Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Βάλε στη σκέψη σου «φτερά»..

Το μυαλό μας, χιλιάδες σκέψεις, σκέψεις που άλλοτε μοιάζουν με ενοχλητικές μύγες, άλλοτε σαν ένα ενοχλητικό τρυπάνι και άλλοτε σαν μοτέρ.


Το μυαλό μας φορτωμένο από πολλές υποχρεώσεις, πρέπει και στάνταρ και εμείς νιώθουμε σαν να είμαστε στο κέντρο μίας δύνης και δεν βλέπουμε τον τρόπο να δραπετεύσουμε.
Ακούμε τριγύρω μας για διαλογισμούς, για Υπερβατικούς διαλογισμούς, οι οποίοι θέλουν τη σιωπή του μυαλού. Όπως επίσης ακούμε από κάποιους να ζήσουμε το «εδώ και τώρα», τη στιγμή. Κι όμως εμάς το μυαλό μας από μόνο του πότε θα φύγει προς τα εμπρός, με σκέψεις για το αύριο ή για το μέλλον και πότε προς τα πίσω.
Πώς μπορώ λοιπόν να κάνω τη σκέψη μου οδηγό- σύμμαχο ?
Βάζω στη σκέψη μου λοιπόν φτερά και την αφήνω οδηγό.
Αυτό που θα θυμάμαι είναι πως οι βασικές σκέψεις μέσα στη μέρα μου, έχουν κοινές ρίζες. Στην πραγματικότητα υπάρχουν μία, δύο ή τρεις ρίζες και πολλά κλαδιά. Δηλαδή σαν να λέμε έχω τρία δέντρα, που είναι ο κεντρικός άξονας των σκέψεων και οι σκέψεις είναι τα κλαδιά, τα φύλλα και ο καρπός. 

Έτσι αν πάρω μία σκέψη και της δώσω την ελευθερία να με οδηγήσει θα με πάει στη ρίζα του δέντρου. Από εκεί και μετά έρχεται η πρώτη διαδρομή της επίγνωσής. Από εκεί και μετά αλλάζει εικόνα η σκέψη και από ενοχλητική που μπορεί να ήταν μέχρι πριν, γίνεται εκείνη η αιτία να βρω την ησυχία μου.
Όταν λοιπόν κάθομαι να δω τηλεόραση ή να ξεκουραστώ και κάνει την εμφάνισή της μία σκέψη, την ορίζω οδηγό.
Την αφήνω να με πάει όπου εκείνη θέλει. Μπορεί να με περάσει από φόβους, από μονοπάτια του χθες, από σκηνές από την παιδική μου ηλικία. Την αφήνω κι εγώ απλώς είμαι ο παρατηρητής της. Κάποια στιγμή η σκέψη αυτή μέσα από τις εικόνες κάπου θα σταματήσει. Σε κάποιο σημείο θα μείνει. Εκεί αυτό το σημείο είναι που από εμένα θα χρειαστεί μία διαδρομή απομυθοποίησης. Δηλαδή να περπατήσω μέσα από την ανάλυση των συναισθημάτων που ακολουθούν τη σκέψη μου. Τότε θα ανακαλύψω πόσο αυτή η πρώτη σκέψη συνεργάζεται με τα συναισθήματα.
Μήπως η σκέψη αυτή τελικά δεν είναι δική μου, αλλά μπήκε μέσα στο κεφάλι μου ως οδηγός από τα πρέπει ?
Πώς μπορώ να την αλλάξω ? Πώς μπορώ να απαλλαγώ από αυτή τη σκέψη- οδηγό ? Μα μέσα από την επεξήγηση σε εμένα θα έρθει η σιγή. Θα εξηγήσω στον εαυτό μου πώς προέκυψε αυτή η σκέψη και ύστερα θα αναζητήσω δρόμους αρμονίας και ισορροπίας. 

Οι ενοχλητικές σκέψεις συνήθως είναι σκέψεις επιβολής. Αυτές σίγουρα είναι από όλο μας το περιβάλλον. Αλλά δεν είμαστε σίγουροι αν είναι δικές μας. Αφού αναγνωρίσουμε το «δέντρο» που αντιστοιχεί η σκέψη, θα δούμε και το δέντρο. Το δέντρο αυτό έχει πάνω του παρόμοιες σκέψεις- κλαδιά, φύλλα και καρπούς. Οι καρποί είναι οι δομημένες σκέψεις, αυτές δηλαδή που έφτασαν να υλοποιηθούν.

Έτσι θα αρχίσουμε το πρώτο μας «κλάδεμα» και θα φτάσουμε στον «εμβολιασμό» του δέντρου μας, για να το μετατρέψουμε σε ένα παραδεισένιο δέντρο αναγέννησης.

ετικέτα ( αναγέννηση) 

Δωροθέα