Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015

Η τεχνολογία καλύπτει την πνευματική μας αναπηρία.

Αυτό είναι μία λυπηρή διαπίστωση. Όσο αυξάνεται η τεχνολογία τόσο αυξάνεται και η απόσταση μας από το πνεύμα. Όχι το πνεύμα δεν είναι το μυαλό, οι γνώσεις, οι εξισώσεις κλπ.


Το πνεύμα και γενικά η πνευματική στάση, έχει να κάνει κυρίως με το ήθος και τις αξίες.
Μπορεί λοιπόν η τεχνολογία να αναπτύσσετε όμως μας οδηγεί όλο και περισσότερο στην απομόνωση και στην αποξένωση.
Αντί η τεχνολογική ανάπτυξη να μας δώσει και ανάπτυξη στον πνευματικό μας πλούτο, έχει κάνει ακριβώς το αντίθετο.
Το ήθος και οι αξίες που υπήρχαν κάποτε τείνουν τώρα πια να γίνουν είδος προς εξαφάνιση.
Μπορεί να θεωρούμε ότι έχουν αρχίσει να χάνονται κάποια ζώα από τον πλανήτη μας και να έχουν σημάνει συναγερμό κάποιες οργανώσεις που προστατεύουν τον πλούτο τον ζωικό, αλλά τελικά αυτό που χάνεται και είναι προς εξαφάνιση είναι ο ίδιος ο άνθρωπος.
Γιατί η ανθρωπιά και όλο το μεγαλείο του ήθους και των αξιών έχει αντικατασταθεί με τις υλικές αξίες.
Ο άνθρωπος πια έχει μετατρέψει τον εαυτό του σε μία μηχανή, σε ένα ρομπότ. Έτσι αντιγράφει με μεγάλη ευκολία ότι του δίνουν ως μόδα. Θα δούμε σαν μουδιασμένους τους συνανθρώπους μας να επηρεάζονται άμεσα και έμμεσα από όλα αυτά που προστάζει ο όχλος. 

Σαν μαγνητισμένοι ακολουθούν όλα όσα θα δουν και θα τα αναπαράγουν, χωρίς καν να μπουν στην διαδικασία του «προβληματίζομαι». Δεν θα αναρωτηθούν «γιατί να το κάνω αυτό», «που και πως θα με εξυπηρετήσει» ?
Κάποια άτομα από την νεολαία, λειτουργούν λες και θα είναι πάντα νέοι. Κάνουν στο σώμα τους διάφορα πράγματα χωρίς να σκέφτονται ότι όλα αυτά που κάνουν, θα τα βρουν μπροστά τους.
Η απόσταση από το πνεύμα, από την εσωτερική αναζήτηση λοιπόν μεγαλώνει και μεγαλώνει.
Δεν θα βρεις εύκολα ανθρώπους να φιλοσοφούν, να προβληματίζονται και να αναζητούν. Αναμασούν με ευκολία ότι τους δώσουν χωρίς καμία διάθεση για έρευνα, έστω να ψάξουν και να αναζητήσουν, μήπως πίσω από αυτό που τους δίνουν κρύβεται παγίδα ?
Δώσε στον άνθρωπο λοιπόν μηχανήματα που θα του κάνουν τη ζωή εύκολη και τελικά φτάνει και ο άνθρωπος να «αντιγράφει» τις μηχανές που κάνει χρήση.
Μέσα από αυτή τη στάση που έχει αποκτήσει ο άνθρωπος, δηλαδή να αποξενωθεί από την υπόσταση του έχει φτάσει να κακομεταχειρίζεται και όλο τον πλούτο του πλανήτη μας. Τα ζώα, τη φύση και φυσικά όλο το υπέδαφος του πλανήτη.
Κάνουμε λες και όλα αυτά μας ανήκουν, λες και είναι μόνο δικά μας. Δεν μας «καίγεται καρφάκι» για το τι θα κάνουν οι επόμενες γενιές. Αν θα έχουν πετρέλαιο, αν θα έχουν αέριο, αν θα υπάρχουν ζώα, αν η θάλασσα θα είναι σε θέση να την απολαμβάνουν όπως εμείς τώρα.
Τι μας νοιάζει ? Εμείς να περνάμε καλά και για όλους τους επόμενους ούτε λόγος. Ποιος νοιάζεται αν τα επόμενα παιδιά δεν θα ξέρουν τι θα πει δάσος, αφού έχουμε βαλθεί να μην αφήσουμε τίποτε όρθιο. Τι μας νοιάζει αν δεν θα μπορούν να φάνε τίποτε ? 

Καλή και ευλογημένη είναι η όποια τεχνολογία, αρκεί να μας κάνει εμάς περισσότερο ανθρώπους από πριν. Αυτός είναι και ο βασικός της ρόλος της τεχνολογίας. Να μας βοηθά και να μας επιτρέπει να έχουμε μεγαλύτερες ευκολίες στη ζωή μας. Αλλά όχι αυτή η τεχνολογία να γίνεται η αιτία εμείς να γινόμαστε όλο και πιο κούφιοι, όλο και πιο κενοί.
Ας βάλουμε στον δρόμο μας την πνευματική έρευνα και φιλοσοφία, για να έρθει πάλι ο πλανήτης μας μέσα από το ήθος και τις αξίες μας σε μία αρμονία για όλους.
Γιατί είναι πολύ άδικο εμείς σήμερα να έχουμε τέτοια ανάπτυξη σε αυτοκίνητα, σε κινητά, σε ηλεκτρικές συσκευές και αντί να είμαστε καλύτεροι ως άνθρωποι στις μεταξύ μας σχέσεις, να έχουμε φτάσει σε αυτό το έσχατο σημείο αποξένωσης και έχθρας. Να τσακωνόμαστε δηλαδή για πράγματα που τελικά όλα εδώ θα μείνουν, γιατί πολύ απλά τίποτε απ’ όλα αυτά δεν μας ανήκουν. Και φυσικά δεν έχουμε σκεφτεί το απλό, τι θα γίνει όταν αποφασίσει ο πλανήτης να μας εκδικηθεί ?

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα