκτυα αυτά λοιπόν λειτουργούν είτε υπέρ μας, είτε κατά εμάς, ανάλογα με το ποια θα υπερτερούν.
Αυτά τα 3 δίκτυα είναι δεμένα άρρηκτα με τα 6 κέντρα του εγκεφάλου τα οποία είναι 1. της ικανοποίησης, 2. της εκδικητικότητας, 3. του σεξ, 4. της πείνας, 5. της δίψας, 6. της θερμότητας.
Αυτά λοιπόν μεταξύ τους τα κέντρα δημιουργούν τις γέφυρες ενότητας με τα δίκτυα.
Το νευρικό δίκτυο δεμένο με:  
-> το κέντρο της δίψας.
->το κέντρο της θερμότητας
Το κοινωνικό δίκτυο δεμένο με  
-> το κέντρο της πείνας
-> το κέντρο της εκδικητικότητας.
Το γνωστικό δίκτυο δεμένο με:
-> το κέντρο του σεξ
-> το κέντρο της ικανοποίησης.
Οπότε μπορούμε να καταλάβουμε απόλυτα τώρα γιατί έχουμε ή γιατί υπάρχει μία διάθεση για επιθετικότητα και γιατί έχουμε φτάσει στο σημείο να γίνουμε «ξύλινοι» και άκαμπτοι. 

Ως ένα σημείο δηλαδή εμείς δεν έχουμε μερίδιο  ευθύνης. Μπήκαμε μέσα σε έναν τροχό και γυρίζουμε χρόνια ολόκληρα γύρω από τον εαυτό μας και ο καθένας γύρω από τους άλλους και όλοι μαζί γύρω από το τίποτε.
Όλο αυτό γιατί απαρνηθήκαμε αυτό το δίκτυο μας το οποίο είναι και αυτό που είναι δεμένο με το κύτταρο του Θεού μέσα μας.
Το κοινωνικό μας δίκτυο απόλυτα «κουρελιασμένο» πια αφού τα δύο κέντρα της πείνας και της εκδικητικότητας μας είναι τόσο μαγκωμένα και αποσβολωμένα. Η θηλιά γύρω από τον λαιμό μας τέτοια που κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο μεγάλη, αλλά μας πνίγει και περισσότερο. Με αποτέλεσμα να ενεργοποιείται και το νευρικό μας δίκτυο μέσα από την κακή χρήση της δίψας αλλά και θερμότητας. Οπότε το γνωστικό κέντρο σε απόλυτη πια σήψη μας έχει οδηγήσει να είμαστε σεξουαλικοί- βίαιοι και φυσικά μη δημιουργικοί και μόνιμα ανικανοποίητοι. Το σεξ είναι κατάσταση και όχι η πράξη. Το σεξ όπως είναι δομημένο μέσα από αυτό το κέντρο του εγκεφάλου, μας οδηγεί να λειτουργούμε επιφανειακά και εχθρικά προς όλους και προς όλα. Αρχής γενομένης από τους ίδιους μας τους εαυτούς. Ο αυτοσεβασμός δεν υπάρχει. Οπότε αφού ο αυτοσεβασμός δεν υπάρχει, δεν γίνεται να σεβαστούμε τίποτε άλλο. Μάχη και μάχη. Μάχη από μας για μας και μάχη από μας για τους άλλους, αλλά και μάχη από τους άλλους για μας.
Το δίκτυο λοιπόν το γνωστικό μας, το οποίο είναι ο δημιουργικός μας Εαυτός, το αληθινό μας κομμάτι, δεν μπορεί τίποτε να δημιουργήσει, αφού τα δύο νευρικά του κέντρα πια έχουν χάσει την αυθεντική τους δομή. 

Αυτοί που έχουν καταφέρει να κρατήσουν ενεργό αυτό το δίκτυο, είναι αυτοί που είναι δεμένοι με την δημιουργία. Όταν δένεσαι με την δημιουργία, τότε αυτό το δίκτυο επηρεάζει τα άλλα δύο και τα εμβολιάζει με την Θεϊκή του δομή. Όλοι αυτοί που δημιουργούσαν και δημιουργούν στον πλανήτη μέσα από το αυθεντικό τους δίκτυο το γνωστικό, είναι αυτοί που συνήθως δεν είναι δεμένοι καθόλου με κανένα κοινωνικό πρότυπο. Είναι άνθρωποι χαμηλών τόνων και είναι σαν σκιές που δεν φαίνονται, δεν έχουν ανάγκη από αυτοπροβολή, από τα φώτα της δημοσιότητας. Δηλαδή δεν αποζητούν την επιβεβαίωση, δεν κάνουν τίποτε για να πάρουν αλλά ότι κάνουν το κάνουν από τη δημιουργία για τη δημιουργία.
Ένας συνθέτης την ώρα που δημιουργεί είναι ένα ανοιχτό κανάλι επικοινωνίας με το Θείο. Όταν τελειώσει την δημιουργία του, δεν θα αναρωτηθεί, πόσες πωλήσεις θα κάνει το έργο του, πόσο θα πιάσει, πόσο θα αρέσει στο κοινό. Πολύ απλά γιατί δεν είναι αυτός ο στόχος του δημιουργού αυτού. Στόχος και δημιουργός είναι ένα και το αυτό. Δηλαδή ο ίδιος ο δημιουργός αναπτύσσεται και αναπτύσσει μέσα από τη δημιουργία του, είτε αυτή αρέσει στο κοινό, είτε όχι. Μπορεί να χρειαστούν και χιλιάδες χρόνια, μέχρι το κοινό να αναγνωρίσει τη σημαντικότητα της δημιουργίας. Όπως έγινε με τον Μότσαρτ. Όπου όταν δημιουργούσε το έκανε έτσι απλά και μέσα από την απλότητα της Θεϊκής του συνύπαρξης. Χιλιάδες χρόνια μετά αναγνωρίσαμε την θεραπευτική ικανότητα της μουσικής του. Μα αυτό τον ίδιο τον Μότσαρτ δεν τον απασχολούσε, γιατί αν τον απασχολούσε, απλώς θα ήταν ενεργοποιημένο το κοινωνικό του δίκτυο και θα ήταν σεξουαλικός και όχι ερωτικός που ήταν.
Άρα συνοψίζοντας θα δούμε ότι το δίκτυο αυτό το γνωστικό μας, οφείλει να συναντήσει τον έρωτα και μόνο. Όπου ο έρωτας είναιη πηγή της αναδημιουργίας. Αναδημιουργώ θα πει, πάντα φρέσκο και νέο.
Δεν θα μπούμε στην διαδικασία να αναπτύξουμε τα άλλα δύο δίκτυα, γιατί πολύ απλά πιστεύω ότι όλοι μας λίγο πολύ, μέσα από τη ζωή- φυλακή που ζούμε έχουμε καταλάβει πώς ακριβώς έχουμε πέσει και τελικά αναβιώνουμε κυκλικά κομμάτια πόνου. Αλλά θα περάσουμε να εμβολιάσουμε και να ενεργοποιήσουμε σιγά- σιγά και σταδιακά το δίκτυο που μας ενώνει με το κύτταρο του Θεού. Με σκοπό και στόχο να ανοίξει για όλους μας η περιουσία μας, το Θεοί Εστέ.

Συνεχίζεται…

ετικέτα ( αποκαλύπτω ) 

Δωροθέα