Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Λάδι και νερό ή Έλαιο και Ύδωρ ?

Το λάδι ταΐζει την πείνα και το νερό καλύπτει τη δίψα.
Η πείνα και η δίψα είναι δύο ενέργειες χειραγώγησης. Δύο ενέργειες οι οποίες κατευθύνουν τον άνθρωπο.
Όταν έναν άνθρωπο τον κατευθύνεις μέσα από αυτές τις δύο ανάγκες τον μετατρέπεις σε υποχείριο.


Το μυαλό μαγκώνει και δεν μπορεί να λειτουργήσει αρμονικά. Η πείνα είναι αυτή που τώρα στον πλανήτη μας, δείχνει τη δύναμή της. Έτσι αρκετοί άνθρωποι τώρα έχουν φτάσει να βιώνουν τα επίπεδα της πείνας.
Όμως εμείς όλοι μας έχουμε μία εσωτερική δύναμη, που λέγεται Θεϊκό Κύτταρο. Κάθε άνθρωπος μέσα του έχει τη δύναμη του Θεού και μπορεί να την ενεργοποιήσει.
Το Λάδι = έλαιο = έλεος = ελεημοσύνη, οδηγεί στη λησμοσύνη της ανθρώπινης φύσης και ενεργοποιεί την Θεϊκή φύση. Η ελεημοσύνη είναι ένας δρόμος όχι πτώσης, αλλά ανάτασης και ανάστασης. Ο άνθρωπος που αναζητά αντί για το λάδι = τροφή για να καλύψει την ανθρώπινη φύση του, το έλαιο = εσωτερική φωτεινή του Θεϊκή Φύση, πάντα θα καλύπτει και τις δύο του πλευρές. 

 Δηλαδή την ανθρώπινη και την Θεϊκή, γιατί ο Θεός θα τον καλύπτει πάντα με το Έλεος Του. Όσο ο άνθρωπος αγωνίζεται μόνο για το ανθρώπινο στοιχείο του, λάδι για να καλύψει την πείνα του, θα περιστοιχίζεται μόνο από φόβους και ανασφάλειες. Ο φόβος και οι ανασφάλειες θα τον τοποθετήσουν σε μία δύνη. Αυτή η δύνη θα τον φέρνει αντιμέτωπο με δυστυχίες. Ο φόβος απομαγνητίζει ότι καλό είναι να μας συμβεί και έτσι τα καλά στη ζωή του ανθρώπου μοιάζουν σαν είδος προς εξαφάνιση. Ενώ όταν ο άνθρωπος αναζητήσει το Πνευματικό έλαιο, αυτό που ανήκει στη Θεική του φύση, όλα μα όλα στη ζωή του θα ρέουν μέσα από την Ενέργεια του Θεού.
Οι οδηγίες μέσα στην αποκάλυψη του Ιωάννη, αλλά και σε όλη την Καινή Διαθήκη αποκαλύπτουν ότι ο άνθρωπος του Θεού, δε θα πεινάσει, δεν θα πονέσει ποτέ ξανά.
Παρακάτω είναι ένα απόσπασμα από το 7ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης του Ιωάννη, το οποίο μας δείχνει την μετατροπή που οφείλουμε να κάνουμε για να μπορέσουμε να βιώσουμε απόλυτα και ολοκληρωτικά το Θεοί Εστέ. 

Αποκάλυψη Ιωάννη Κεφάλαιο 7
κα εδον λλον γγελον ναβαίνοντα π νατολς λίου, χοντα σφραγδα Θεο ζντος, κα κραξε φων μεγάλ τος τέσσαρσιν γγέλοις, ος δόθη ατος δικσαι τν γν κα τν θάλασσαν, 3 λέγων· Μ δικήσητε τν γν μήτε τν θάλασσαν μήτε τ δένδρα
χρις ο σφραγίσωμεν τος δούλους το Θεο μν π τν μετώπων ατν

Μετ τατα εδον, κα δο χλος πολύς, ν ριθμσαι ατν οδες δύνατο, κ παντς θνους κα φυλν κα λαν κα γλωσσν, σττας νώπιον το θρόνου κα νώπιον το ρνίου, περιβεβλημένους στολς λευκάς, κα φοίνικες ν τας χερσν ατν· 10 κα κράζουσι φων μεγάλ λέγοντες· σωτηρία τ Θε μν τ καθημέν π το θρόνου κα τ ρνί. 11 κα πάντες ο γγελοι εστήκεισαν κύκλ το θρόνου κα τν πρεσβυτέρων κα τν τεσσάρων ζων, κα πεσαν νώπιον το θρόνου π τ πρόσωπα ατν κα προσεκύνησαν τ Θε 12 λέγοντες· μήν· ελογία κα δόξα κα σοφία κα εχαριστία κα τιμ κα δύναμις κα σχς τ Θε μν ες τος αἰῶνας τν αώνων· μήν.

Οτοί εσιν ο ρχόμενοι κ τς θλίψεως τς μεγάλης, κα πλυναν τς στολς ατν κα λεύκαναν ατς ν τ αματι το ρνίου. 15 δι τοτό εσιν νώπιον το θρόνου το Θεο κα λατρεύουσιν ατ μέρας κα νυκτς ν τ να ατο. κα καθήμενος π το θρόνου σκηνώσει π' ατούς. 16 ο πεινάσουσιν τι οδ διψήσουσιν τι, οδ' ο μ πέσ π' ατος λιος οδ πν καμα

Ποιες είναι οι στολς λευκάς και ποιοι είναι οι φοίνικες ν τας χερσν ατν ?

ετικέτα ( αποκαλύπτω ) 

Δωροθέα