Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015

Εκγυμνάζομαι …

Τι σημαίνει άραγε η λέξη ? Πώς τελικά έχουμε στρεβλώσει τις έννοιες τόσο πολύ που χάσαμε και ξεχάσαμε τις αρχικές τους ρίζες? Εκγύμναση = εκ γυμνού νου = εκ γυμνού νου η ίαση.
Το εκγύμναση λοιπόν είναι μία διαδρομή εσωτερικής διαδρομής αναζήτησης και έρευνας όλου του εσωτερικού μας κόσμου. Ποιού κόσμου ? Μα φυσικά του σώματός μας, του μυαλού μας και τελικός στόχος η ψυχή μας.
Το σώμα μας εννοούμε από την εσωτερική ουσιαστική του δραστηριότητα.


Το μυαλό μας αναζητώντας να βρούμε ποιες φράσεις, προτάσεις, σκέψεις μας υποβιβάζουν, μας εξαναγκάζουν, μας προσβάλλουν και τελικά γίνονται η αιτία να νοσήσει μέχρι και θανάσιμα το σώμα μας.
Την ψυχή μας, η οποία έχει ένα Ανώτερο Θεϊκό σχέδιο για μας, όπου τελικά δεν το μαθαίνουμε σχεδόν ποτέ, αφού εμείς οι ίδιοι πολεμάμε κάθε τι φρέσκο, κάθε τι ξένο, κάθε τι που αναβλύζει από μέσα μας, αφού το ψάχνουμε να το εφαρμόσουμε και να το προσαρμόσουμε με τα στερεότυπα της κοινωνίας. Έτσι όταν ο δρόμος της ψυχής μας δεν ταιριάζει με όλα όσα προστάζει το μυαλό ( όχι το δικό μας αλλά αυτό που κατασκευάσαμε ), τον απορρίπτουμε και πάλι μαχόμαστε το ψυχικό σχέδιο.
Έτσι πάντα ό ένας και καθόλα αγύμναστος νους- μυαλό καταστρέφει τα άλλα δύο, σώμα και ψυχή.  
Εμείς όμως αυτό το εκγυμνάζω το πήραμε το μεταποιήσαμε και το φέραμε στα «μέτρα» μας. Ποια μέτρα? Μα φυσικά σε αυτά που αντιστοιχούν με το μυαλό μας. Έτσι αρχίσαμε να ψάχνουμε τρόπους να καλλιγραμμήσουμε αυτό το σώμα – όχημα της ψυχής μας. Και σαν να μην έφτανε όλο αυτό, αγνοώντας απόλυτα ότι το δικό μας σώμα είναι ΜΟΝΑΔΙΚΟ, στον πλανήτη ως προς την όλη του κατατομή, δηλαδή βιολογία και ψυχικό αποτύπωμα. Πάμε να το φέρουμε μέσα από διατροφικές συμβουλές να μοιάζει με τα άλλα σώματα δίπλα μας.
Όσο το σώμα μας δεν μοιάζει τόσο εμείς του στερούμε διάφορα και εντείνουμε τις προσπάθειες μας για να το κάνουμε καλλίγραμμο.
Και τι γίνεται ? Μηδέν από μηδέν, μηδέν. Φτάνουμε στο σημείο να έχουμε έναν καθ’ όλα υποδουλωμένο εαυτό ο οποίος στη συνέχεια «γεννά» και τα πάθη, γιατί δεν έχει άλλη επιλογή.
Κάπως αυτό το σώμα αλλά και η ψυχή ψάχνουν τρόπους να μας αφυπνίσουν και να μας εξηγήσουν, ότι αν υπάρχει ένα σημείο που μπορεί να μοιάζουμε με τους άλλους, είναι αυτό το Θεικό Κύτταρο που υπάρχει μέσα σε κάθε έναν από μας. Όλο το υπόλοιπο που νομίζουμε ότι μοιάζει με τους άλλους, είναι απλώς εικόνες επιβολής που μπαίνουν μέσα από τον εγκέφαλό μας και μέσα από το υποσυνείδητό μας και μας οδηγούν στην απόλυτη μίμηση και αντιγραφή. Αφού ο τάδε έπαθε αυτό, μπαίνει μέσα μας και αρχίζουμε να το οδηγούμε να μας συμβεί και εμάς. Ένα απλό παράδειγμα είναι τα γυαλιά που τα φοράμε για διάβασμα μετά την τάδε ηλικία. Το είδαμε, το πήραμε, το «φορέσαμε» και το αναπαράγουμε με επιτυχία. 
Χωρίς καμία μορφή η διάθεση λοιπόν για εκγύμναση και εσωτερική αναζήτηση γίναμε έρμαια της ύλης και των αισθήσεων. Που όπως λέει και ο κ. Δανέζης μας οδηγούν οι αισθήσεις μας σε πλάνη.
Μα για να περάσει ο Πλανήτης μας στην Νέα Πνευματική οδό οφείλουμε να αναζητήσουμε την φυσική μας Ωδή. Δηλαδή την φυσική και μοναδική μας μελΩδία.

Πριν λοιπόν αρχίσουμε να αναμασάμε μία πληροφορία φρίκης, καλό είναι να συνεργαστούμε μέσα από την εκγύμναση με τους δύο Σοφούς μας σύμβουλους, το σώμα και την ψυχή μας. 

ετικέτα ( αναγέννηση ) 

Δωροθέα