Κυριακή, 14 Ιουνίου 2015

Το συντριβάνι του πόνου ή η τρεχούμενη πηγή ?

Το μυαλό μας είναι δεμένο και δομημένο με σκέψεις, γεγονότα, καταστάσεις και κατεστημένο. Έτσι μας έχει και μας καθοδηγεί μέσα από αυτές τις δομές – διαδρομές.


Εμείς κάποια στιγμή της ζωής μας επιλέγουμε να βάλουμε στον δρόμο μας την προσευχή.
Το σώμα μας κατά το 72% απαρτίζεται από υγρό στοιχείο και είναι αυτό που μας μεταβάλλει ανάλογα με την υποδομή του. Έτσι ως προς το υγρό στοιχείο του σώματός μας, αλλοιώνεται ανάλογα με τη ζωή μας, τις σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας. Όχι δεν θα τα κατατάξουμε σε καλά ή όχι, σε θετικά ή όχι, γιατί δεν είναι αυτός ο σκοπός μας. Γιατί το καλό, το θετικό και τα αντίθετά τους είναι πάντα σχετικά. Δηλαδή κάτι μπορεί να είναι εξίσου καλό και κακό. Μπαίνοντας στον δρόμο της απελευθέρωσής μας, μέσα από το μονοπάτι της Πνευματικότητας αναζητούμε την ουσία και τον τρόπο να μετατρέψουμε αυτά τα ύδατα.
Γνωρίζουμε λοιπόν ότι η προσευχή είναι ένα μέσον που θα μας βοηθήσει να αλλάξουμε τη δόνηση αυτού του υγρού στοιχείου.
Θα παρομοιάσουμε τώρα το σώμα μας σαν ένα συντριβάνι το οποίο ανακυκλώνει το νερό του. Έτσι μπορώ να φανταστώ όταν κάνω προσευχή καθαρίζει μεν το νερό μου που είναι μέσα σε μένα, ως σιντριβάνι, αλλά μπαίνει ξανά μέσα στο σώμα μου. Φαντάζομαι το μυαλό μου ότι μέσα από την προσευχή μεταφέρεται μέσα στο σώμα μου, αυτό το νέο νερό. Μεταβάλλεται λοιπόν το νερό, αλλά που εκβάλλετε ? Πάλι μέσα στο σώμα μου. Οπότε έτσι αυτό το εκβάλετε έρχεται και «κάθετε» μέσα στα όργανά μου. Μέσα στην καρδιά μου, στο στομάχι μου, στα πνευμόνια μου κλπ.  

Είναι η προσευχή ένα προ στάδιο της μεταβολής μου. Αλλά όχι η απόλυτη κάθαρσή μου.
Για να πετύχω την απόλυτη διαδρομή της κάθαρσης οφείλω να γίνω μία τρεχούμενη πηγή. Με ποιο τρόπο θα γίνω μία τρεχούμενη πηγή. Με τον τρόπο της μετάνοιας θα έρθει αυτή η στάση = τρεχούμενη πηγή.
Οι σκέψεις και τα συναισθήματα, ο τρόπος αρχίζει από το κεφάλι μου, ως αρχή της πηγής μου. Μέσα από την προσευχή καθαρίζω τα ύδατα μου και τελικά μέσα από την μετάνοια έρχεται αυτό το εκβάλω τα τοξικά μου «απόβλητα» να τα δώσω στον Θεό και Εκείνος θα τα μετατρέψει θα τα «ξεβγάλει» και θα μου δώσει την άφεση. Η άφεση θα με οδηγήσει σε νέα Θέση- Θέαση και τέλος θα ολοκληρώσω αυτή την διαδικασία με την Αγία Κοινωνία.
Έτσι τα ύδατα του σώματός μου αποκτούν την Θεϊκή τους Υποδομή. Όταν μάθω τον εαυτό μου να είναι Πηγή μόνιμα τρεχούμενη τότε τα Ύδατα μου αρχίζουν μέσα από αυτήν την τριβή να προετοιμάζουν τον ερχομό του Πνεύματος και των Νέων δονήσεων από την εποχή που είμαστε τώρα την εποχή του Υδροχοϊκού Νου. 

Το συντριβάνι λοιπόν έχει μέσα του το συντηρώ εικόνες και στοιχειά από το παρελθόν, μοτίβα που έχουν παρέλθει και αυτή η συντήρηση θα φέρει μέσα από την αντίρρηση της αληθινής μου υπόστασης την συντριβή.

Ενώ η Πηγή θα με οδηγήσει να συναντήσω την Πύλη, την διαδρομή του Θεοί Εστέ, που μας είπε ο Ιησούς ότι έχουμε.

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα