Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

Κόψε τον λώρο και λάβε θείο Δώρο.

Μοιάζει ότι απογαλακτιστήκαμε κι όμως αυτό τελικά δεν έγινε ποτέ. Αφού συνεχίζουμε να ζούμε κατά σάρκα, που σημαίνει μέσα από τα πάθη μας και γεμάτοι από διάφορες κληρονομικές παθήσεις. Ενώ έχουμε πάντα την επιλογή να απαλλαγούμε από όλα αυτά, κόβοντας τελικά και ολοκληρωτικά τον λώρο που μας δένει με όλο μας το κληρονομικό.


Ο τρόπος αυτός είναι γνωστός και τον έχουμε ακούσει. Λέγεται Προσευχή. Όμως τι είναι η προσευχή ?
Προσευχή είναι άραγε «θεέ μου, σε παρακαλώ κάνε μου αυτό ή εκείνο»?
Τι είναι άραγε ο Θεός έχουμε ποτέ σκεφτεί πραγματικά ?
Είναι ο Θεός σε μεγάλη απόσταση από εμάς ? Μήπως δεν έχει τη δυνατότητα να μας ακούσει ? Μήπως δεν ξέρει τι μας λείπει και ποιες είναι οι ανάγκες μας ? Μήπως νομίζουμε ότι μας ακούει, μας νιώθει μόνο την ώρα της προσευχής μας- έκκλησης- αίτησης ? Και έτσι νομίζουμε ότι σε όλο το υπόλοιπο διάστημα της ημέρας, που εμείς συνεχίζουμε αμέριμνοι να κάνουμε τις όποιες εχθρικές – κριτικές σκέψεις Εκείνος τότε δεν ακούει ? Μήπως νομίζουμε ότι ο Θεός είναι κάτι σαν το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση, που μόνο εμείς βλέπουμε και ακούμε και οι άλλοι από την άλλη μεριά ούτε μας βλέπουν, ούτε μας ακούν ? Μήπως νομίζουμε ότι ο Θεός έχει κουμπάκια on off ? Κι έτσι τον «ανοίγουμε» για να κάνουμε προσευχή και ύστερα τον «κλείνουμε» για να μη μας βλέπει και να μη μας ακούει ? Όπως καταλαβαίνουμε σε όλα αυτά τα μήπως μάλλον θα πρέπει να καταλάβουμε, πως αφού ο Θεός είναι πανταχού παρόν, είναι πάντα παρόν σε κάθε μας δευτερόλεπτο. Γνωρίζει πάρα πολύ καλά τα πάντα για μας. Τόσα που μερικές φορές ούτε εμείς θυμόμαστε ότι συνέβησαν. 

Έτσι ας επιστρέψουμε στην αρχική μας ερώτηση ως προς την προσευχή αλλά και στα βήματα απογαλακτισμού μας.
Το να «κόψουμε» επιτέλους τον λώρο που μας δένει με όλα όσα βιώνουμε είτε βιολογικά, είτε συναισθηματικά, είτε πρακτικά από καταστάσεις και γεγονότα, ο τρόπος είναι η προσευχή.
Όχι η προσευχή δεν είναι ηττοπάθεια.
Όχι η προσευχή δεν είναι αδυναμία.
Όχι η προσευχή δεν είναι μία απλή υπόθεση.
Καθώς προσευχή είναι εκγύμναση,  ότι για τον είναι δηλαδή η άσκηση για τον αθλητή. Όπου ένας αθλητής στην αρχή μπορεί να σηκώνει 5 κιλά, αλλά καιρό αργότερα και ανάλογα με την δική του εκγύμναση θα σηκώνει 150 κιλά. Στην αρχή θα κάνει 10 κοιλιακούς, αλλά στη συνέχεια θα μπορεί με άνεση να κάνει 100 και παραπάνω.
Το ίδιο ακριβώς λοιπόν είναι και η εκμάθηση, εκγύμναση της προσευχής, για κάποιον που θέλει να φτάσει να ανοίξει τον Θρόνο Του Θεού στην καρδιά Του και να κατοικήσει μέσα του το Άγιο Πνεύμα. Έτσι αυτός ο άνθρωπος θα βιώσει την Επάνω Ιερουσαλήμ εδώ στη ζωή του.
Ως προς τον λώρο τώρα και το πώς ζούμε το γνωρίζουμε όλοι μας, αφού αν παρατηρήσουμε θα δούμε ότι έχουμε κοινές παθήσεις με τους δικούς μας, άρα ζούμε κατά σάρκα. Η οποία σάρκα επηρεάζεται απόλυτα από τον κοινό δρόμο που έχουμε πάρει από τις συμπεριφορές και τα συναισθήματα των ανθρώπων μας. Κάνουμε μηχανικές κινήσεις και σκέψεις, άρα και πράξεις. Με αποτέλεσμα να αναβιώνουμε κοινούς δρόμους. Επειδή η δική μας δε, εποχή έχει αυξήσει πάρα πολύ τις απαιτήσεις της, έχουμε πολύ περισσότερο άγχος και υποχρεώσεις από ότι είχαν οι γονείς μας. Όπως επίσης η διατροφή μας έχει «πέσει» σε αναγκαστικές διαδρομές είτε από ταχυφαγεία, είτε από τροφές οι οποίες είναι επεξεργασμένες και μεταλλαγμένες. Οπότε έχουν πολλαπλασιαστεί οι ασθένειες και οι αλλεργίες. Όλο αυτό εμείς το θεωρούμε φυσικό επακόλουθο και δεν μπαίνουμε στην διαδικασία να το αλλάξουμε, ούτε να αναζητήσουμε το γιατί. Απλώς παθητικά δεχόμαστε ότι έρθει στη ζωή μας, λες και πρόκειται για τη ζωή άλλου. Οπότε όταν θα έρθει μία ασθένεια, θα πούμε όλο θλίψη, «τι να κάνουμε, το είχε και η μαμά μου ή ο μπαμπάς μου». 

