Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

Περιφρούρησε την ζωή σου.

Η προσευχή είναι το φρούριο που σε έχει προστατευμένο από κάθε τι.
Η προσευχή περιφρουρεί κάθε τι στη ζωή μας, ενώ χωρίς προσευχή αυτό που κάνουμε τελικά είναι να περιφρονούμε τη ζωή μας. Σαν να μη μας νοιάζει. Γιατί χωρίς φρουρά ένα κάστρο είναι απόλυτα εκτεθειμένο στον εχθρό. Χωρίς φρουρά, είμαστε μαλθακοί και τελικά ο εχθρός καταφέρνει να εισβάλλει μέσα σε κάθε μας πράξη, σκέψη, κατάσταση και να μας εξαναγκάσει να υποδουλωθούμε στις όποιες του επιθυμίες. Να γίνουμε έρμαια του και να μην βρίσκουμε τρόπο διαφυγής από όλα τα δεινά.


Κι όμως η προσευχή είναι ένα «όπλο» ανίκητο, ισχυρό και απόλυτα ακλόνητο από όλα τα δεινά και προβλήματα.
Η αγνή και καθαρή προσευχή από την ψυχή και την καρδιά θα καταφέρει να μεταστρέψει και τον πιο ισχυρό μας «αντίπαλο», που θεωρούμε εμείς. Γιατί κάθε ισχυρός, είναι άνθρωπος και κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να πάει κόντρα στο θέλημα Του Θεού, από έναν άνθρωπο που προσεύχεται.
Έναν άνθρωπο που έχει επιλέξει να περιφρουρήσει όλη του τη ζωή και όχι να την περιφρόνηση. Γιατί όσο είμαστε μακριά από την προσευχή περιφρονούμε την ίδια μας τη ζωή, μοιάζουμε αδιάφοροι. Περιφρονώ εξίσου και τα γήινα και τα Πνευματικά όταν μένω σε απόσταση από αυτό το μοναδικό «όπλο», την προσευχή.
Περί- φρουράν λοιπόν, η φρουρά του ανθρώπου για το δικό του «κάστρο», την δική του ζωή.
Ο τρόπος της προσευχής όμως να μην οδηγείται από το μυαλό, αλλά από την καρδιά, από την ψυχή. 

Ο δρόμος της προσευχής προετοιμάζεται από το Άγιο Πνεύμα, το οποίο ενεργοποιείται όταν η καρδιά, «σπάσει», νιώσει κατάνυξη. Το Άγιο Πνεύμα γίνεται μεσίτης μας και σιγά σιγά μέσα από την μόνιμη αυτή φρουρά μας προετοιμάζει για την επικοινωνία μας με τον Θεό. Ο Θεός θα μας στείλει τον Ιησού Χριστό για να μας εκπαιδεύσει ο ίδιος στον δρόμο της Πίστης με ασκήσεις Πνευματικές.
Έτσι η προσευχή αυτή γίνεται ένας δάσκαλος που θα μας οδηγήσει με υπομονή και υπακοή στην είσοδο του Θρόνου, για να λάβουμε τα Δώρα από τη Θεία Χάρη του Θεού.
Και όπως λέει ο Απ. Παύλος : Πράγματι εμείς δεν ξέρουμε πώς πρέπει να προσευχηθούμε. Το Πνεύμα το Άγιο μεσιτεύει για μας στον Θεό με στεναγμούς που δεν μπορούν να εκφραστούν με λέξεις. ( Ρωμ. 8/26).
Περιφρουρώ λοιπόν τη ζωή μου και όλα μου τα γήινα δρώμενα με οδηγό την προσευχή μου
Και όπως δεν έχουμε απαιτήσεις από ένα παιδάκι της πρώτης δημοτικού να διαβάζει και να καταλαβαίνει τον λόγο από ένα βιβλίο του Πανεπιστημίου, έτσι και σε εμάς, μας οδηγούμε με βήματα μικρά για να μας εκπαιδεύσουμε στην προσευχή. Αρκεί να την βάλουμε στην καθημερινότητα μας έστω για 5 λεπτά. Για να μας εκπαιδεύσουμε σε αυτόν τον δρόμο, επιλέγουμε να μην φλυαρούμε ως προς την προσευχή και να ζητάμε βοήθεια για όλα μας τα γήινα, αλλά μέσα από προσευχές που υπάρχουν έτοιμες για την δική μας πνευματική ανέλιξη. Όπως το Βασιλεύ Ουράνιε Παράκλητε. Οι προσευχές αυτές εκπαιδεύουν το εγώ μας και μας ανοίγουν την καρδιά μας. Γιατί να προτιμούμε προσευχές από τα προσευχητάρια και όχι προσευχές που είναι στην δημοτική γλώσσα ? 

Μα γιατί αυτές που είναι στο προσευχητάρι είναι αυτές που θα μας δώσουν κατανυκτική εκπαίδευση και θα μας ανοίξουν την αντίληψή μας πάρα πολύ, καθώς η γλώσσα που είναι γραμμένες είναι για την ανέλιξη.
Ο δρόμος της προσευχής λοιπόν είναι ένα σχολείο και εσείς θα σας εκπαιδεύσετε. Ευλογία θα είναι να έρθει σε σας ο ίδιος ο Κύριος να σας εκπαιδεύσει στην προσευχή. Τότε θα ακούτε με ευλάβεια Εκείνον και μόνο.

Τίποτε δεν μπορεί να διαπεράσει ένα τέτοιο φρούριο και να εισβάλλει μέσα του. Περιφρουρώ λοιπόν ή περιφρονώ τη ζωή μου ?

ετικέτα ( Πνευματικότητα ) 

Δωροθέα