Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2015

Υπέρτατο Νιώθω – Υπέρτατο Είμαι.

Δύο φράσεις με τόση ένταση και τόση αληθινή αίσθηση. Αυτή η αληθινή αίσθηση δημιουργείται μέσα από την απλή μετάβαση το έννοια σε βίωμα. Γιατί το να γράφεις μία έννοια, από το να βιώνεις την έννοια μέσα από την διάσταση της είναι και η βασική διαφορά.
Υπέρτατο Νιώθω και Υπέρτατο Ειμαι μέσα από τη δόνηση του Υπέρτατου Ον-ντος= Ον Εντός.


Ναι έχεις μέσα σου ένα Υπέρτατο Ον (ανοιχτό)  το οποίο το έχεις μόνιμα στο off (κλειστό).
Η αναζήτηση και η έρευνα όλων όσον ασχολούνται με την Πνευματική τους ανέλιξη είναι να ανοίξουν το κανάλι επικοινωνίας τους με τις Ανώτερες Οντότητες, δυνάμεις. Η αναζήτηση αυτή για πολλούς ανθρώπους μοιάζει δύσκολη, μοιάζει παράξενη και οι τρόποι που ψάχνουν αυτή την άνοδο είναι που τους δημιουργεί είτε πλασματικές καταστάσεις, αφού τελικά δεν είναι σίγουροι αν επικοινωνούν, αν είναι κανάλι και υπάρχει το μεγάλο ενδεχόμενο να επικοινωνούν μόνο με το Αιθερικό τους Περίβλημα αλλά όχι με την Αστρική Κεντρική τους Μονάδα η οποία θα τους οδηγήσει στην Ανώτερη Κλίμακα επικοινωνίας, που δεν είναι άλλη από τον ίδιο τον Θεό. 

Όχι ο Θεός δεν είναι ένα Ον απροσπέλαστο, αλλά ένα Ον που είναι μόνιμα ανοιχτός προς κάθε έναν που θέλει να τον δει, να τον αναγνωρίσει και να του μιλήσει. Διακρίσεις δεν κάνει ο Θεός σε πτυχία, δηλαδή δεν επιλέγει να μιλήσει με εκείνους που κοσμεί ο τοίχος τους Masters, αλλά Πνευματική στάση μέσα από το βιωματικό τους Είμαι. Δηλαδή πολύ πιο εύκολα θα επικοινωνήσει με τον Θεό ένας αυθεντικός βοσκός, παρά ένας που έχει στην κατοχή του Masters ο οποίος θεωρεί τον εαυτό του Πνευματικό μόνο ως προς τους τίτλους.
Οι τίτλοι είναι αυτοί που δεν χρειάζονται για να επικοινωνήσουμε με τον Δημιουργό μας, αλλά η στάση μας, η θέση μας, και το πράττω αυτό που λέω. Η Πνευματική αυτή Υπέρτατη στάση μπορεί να βιωθεί από όποιον θέλει να τη φτάσει. Τι γνώσεις άραγε χρειάζεται ? Μα μόνο μία γνώση του χρειάζεται, στην πραγματικότητα. Αυτή που θα τον οδηγήσει μέσα του, μέσα στην καρδιά του, να φτάσει να παραμερίσει το εγώ του για να συναντήσει αυτό το Υπέρτατο Ον μέσα του. Τότε εκεί και από εκεί και μετά, αυτός που θέλει να συναντήσει το Υπέρτατο Είμαι του, βλέπει, αναγνωρίζει και συναντά τον Ιησού. Ο Ιησούς ήταν και είναι ο Μέγας Μύστης οδηγός που κάθε έναν που θέλει να οδηγηθεί στους δρόμους της αλήθειας, θα τον οδηγήσει με ασφάλεια, με υπομονή.
Ο Ιησούς, όπως και ο Πατέρας μας σέβεται κάθε φορά που θα ακούσει ή θα νιώσει από εμάς, το «φτάνει», το «έφτασα». Έτσι όταν δει από εμάς το φρένο μας ως προς τον δρόμο της αναζήτησης, θα κάνει πίσω και θα περιμένει πότε θα τον ξανά καλέσουμε εμείς για την μαθητεία μας. 

