Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Τα υλικά της ατυχίας.

Τίποτε στη ζωή μας δεν έρχεται τυχαία. Έτσι έχουμε μάθει τα τελευταία χρόνια. Και ότι όλα για κάποιο λόγο γίνονται. Όμως σε μερικά πράγματα και καταστάσεις που μας συμβαίνουν δεν μπορούμε να βρούμε τον λόγο και κυρίως για τις ατυχίες της ζωής μας.


Αναζητούμε, κάποιοι να βρούμε το μάθημα ή αναζητούμε γιατί μας τιμωρεί ο Θεός. Πάντως όλα όσα αφορούν μία ατυχία μας, τα αναζητούμε έξω από εμάς και όχι μέσα σε μας.
Θα κάνουμε τώρα έναν παραλληλισμό ως προς την ατυχία.
Έτσι θα βαφτίσουμε την ατυχία – μηλόπιτα.
Οπότε η μηλόπιτα- ατυχία όταν τη βλέπουμε σίγουρα ξέρουμε ότι τέτοιο φαγητό- γλυκό δεν υπάρχει, αλλά δημιουργήθηκε από εμάς. Εμείς συλλέξαμε τα υλικά και δημιουργήσαμε την μηλόπιτα. Δηλαδή ξέρουμε ότι μήλα υπάρχουν, αλεύρι υπάρχει, αβγά υπάρχουν, δηλαδή σαν αντικείμενα. Ενώ η μηλόπιτα για να γίνει θα συνδυάσουμε τα αντικείμενα αυτά για να την δημιουργήσουμε. Οπότε το ίδιο συμβαίνει και με την ατυχία. Η ατυχία δεν υπάρχει, εμείς κάπως την δημιουργήσαμε με τα υλικά που τοποθετήσαμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Γιατί μία ατυχία μπορεί να εμφανιστεί αμέσως, ενώ μία άλλη μπορεί να κάνει την εμφάνισή της στα «καλά καθούμενα» και σε στιγμή που δεν την περιμένουμε. 

Απλώς αυτή η ατυχία που καθυστερεί, όλο το διάστημα αυτό δημιουργείται και όταν είναι έτοιμη θα κάνει την εμφάνιση της και θα μοιάζει εντελώς άκαιρη και άδικη. Όμως δεν είναι ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Κάποιες φορές πράττουμε ή σκεφτόμαστε, χωρίς να έχουμε την αίσθηση ότι όλο αυτό θα μας περιμένει στο μέλλον μας, ως ατυχία. Και κάποιες φορές νιώθουμε «ευτυχώς» που κανένας δεν μας είδε ή δεν μας άκουσε για πράγματα που κάναμε ή σκεφτήκαμε. Κι όμως μας άκουσε και μας είδε η συνείδησή μας, η οποία κάνει κάθε μέρα «ταμείο» και θα μας φέρει μπροστά μας να βιώσουμε κομμάτια ξεχασμένα από το χθες.
Τίποτε λοιπόν δεν ξεχνιέται και τίποτε δεν πετιέται από το χθες. Μπορεί να μοιάζει ότι πέρασε, αλλά δεν πέρασε, θα έρθει η στιγμή που η «μηλόπιτα»- ατυχία θα έρθει να μας συναντήσει.
Το εύκολο κομμάτι ως προς την αναζήτηση της ατυχίας, είναι τα μήλα, δηλαδή πράξεις που είναι πάνω- πάνω στο υποσυνείδητό μας και θα μας οδηγήσουν να δούμε τι έφταιξε για την ατυχία- μηλόπιτα. Όμως κάποια υλικά – σκέψεις – πράξεις που είναι μέσα μας περασμένα και δομημένα μέσα από τις συνήθειες μας και τα στάνταρ μας δεν θα είναι εύκολο να τα βρούμε. Υλικά όπως είναι το νερό και το αλάτι ως προς τη μηλόπιτα, δηλαδή ως προς την ατυχία μας, που όπως καταλαβαίνουμε είναι ο τρόπος που λειτουργούμε εμείς κυρίως στη ζωή μας. Γιατί το νερό – συνήθειες, υπάρχει παντού, όπως και το αλάτι. 

Άρα για να μπορέσουμε να αναλύσουμε καλά την μηλόπιτα- ατυχία, θέλει από εμάς να κάνουμε μία βαθιά αναζήτηση στο εγώ μας, στα πάθη μας, στις σκέψεις μας, στα συναισθήματά μας. Κι αν μέχρι τώρα όλα αυτά τα κάναμε στην επιφάνεια. Τώρα ήρθε η ώρα να πάρουμε τετράδιο και στυλό. Έτσι όταν θα δούμε που και σε ποιους τομείς έχουμε νερό – δηλαδή κοινές συμπεριφορές- οι οποίες θα μας οδηγήσουν και σε άλλες ατυχίες προσεχώς, μόνο έτσι θα μπορέσουμε να ρυθμίσουμε την αλλαγή μας. Και φυσικά να περπατήσουμε στο μονοπάτι που Εκείνος, μας λέει τόσες χιλιάδες χρόνια. Μετανοείτε. Δηλαδή να αναζητήσουμε που χρωστάμε συγνώμη και με αληθινή πρόθεση να το παραθέσουμε σε έναν Ιερέα- Πνευματικό. Όλο αυτό είναι για την ελευθερία του κάθε ένα από εμάς, να καταλάβουμε πως δημιουργήσαμε τη δική μας μηλόπιτα. Έτσι θα συντρίψουμε κάθε κακό που έρχεται να το βιώσουμε. Γιατί τίποτε δεν θα βιωθεί, αν ειπωθεί. Το πεπρωμένο είναι στρωμένο με Δάφνες γι’ αυτόν που συντρίβει το εγώ του. Κι εκεί βιώνει την Ανάστασή του.

ετικέτα ( αναγέννηση )

Δωροθέα