Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

Απομυθοποιώ τον ηθοποιό για να ποιώ.

Κάθε πρόβλημα στη ζωή κάθε ανθρώπου είναι σαν τις πέτρες και κάθε ένα από αυτά προσθέτει στον άνθρωπο βάρος.


Έτσι σε όλη μας τη ζωή συλλέγουμε πέτρες. Στην αρχή μικρές ανάλογα με τα προβλήματα της ηλικίας και όσο περνούν τα χρόνια πιο μεγάλες. Οπότε το βάρος αυτό έρχεται σαν την καθήλωση. Νιώθουμε το βάρος αυτό και από αυτό το βάρος δεν μπορούμε εύκολα να κινηθούμε. Το βάρος αυτό είναι όλο στο συναισθηματικό μας κομμάτι, το οποίο μετά από κάποια χρόνια μεταφέρεται και στο σώμα. Τότε αρχίζουμε να θεωρούμε ότι η ηλικία μας φταίει που κάποια πράγματα πια δεν μπορούμε να τα κάνουμε είτε γιατί δεν έχουμε το σωματικό κουράγιο, είτε γιατί δεν έχουμε την υπομονή. Ναι αυτά τα δύο σωματικό κουράγιο και την υπομονή μοιάζει ότι δεν τα έχουμε από όλα τα βάρη που κουβαλάμε. Δηλαδή η φράση «το πνεύμα μεν πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής, έρχεται και τη βιώνουμε στο απόλυτο.
Κι όμως μπορούμε μετά την καθήλωση να περάσουμε στην αποκαθήλωση, δηλαδή στην απελευθέρωση από όλα μας τα βάρη. Ωραίο θα ήταν να είχε αρχίσει αυτό από την παιδική μας ηλικία και να μην είχαμε φορτωθεί καμία πέτρα. Όμως δεν έγινε έτσι. Φτάσαμε ο καθένας σε μία ηλικία και έχουμε αρχίσει να νιώθουμε το βάρος αυτό να μας πλακώνει. 
Όλα αυτά τα βάρη από τις πέτρες που κουβαλάμε μπήκαν μέσα μας μέσα από τις σκέψεις μας και από τις καταστάσεις που βιώνουμε. Κάποιες καταστάσεις στη ζωή είναι δεδομένες ότι θα τις περάσουμε- βιώσουμε και κάποιες έρχονται μετά από τον δικό μας τρόπο σκέψης- έλξης. Όπως και να έχουν όμως τα πράγματα η απαλλαγή είναι ένα δικαίωμα που το έχουμε όλοι μας. Μπορούμε να απομυθοποιήσουμε απόλυτα κάθε μας ηθοποιό- δηλαδή κάθε μας δρόμο που ήρθε στη ζωή μας να μας ποιήσει- διδάξει. Το να απομυθοποιήσω τον ηθοποιό. Θα πει ότι αναζητώ ποιο ήθος ήρθε να ποιήσει το κάθε συμβάν στην ζωή μας. Έτσι μέσα από την απομυθοποίηση θα έρθει στη ζωή μας η απελευθέρωση από κάθε μας βάρος. Γιατί θα παρατηρήσουμε ότι σε πολλούς τομείς έχουμε δώσει παραπάνω σημασία και βάρος από ότι χρειάζεται. Οπότε με το παραπάνω βάρος που δώσαμε φορτωθήκαμε με κομμάτια που δεν μας ανήκουν. 

Όσο ψάχνουμε μέσα στον δρόμο αυτόν από τι και πώς έχουμε φορτωθεί, η γνώση αυτή θα οδηγήσει στην αποκαθήλωση. Το επόμενο βήμα από την αποκαθήλωση είναι η Ανάσταση. Αφού θα έχουμε παραμείνει εντελώς ελεύθεροι από όλα μας τα βάρη. Το κάλλος της Ψυχής θα αναλάβει τότε τον ρόλο της και η ζωή μας θα μετατραπεί σε ευλογία. Τότε θα περάσω από το απομυθοποιώ τον ηθοποιό για να ποιώ. Τι να ποιώ ? Να ποιώ μέσα από την ελευθερία και μέρα από την πίστη μου και την αποστολή της Ψυχής μου.

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα