Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

Το «ξύπνημα της αρκούδας»

Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, όλοι μας έχουμε περάσει έστω και ένα γεγονός εκεί πίσω στα παιδικά μας χρόνια, το οποίο τάραξε τον συναισθηματικό μας κόσμο.


Όμως εμείς μέσα από την δύναμη και τη γενναιότητα της ψυχής μας σε συνεργασία με το εγώ μας, καταφέραμε να «θάψουμε» το συμβάν μέσα σε αυτή την τεράστια αποθήκη του υποσυνείδητου. Δηλαδή μετατρέψαμε το συμβάν που μας τάραξε το συναισθηματικό μας κόσμο σε αρκούδα που είναι σε «χειμερία νάρκη».
Πάνω σε αυτή τη νάρκη, από το συναισθηματικό αυτό μας «χτύπημα» στήσαμε την ζωή μας. Με πολύ προσπάθεια να μην ξυπνήσει η αρκούδα.
Κι εκεί που όλα μοιάζουν να είναι καλά, ένα συμβάν πάλι θα έρθει να μας ταράξει το συναισθηματικό μας κόσμο, οπότε η αρκούδα θα ξυπνήσει. Και αφού ξυπνήσει θα αρχίσει ένα συναισθηματικό ντόμινο πτώσης. Εμείς θα νιώθουμε ότι δεν έχουμε τον έλεγχο των πραγμάτων και των καταστάσεων και μουδιασμένοι από το μάγκωμα του φόβου- ανασφάλεια, θα ψάχνουμε κάτι ή κάποιον για να κρατηθούμε σε ισορροπία. 

Η μνήμη με την οποία «παλεύουμε» είναι άνιση. Γιατί όλο αυτό που βιώσαμε τότε, κυκλοφορεί μέσα από το υποσυνείδητό μας σε όλο μας το σώμα. Και εμείς δεν ξέρουμε τον τρόπο να απαλλαγούμε από αυτό το ξύπνημα και πώς να το φέρουμε σε ισορροπία. Έτσι κάνουμε προσπάθειες οι οποίες στην πραγματικότητα προσπαθούν να κρύψουν αυτό το ξύπνημα. Ο περίγυρός μας, δεν έχει τη γνώση να μας βοηθήσει και μας οδηγούν στο «σώπα», στο «τι έπαθες ξαφνικά, εσύ δεν ήσουν έτσι», στο «χαμογέλα» κλπ. Που όλα αυτά είναι σαν την κρίση πανικού. Γιατί και ο περίγυρος αλλά και εμείς είμαστε μέσα σε αυτή τη δίνη του πανικού και μουδιασμένοι δεν ξέρουμε ποιο είναι το βήμα που θα μας οδηγήσει στην ηρεμία και στην επαναφορά του συναισθηματικού μας κόσμου στην αρμονία.
Το πρώτο που χρειάζεται λοιπόν να κάνω είναι να αγκαλιάσω το ξύπνημα αυτό. Να αναζητήσω τι είναι αυτό που ξύπνησε την αρκούδα μου. Να γράψω σε ένα τετράδιο τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές που οδηγούν τον εσωτερικό μου κόσμο στο ξύπνημα αυτό. Τότε όλη η κεντρική αποθήκη του υποσυνείδητού μου θα συνεργαστεί απόλυτα και θα αρχίσει να μου δίνει όλες τις πληροφορίες και εικόνες από το παρελθόν που είχαν καταφέρει να μου στοιχειώσουν τη ζωή.
Το ξύπνημα της αρκούδας συμβαίνει πάντα στη ζωή μας, απλώς εμείς επειδή δεν γνωρίζουμε ότι όλο αυτό είναι δεμένο με το παρελθόν μας, δεν το συνδυάζουμε έτσι και κάνουμε προσπάθειες να «πνίξουμε» όλο αυτό το συναισθηματικό κύμα που έρχεται κατά πάνω μας. Και δυστυχώς η ζωή μας είναι όλη δομημένη πάνω σε αυτό το στοιχειωμένο χθες. 


Όταν λοιπόν ρίξουμε φως μέσα σε όλο αυτό, τότε αυτόματα αρχίζει η ολική αποκατάσταση. Γίνεται μέσα από την αγάπη και την αποδοχή, η μαγική λύση από το συναισθηματικό αυτό φορτίο που μας βαραίνει. Αρχίζουν να σταματούν οι «εχθροί» που νομίζαμε ότι μας περιβάλλουν και τα προβλήματα αρχίζουν ένα- ένα να αλλάζουν χρώμα. Τότε ο σοφός μας εσωτερικός μας εαυτός, ο οποίος είναι δεμένος με την ψυχή μας, δίνουν δρόμους θεραπείας και ολικής αποκατάστασης. Όλο αυτό το μονοπάτι του συναισθηματικού αυτού φορτίου, όταν συνδυαστεί με Πνευματική διαδρομή, μελέτη και άσκηση τότε η ζωή μας αλλάζει εντελώς και πια είναι γεμάτη από Μύρο, Έλαιο, Σμύρνα και Χρυσό. Γιατί αρχίζει η δική μας ολική επαναγέννηση. Όταν δηλαδή το συναίσθημά μας έρθει σε ισορροπία φωτίζεται το σώμα και αρχίζει η δομή της Νέας Ελευθερίας.

ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα