Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

Αποταμιεύω = από ταπείνωση μυούμαι ή μιμούμαι ?

Εμείς επιλέξαμε με «μεγάλη επιτυχία» το δεύτερο, το μιμούμαι. Έτσι έχουμε αποταμιεύσει σε σεντούκια, όνειρα, θέλω, σκέψεις, στιγμές. Στο βωμό του συλλέγω κρατήσαμε την ενέργεια της ζωής σε χαμηλά επίπεδα μέσα από το αποταμιεύω και με ταπείνωση μιμηθήκαμε την στέρηση. Στερήθηκες στιγμές εξαιτίας της δουλειά σου, των υποχρεώσεών σου, των πρέπει και των στάνταρς σου. Στερήθηκες τα παιδιά σου, την θαλπωρή και την οικειότητα με τους δικούς σου ανθρώπους, την δική σου χαλάρωση. Και όλα αυτά γιατί ? Επειδή είπες να συντηρήσεις ένα σύνδρομο ανασφάλειας και φόβου.

Οι ώρες και οι μέρες έφευγαν από τα χέρια σου, έβλεπες τη ζωή να απομακρύνεται και εσύ εκεί, σκλαβωμένος να κυνηγάς την ύλη και τον πλούτο. Να τον αποθηκεύεις και να απαγορεύεις στον εαυτό σου να κάνει το απλό, να νιώσει άνθρωπος. 

Αποταμίευσες λοιπόν τα όνειρά σου, τα θέλω σου, τα ταξίδια σου, τον περίπατό σου, τις βόλτες σου, μια ρετσίνα και όλα αυτά τα έκλεισες σε έναν λογαριασμό ή σε μερικά διαμερίσματα. Κοίτα τα τώρα. Κοίτα τα, πόση θλίψη μπορεί να σου προκαλούν, πόσο πονάς που δεν έζησες εσύ για να έχεις αυτά να τα κοιτάς. Που είναι η ευτυχία που ζητούσες ? Μέσα σε αυτά ? Όχι είναι μέσα στις τόσες στιγμές που θυσίασες εξαιτίας τους. Κατά τη διάρκεια που εσύ σε είχες αποκλίσει από την ζωή, έφευγαν άνθρωποι από τη ζωή, άνθρωπο δικοί σου και άλλοι αρρώσταιναν για να σου δείξει η ζωή την πραγματική της εικόνα. Ότι τίποτε δεν κρατά για πάντα. Παρ’ όλα αυτά εσύ είχες κάτι για να στηρίζεις την ανασφάλειά σου και το γόητρό σου. Ήταν αυτά τα χρήματα, αυτά τα ακίνητα και φυσικά η δουλειά σου. Και τώρα αυτά έχουν γίνει ο χειρότερος εφιάλτης σου. Και εξαιτίας τους εσύ χάνεις εντελώς την ισορροπία σου, η οποία απ’ ότι καταλαβαίνεις ήταν πλασματική.  
Έτσι τώρα μπορείς να κάνεις την ανατροπή για την δική σου ζωή, να ανατρέψεις αυτό το μιμούμαι σε μυούμαι. Μέσα από την ταπείνωση όχι με την έννοια παραδίνομαι, αλλά ορθώνω το ανάστημα μου ως άνθρωπος και επιλέγω να μυηθώ, να εκπαιδευτώ στην πραγματική διάσταση της ζωής. Να αλλάξω σελίδα και να νιώσω ελευθερία.
Τίποτε το υλικό δεν με ορίζει αν δεν του δώσω εγώ το βαθμό της αξίας του. Τίποτε δεν αξίζει χωρίς εσένα. Τίποτε δεν υπάρχει χωρίς εσένα, ούτε καν τα προβλήματά σου. Ένα νοσοκομείο, είναι αυτό που θα σε κάνει να αλλάξεις μέσα σε ένα λεπτό την καθημερινότητά σου και να σου αλλάξει τόσο τις σκέψεις, αλλά και τις προτεραιότητες σου. Οπότε εσύ είσαι το αφεντικό στη ζωή σου και η ζωή σου είναι μοναδική, όπως μοναδικός είσαι κι εσύ. 

Το να είσαι σκυφτός και κατηφής επειδή κάποιοι επέλεξαν να σε αποδυναμώσουν, σκέψου. Η δύναμή σου είσαι εσύ και όχι όλο το υλικό σου υπόβαθρο. Η ζωή σου αξίζει πολλά λεφτά, τόσα που δεν φτάνουν να αγοράσουν όλο το χρυσάφι όλου του κόσμου.
Αν έχεις παιδιά, αγκάλιασε τα με αγάπη. Αν έχεις σύντροφο κάνε το ίδιο. Κάλεσε τους φίλους σου για να πιείτε ένα ποτήρι κρασί. Κάνε κάτι μαγικό, κλείσε την τηλεόραση. Η περιουσία σου δεν είναι αυτή που σε κάνει να είσαι είτε άξιος, είτε όχι. Η ζωή μας απαρτίζεται από μικρές στιγμές γεμάτες από οικογενειακές και φιλικές καταστάσεις. Γέμισε την από τέτοιες στιγμές. Σταμάτα να πιστεύεις ότι είσαι μία μετοχή στο χρηματιστήριο, γιατί έτσι πάντα θα επιτρέπεις σε άλλους να σε παίζουν στα ζάρια και θα ορίζουν αυτοί το νιώθω σου. Εσύ τους έδωσες το ελεύθερο, ήρθε η ώρα να τους το πάρεις από τα χέρια τους.

Θα ζήσω ελεύθερος και καμία ύλη δεν θα μπει ανάμεσα σε μένα και τη ζωή μου.

ετικέτα ( ευημερία ) 

Δωροθέα