Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Η πίστη στον Θεό.. προσωπικό δεδομένο ? μόδα ?

Η πίστη στον Θεό, μοιάζει ή την έχουμε κάνει να μοιάζει ως αδυναμία ή κάτι για το οποίο θα πρέπει κάποιος να ντρέπεται.


Κι όμως ο δρόμος προς τον Θεό απλός και εύκολος δεν είναι, καθώς το πρώτο που οφείλει να κάνει κάποιος για να φτάσει στη Θέωση είναι να δώσει μία από τις μεγαλύτερες «μάχες». Δηλαδή να αναζητήσει το εγώ του και να φτάσει να το μεταποιήσει εντελώς. Να φύγει μια και καλή από κάθε εγώ ή από κάθε κτητική αντωνυμία. Και όλο αυτό μόνο δύναμη χρειάζεται για να το καταφέρει κάποιος.
Δύναμη όχι μυαλού, αλλά ψυχής. Για να βάλει κάποιος λοιπόν την ψυχή του ως οδηγό και να απομονώσει το μυαλό και τις σκέψεις του είναι ένα από τα Ανώτερα Κβαντικά άλματα.
Καθώς μέσα από αυτή την διαδρομή ο άνθρωπος καταφέρνει να φέρει όλες τις δυναμό-ενέργειες του Σύμπαντος στη ζωή του. Γιατί η αγάπη είναι η Υπερ- δύναμη που κρατά τον πλανήτη και όλο το πλανητικό σύστημα σε ισορροπία. Είναι η γνωστή σε όλους μας ενέργεια Πράνα, ή αλλιώς Μάννα.
Η πίστη λοιπόν στον Θεό δεν έχει να κάνει με μόδα ή με κάτι που μας κάνει να νιώθουμε άσχημα, αλλά το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος στον εαυτό του. 

Τώρα γιατί η ανάσα μας και ο τρόπος που θα αναπνέουμε έγινε προσωπικό δεδομένο, αλήθεια δεν ξέρω. Ίσως γιατί έτσι όπως μάθαμε, έπρεπε να νιώθουμε άσχημα για όσα πιστεύουμε. Έτσι μέσα από την ανθρώπινη λογική χωρίσαμε και τον Θεό σε κομμάτια, όπως κάναμε με όλα.
Μέσα σε αυτά τα κομμάτια βάλαμε πάλι τις κτητικές αντωνυμίες να μας ορίζουν και να μας ζορίζουν.
Σε τι Θεό πιστεύεις είναι και αυτό που θα σε κάνει να νιώθεις είτε μιασμένος, είτε παρείσακτος.
Κι όμως ο Θεός ποτέ δεν χώρισε, αλλά προσπάθησε και προσπαθεί να ενώσει. Να μας δείξει ότι η ανάσα = Θεϊκή ενέργεια είναι μία. Η ανάσα μας, μας δείχνει και σε ποιο σημείο βρισκόμαστε εμείς, είτε δηλαδή σε ανθρώπινο επίπεδο, είτε σε Θεϊκό.
Γιατί η ανάσα η θυμωμένη, η οργισμένη, η αγχωμένη κλπ είναι μία βίαιη εισαγωγή αέρα μέσα σε μας. Οπότε και τα όργανά μας ανάλογα με αυτή τη βία λειτουργούν. Έτσι η δυσαρμονία της ανάσας οδηγεί και σε μπλοκαρίσματα στο σώμα.
Η διαδρομή λοιπόν της Πίστης και της αναζήτησης του Θεού, μας βοηθάει στο να φέρουμε την ανάσα μας σε δονήσεις ηρεμίας, ειρήνης και ασφάλειας. 

Η ανάσα ενός ανθρώπου που είναι γεμάτη από εγώ, ακόμη και στον ύπνο, μας φέρνει σε ανισορροπία, για παράδειγμα το ροχαλητό.
Ας σταματήσουμε λοιπόν να θεωρούμε τον Θεό ως μόδα ή ως προσωπικό δεδομένο, γιατί το μόνο που καταφέρνουμε είναι να έχουμε τοξική αναπνοή και αυτό θα φέρει το σώμα μας, αλλά και το περιβάλλον μας σε αναστάτωση.

Το να επιλέξουμε να βρούμε τη Θέωση μέσα μας, δηλαδή το να έχουμε ήρεμη ανάσα, θα πει πως φτάσαμε τη συνείδησή μας σε άδειασμα και πως πορευόμαστε με ειρήνη μέσα στο μυαλό μας. Κάνουμε προσπάθειες να φύγουμε από κάθε κτητική αντωνυμία και να φύγουμε μακριά και από κάθε κριτική σκέψη. Αυτό είναι ανέλιξη και Κβαντικό Άλμα.  Όχι αδυναμία λοιπόν η πίστη, αλλά η ανώτερη Δύναμη πράνα- Μάννα εξ’ ουρανού. Η Ισχύς εν τη ενώσει!!!

ετικέτα ( Πνευματικότητα ) 

Δωροθέα