Η συνάντηση μας λοιπόν με το Υπέρτατο Νιώθω, αυτόματα μας ανοίγει μία μοναδική δόνηση μέσα από το δέος που μας πλημμυρίζει από την δόνηση που αντιλαμβανόμαστε από τον Ίδιο τον Θεό. Η δόνηση Του είναι μοναδική και αυτό το Νιώθω μοναδικό. Είναι μία στιγμή που ανήκει σε όλους μας. Αρκεί να το επιλέξουμε, αρκεί να θελήσουμε να Τον δούμε. Το κάλεσμα μας προς Εκείνον με ένα απλό και γεμάτο ειλικρίνεια «Θεέ μου» φτάνει για να μας ανοίξει την Πόρτα Του. Το επόμενο που εμείς μπορούμε να κάνουμε είναι να του παραθέσουμε και να φτάσουμε να παραδεχτούμε απόλυτα και χωρίς φραγμούς, όλο το μέγεθος του εγώ μας. Να Του πούμε όλα όσα μας βαραίνουν και όλα όσα κάναμε, σκεφτήκαμε ή νιώσαμε ήταν αντίθετα με το Θέλω Του και με τον Λόγο Του. Τότε Εκείνος θα μας δείξει τον τρόπο να απαλλαγούμε απ’ όλα αυτά. Θα μας δώσει τους πρώτους δρόμους για να περπατήσουμε. Αφού λάβουμε τις οδηγίες Του και αρχίσουμε να εφαρμόζουμε, Εκείνος ύστερα θα μας ανοίξει την εικόνα του Είμαι μας. Αυτό το Υπέρτατο Είμαι. Και από το off θα περάσουμε στο βιώνω το Ον. Ένα Ον που μέσα από τον δρόμο εκπαίδευσής μας θα οδηγηθούμε στο ΩΝ. Μία ανοιχτή αγκαλιά δηλαδή για όλα τα πλάσματα γύρω μας.
Αυτό θα μας οδηγήσει αυτόματα να φύγουμε από όλο αυτό που στηρίζαμε και υποστηρίζαμε τόσες χιλιάδες χρόνια. Γιατί τόσες χιλιάδες χρόνια ζούμε και στηρίζουμε ένα «δεν είμαι». Η ζωή που βιώνουμε είναι μέσα από αυτό που «δεν είμαι». Όλα όσα είναι γύρω μας, απλώς δεν είναι τίποτε. Στηρίζουμε και συντηρούμε όλα όσα δεν είναι, αξίες, έννοιες, καταστάσεις, γεγονότα. Γιατί αντί να πάρουμε το μονοπάτι του Θεοί Εστέ, πήραμε το μονοπάτι του τι δεν είμαστε. Αποποιηθήκαμε λοιπόν το πραγματικό μας Είμαι και έτσι αυτό που ζούμε, το ψεύτικό μας προσωπείο, μας έχει οδηγήσει μέσα σε μία πλάνη. Η πλάνη δυστυχώς έχει εικόνες πόνου και ολέθρου. Κομμάτια που ούτε ανήκουν αλλά κυρίως δεν αξίζουν σε κανέναν. 

Όποιος θέλει να δει, θα δει και όποιος θέλει να ακούσει θα ακούσει. Έτσι είπε Εκείνος και έτσι είναι. Όποιος επιμείνει να δει και να ακούσει την αλήθεια και να βγάλει από πάνω του αυτό το σάπιο «κουστούμι» του «δεν είμαι» δεν έχει άλλη επιλογή από το να συναντήσει την Μονα-δική του Οικογένεια. Μοναδική = Μονάδα – δική του από τον Οίκο της αληθινής του Γέννας και τα δικά του Χριστούγεννα, αφού μέσα του θα αρχίσει να δημιουργείται η γέννα του Ιησού. Αυτή είναι η προετοιμασία της Δευτέρας Παρουσίας. Αυτή την Δευτέρα Παρουσία όταν την βιώσετε, αυτόματα θα δείτε όλο το μεγαλείο της Καινής Διαθήκης, αλλά και της Αποκάλυψης του Ιωάννη να ξεδιπλώνονται μπροστά σας. Η περιουσία θα είναι όλη στα χέρια σας.
Ποιο είναι το μυστικό ? Το μυστικό είναι ένα, να θέλω να δω την αλήθεια. Να θέλω να παραμερίσω τον εαυτό μου. Να θέλω να μετανοήσω. Να θέλω να αλλάξω θέση από το ψέμα να περάσω στην αλήθεια. Τι γνώσεις χρειάζονται για να δείτε την αληθινή χρήση του χεριού σας ? Καμία γνώση. Απλώς η αναγνώριση και μόνο μέσα από την πραγματική θέση στάση.

ετικέτα ( Αναγέννηση ) 

Δωροθέα