Και τελικά ο Θεός τι ρόλο παίζει ? Η προσευχή γιατί υπάρχει ?
Η προσευχή λοιπόν είναι ο τρόπος και ο δρόμος που θα μας κάνει αντί να ζούμε κατά σάρκα, να ζούμε κατά Θεό. Δηλαδή να ενεργοποιήσουμε μέσα μας το κύτταρο του Θεού και έτσι Εκείνος να μας ενεργοποιήσει την αθάνατη πηγή της αρμονίας και της θεραπείας.
Θα έχετε ακούσει από διατροφολόγους πια είναι η σωστή διατροφή και πόσα γεύματα ένας άνθρωπος οφείλει να κάνει την ημέρα. Το πρωινό, το δεκατιανό, το μεσημεριανό, το απογευματινό και το βραδινό. Περίπου 5 με 6 γεύματα προτείνουν για να υπάρχει αρμονία στο σώμα.
Κι όμως η αρμονία στο σώμα έρχεται από την προσευχή. Μέσα σε ένα προσευχητάρι λοιπόν υπάρχουν ανάλογα «γεύματα» προσευχές, οι οποίες χρίζουν πρωινού, δεκατιανού, μεσημεριανού κλπ. Η κάθε προσευχή έχει και τη δική της δυναμική.
Όχι λοιπόν προσεύχομαι δεν είναι «θεέ μου κάνε μου εκείνο ή το άλλο». Αλλά Προς Σε έρχομαι, που θα πει έρχομαι σε Σένα μέσα από Εσένα Θεέ μου. Μέσα από τα γεύματα που ήδη μου έχεις ετοιμάσει. Κι όταν εμείς λοιπόν κάνουμε με συντριβή καρδιάς τα γεύματα αυτά τότε Εκείνος, αφού όπως προείπαμε γνωρίζει τα πάντα για μας, θα μας καλύψει όλες μας τις ανάγκες μέσα από το Μεγαλείο της Ευσπλαχνίας του.
Καλούμε λοιπόν τον Κύριο, τον Θεό και το Άγιο Πνεύμα σε «γεύμα». Πώς ? Με την προσευχή για το Άγιο Πνεύμα. Το Βασιλεύ Ουράνιε Παράκλητε. Με το κάλεσμα αυτό ετοιμάζουμε τους εαυτούς μας για να λάβουμε την καθημερινή μας τροφή. Ο Άρτος μας όλης της ημέρας είναι το Πάτερ Ημών. Ενώ όλες οι άλλες προσευχές είναι τα γεύματα που ολοκληρώνουν την ημερήσια διατροφή μας. Ενώ παράλληλα το Νερό της ημέρας μας, το Ύδωρ που θα μας οδηγήσει στην απόλυτη κάθαρση είναι η μελέτη της Αγίας Γραφής. 

Τι να περιμένει ένας άνθρωπος όταν κάνει αυτά τα βήματα ?
Ότι περιμένει και ένας αθλητής. Ένας αθλητής που κάνει καθημερινή προπόνηση τα οφέλη τα βλέπει με τον καιρό. Γνωρίζει ο αθλητής, ότι δεν είναι δυνατόν σε μία μέρα, σε μία βδομάδα και σε μερικούς μήνες να λάβει το απόλυτο. Όπως επίσης κάθε μέρα αναζητά όλο και περισσότερο την τελείωσή του. Οπότε αν κι εμείς ξεκινήσουμε αυτό το σενάριο, ας ρωτάμε τον Κύριο «τι είναι αυτό που μου λείπει ακόμη». Και όχι να λέμε ότι είμαστε τέλειοι. Γιατί έτσι δείχνουμε την διάθεσή μας και τη δίψα μας για άσκηση. Ενώ παράλληλα με αυτόν τον τρόπο εξασκούμαστε στην ταπείνωση και όχι στην έπαρση. Γιατί αυτός που θα θεωρήσει ότι είναι τέλειος στην προσευχή του ενισχύσει την έπαρση του εγώ του. Ενώ η μόνιμη απορία μας οδηγεί στην Πνευματική Ανάταση.

ετικέτα ( ευημερία ) 

Δωροθέα