Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

Έρημος – ήρεμος

Δύο δρόμοι που οδηγούν στο Θεϊκό μονοπάτι.
Την έρημο αναζητούν όσοι θέλουν να φτάσουν τον Θεό. Ποια όμως είναι η έρημος ? Τι θα πει να την αναζητήσω ? Να φύγουμε από τον κόσμο ?


Έρημος λοιπόν είναι το σημείο που ο άνθρωπος ύστερα από μακροχρόνια διαδρομή αυτογνωσίας, έχει έρθει στην απόλυτη σιγή του μυαλού του. Δηλαδή τον μεγαλύτερο βασανιστή του. Το μυαλό που είναι γεμάτο από χιλιάδες σκέψεις και που κάθε μέρα, ακόμη και τις στιγμές της χαλάρωσης, μας οδηγεί στην κόπωση. Το μυαλό μας που γεμίζει από υποχρεώσεις, από πρέπει, μας τρέπει να έχουμε πολλά και μπερδεμένα «σχοινιά» τα οποία άλλα τα έχουμε σαν θηλιές στο λαιμό μας και άλλα πλεγμένα σαν πλοκάμια στο σώμα μας. Όμως σίγουρα τα έχουμε όλα τα σχοινιά αυτά μέσα στο σώμα μας, τα οποία μας οδηγούν σε ασθένειες και προβλήματα. 

Οπότε όταν ένας άνθρωπος θελήσει να συναντήσει την ελευθερία του- την ερημιά του, τότε θα μπει στο μονοπάτι της αυτογνωσίας, η οποία θα τον οδηγήσει στην απομυθοποίηση κάθε σκέψης. Καθώς ο ενδιαφερόμενος θα πάρει την κάθε του σκέψη και με την διαδρομή της έρευνας θα φτάσει στην αρχή της. Τότε η σκέψη αυτή αλλάζει εντελώς μέσα από την γνώση, που αυτόματα μας κάνει κυρίαρχους του εαυτού μας. Κυρίαρχος του εαυτό του, δεν είναι αυτός που θα εξαναγκάσει το μυαλό του στη σιωπή, αλλά αυτός που θα φτάσει στο σκαλί της επίγνωσής, γιατί αλλιώς θα γεννήσει μέσα του την απόγνωση. Δηλαδή η αναγκαστική σιωπή οδηγεί στην απόγνωση.
Όταν το μυαλό ρυθμιστεί μέσα από αυτόν τον υπέροχο δρόμο, τότε από μόνο του επιστρέφει στην φυσική του κατάσταση, που είχαμε όταν γεννηθήκαμε. Αυτή του εδώ και τώρα. Στη παιδική μας ηλικία η στιγμή, μας ανήκε ολοκληρωτικά και ήμασταν απόλυτα δοσμένοι στην στιγμή. Δηλαδή εμείς ήμασταν οι κυρίαρχοι του νου, άρα και του χρόνου. Χάσαμε τον έλεγχο του χρόνου, άρα βιώνουμε τη φθορά επειδή βάλαμε το μυαλό μας να κάνει τόσες πολλές και άδικες σκέψεις. Σκέψεις φόβου, ανασφάλειας, αλλά όχι πίστης. 

Ο έρημος δρόμος λοιπόν είναι το επιστέγασμα και η αμοιβή της αυτογνωσίας. Οπότε το μυαλό έχει απόλυτη ηρεμία. Έτσι έρημος – ήρεμος = ένα και το αυτό. Η ηρεμία του νου είναι μία κατάσταση ολοκληρωτικής αφοβίας, ολοκληρωτική σιωπή που βιώνεται. Τότε ο χρόνος παγώνει και δεν υπάρχει για τον άνθρωπο αυτόν τίποτε πέρα από τη στιγμή. Την οποία στιγμή την δημιουργεί μέσα από αυτή την ήρεμη – ερημιά με οδηγό την Θεϊκή του υπόσταση. Γιατί ο Θεός μέσα σε αυτή την ερημιά του Νου δημιουργεί τον Νεοφώτιστο άνθρωπο και συνεργάζεται με την ηρεμία του.

Ο έρημος – ήρεμος δρόμος ακούγεται και στην εκκλησία ως Τερηρεμ= Τόπος έρημος- ήρεμος.

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα