Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2015

Τα τρία δίκτυα του εγκεφάλου και η ισορροπία του.

Τα τρία αυτά δίκτυα του εγκεφάλου είναι το νευρικό, το γνωστικό και το κοινωνικό. Τα δύο από αυτά δέχονται ερεθίσματα από τον έξω κόσμο, από το εξωτερικό μας περιβάλλον και το τρίτο από το εσωτερικό μας περιβάλλον. Το νευρικό και το κοινωνικό είναι αυτά που δημιουργούνται από τους εξωγενής παράγοντες και το γνωστικό από τους έσω.


Ως προς τους εξωγενής παράγοντες βλέπουμε πολύ καλά τις λέξεις έξω και γέννα. Όλα τα εξωτερικά λοιπόν ερεθίσματά, μας γεννούν μέσα μας τι ? Τον τρόπο που θα επηρεαστούν αυτά τα δίκτυα όπου ύστερα θα επηρεάσουν απόλυτα και ενδεχομένως καθολικά όλη την υπόλοιπη ζωή μας. Το νευρικό και κοινωνικό μοτίβο από το περιβάλλον μας δημιουργεί εικόνες μέσα στον φλοιό του υποσυνείδητου τομέα του εγκεφάλου μας. Όπου μετά από εκεί οι αποτυπωμένες αυτές εικόνες χωρίς εμείς να μπορούμε να έχουμε κανέναν έλεγχο προς αυτές, βγαίνουν στην  επιφάνεια ανάλογα τη χρονική στιγμή- ηλικία για να βιωθούν. Θα λέγαμε με το «έτσι θέλω». Στην πραγματικότητα δηλαδή εμείς είμαστε κατά μία έννοια έρμαια αυτών των δύο δικτύων.
Δύο δίκτυα που τείνουν να αποφασίσουν για τη δική μας ζωή πριν καν αρχίσει. Αφού στερεότυπα όπως, η νυφούλα, νοικοκυρά, γαμπρός, άντρας, δουλειά κλπ μπαίνουν από εκείνες τις μικρές και τρυφερές ηλικίες που το υποσυνείδητο δομείτε. Χωρίς κανέναν έλεγχο εμείς πια και χωρίς να γνωρίζουμε τι ακριβώς έχουν αυτά τα δίκτυα, βγαίνουμε στη ζωή, όχι για να ζήσουμε, αλλά για να δώσουμε μάχη με όλα αυτά που έχουν δομηθεί εκεί μέσα στον υποσυνείδητο φλοιό μας. Μία μάχη δηλαδή άνιση, αφού δεν έχουμε πολλά περιθώρια να δράσουμε μέσα από το τρίτο μας δίκτυο, γιατί πολύ απλά ελάχιστα μπορεί να ενεργοποιήθηκε. Μπορεί να μας έδειξε την ύπαρξή του, όμως όλη μας η διαδρομή κατάφερε ή να το κάνει να σιωπήσει ή να δονείτε ελάχιστα. 

Έτσι καθένας από μας ξεκινάει τη ζωή του με έναν αγώνα επιβίωσης με τα δύο δίκτυά του γεμάτα από εξωτερικά ερεθίσματα.
Αυτά τα εξωτερικά λοιπόν ερεθίσματα που όπως είπαμε είναι δομές του κατεστημένου, μας αναγκάζουν να δημιουργούμε άθελά μας μπλοκαρίσματα στο ορμονικό μας σύστημα το οποίο είναι άρρηκτα δεμένο με το δίκτυο του εγκεφάλου. Βλέπετε τίποτε στο σώμα μας δεν είναι τυχαία δομημένο. Το σώμα μας μέσα από την βιολογία του, είναι ο τέλειος μηχανισμός. Μόνο που από τον τρόπο που εμείς ζούμε αυτά έρχονται μία μέρα, σχεδόν νωρίς και μας «αρνούνται» τη συνεργασία τους. Γιατί λέω σχεδόν νωρίς ? Μα θα παρατηρήσετε, πως όσο πιο εξελιγμένοι γινόμαστε ως προς την ύλη και όλο της το υπόβαθρο, τόσο πιο σύντομα το βιολογικό μας ρολόι απορυθμίζετε. Φυσικό επακόλουθο είναι αυτό, αφού κάποτε τα παιδιά πήγαιναν ένα δημοτικό και ύστερα ήταν στην αλάνα, όπου εκεί σε αυτές τις στιγμές ανέπτυσσαν σχέσεις οικειότητας με το τρίτο τους δίκτυο δηλαδή το γνωστικό. Σήμερα και όσο περνούν τα χρόνια τα παιδιά όχι μόνο έχασαν την αλάνα, αλλά μπήκαν και σε μία τροχιά, μόνιμος μαθητής. Έτσι τα παιδιά έχασαν κάθε επαφή με αυτό τους το δίκτυο. Θα μου πείτε βρήκαν άλλο δίκτυο! Μα ναι αλλά αυτό το δίκτυο δεν τους επιτρέπει να αναπτύξουν το γνωστικό τους δίκτυο, το φυσικό τους, αλλά πάλι μέσα από κατεύθυνση δομείτε και αυτό. Οπότε 3 μπλοκαρισμένα δίκτυα εγκεφάλου λογικό είναι να μην έχουν καμία αρμονική συνύπαρξη με το υπόλοιπο βιολογικό κομμάτι του σώματός τους. Έτσι οι αλλεργίες, οι ρινίτιδες, οι ορμονικές διαταραχές αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται.
Γιατί ενώ όπως είπαμε στην αρχή, τα δύο δίκτυα επηρεάζονται από εξωγενής παράγοντες, το τρίτο μας δίκτυο το γνωστικό από το σοφό μας έσω.
Το ίδιο κάνουν βέβαια και οι ενήλικες, αφού κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για να αυξάνουν τις υποχρεώσεις τους μέσα από κατευθύνσεις είτε της μόδας, είτε του κατεστημένου. Τρία δίκτυα λοιπόν απόλυτα εγκλωβισμένα και παρατημένα στο έλεος της έξω- γέννας. 

Κάθε τι που είναι έξω από μας, δεν έχει πιθανότητες ανάπτυξης μέσα από την αρμονική φυσιολογία του εγκεφάλου και γι’ αυτό έχουν αρχίσει οι ραγδαίες ψυχικές ασθένειες να κάνουν την εμφάνισή τους. Μοιάζει πολύ παράξενο που έχουμε τόση ανάπτυξη στην κατάθλιψη, λες και είναι κολλητική. Δεν είναι κολλητική, την κάναμε.
Αυτό το δίκτυο, το γνωστικό που είναι και ήταν πάντα το μόνο που επικοινωνούσε με την εσωτερική μας πηγή, ήταν ικανό μέσα από την ανάπτυξή του να φέρει σε ισορροπία αλλά και να εξουδετερώσει τα άλλα δύο επιθετικά δίκτυα του εγκεφάλου, το νευρικό και το κοινωνικό.
Εκεί μέσα σε αυτό το δίκτυο υπήρχε και υπάρχει όλο το αυθεντικό μας στοιχείο, το οποίο ενεργοποιείται μόνο μέσα από την ανάπτυξη του Πνεύματος. Η ανάπτυξη του Πνεύματος κάποτε πριν από χρόνια δημιουργούταν, από την Αρχαία Ελληνική Γλώσσα. Μόνο που δεν μας πολύ άρεσε και έτσι την βγάλαμε από τη ζωή μας. Με ένα ουφ, τα καταφέραμε και περάσαμε στα νέα «ελληνικά». Ύστερα από τα νέα «ελληνικά» τώρα, θέλουμε πιο μεγάλη ευκολία. Έτσι εξανεμίζεται κάθε μορφή ανάπτυξης αυτού του δικτύου μας. Χωρίς ανάπτυξη μέσα από το φυσικό παιχνίδι και μέσα από τα Αρχαία Ελληνικά, ας μη το ψάχνουμε το δίκτυο αυτό. Έχει γίνει είδος προς εξαφάνιση. Βλέπουμε ανθρώπους σαν μαγεμένους και μουδιασμένους, χωρίς να μπορούν ούτε να πάρουν αποφάσεις και ούτε να έχουν στοιχεία μέσα τους όπως το ήθος.  
Είμαστε σαν να λέμε στο χείλος του γκρεμού. Έτοιμοι να πέσουμε και έτοιμοι να παρατήσουμε τα όπλα. Μα φυσικά να τα παρατήσουμε. Γιατί χωρίς αυτό το δίκτυο ισορροπία στον άνθρωπο δεν υπάρχει.
Πριν όμως το πέσιμο αυτό υπάρχει ο δρόμος της γνώσης. Όταν δεν γνωρίζουμε κάτι, λογικό είναι να μην ξέρουμε τι να κάνουμε. Όμως μέσα από αυτή τη γνώση, αποκάλυψη, που γίνεται τώρα, το να επιλέξουμε εμείς να ενεργοποιήσουμε αυτό το μοναδικό μας «όπλο» που θα μας οδηγήσει στην απόλυτη ισορροπία, είναι πια επιλογή μας. Η άγνοια σκοτώνει και όχι η γνώση. 

Η άγνοια οδηγεί σε αγώνα και ο κάθε αγώνας έχει δυστυχώς και απώλειες. Με την ενεργοποίηση αυτού του δικτύου όμως αυτόματα θα αλλάξουμε και θα περάσουμε στον δρόμο της ευκολίας, της ισορροπίας και της αρμονίας. Το ευτύχημα είναι πως όλο αυτό είναι ένας ατομικός δρόμος επιλογής. Ο καθένας μπορεί να αποκοπεί από τα άλλα δύο δίκτυα και να ενεργοποιήσει το δίκτυο αυτό.
Αυτό το δίκτυο λοιπόν είναι άρρηκτα δεμένο με την Πνευματική μας υπόσταση, αλλά και με τους τρεις ορόφους του σώματος μας. Καθώς όλα αυτά δένονται με τους νευροδιαβιβαστές μας και τις 3 βασικές αρχές του ενεργητικού- του παθητικού και του ουδέτερου. Είναι μία στιγμή που η βιολογία θα μπορούσε να συνεργαστεί αρμονικά με την ψυχολογία. Κάτι που εμείς θα το κάνουμε έτσι ώστε να δούμε αυτές τις 3 βασικές αρχές ως δράση- αντίδραση- ισορροπία με αυτά τα 3 δίκτυα αλλά και με τους 3 ορόφους μας.


Συνεχίζεται…

ετικέτα ( αποκαλύπτω ) 

Δωροθέα