Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

Σκοτώνεις κάθε αύριο βάζοντάς του σκέψεις του σήμερα.

Γιατί έτσι είναι σαν να σε δεσμεύεις από κάθε αλλαγή που θέλει να σε πλησιάσει.


Κάθε αύριο είναι μοναδικό και δεν έχει υπάρξει ακόμη. Κάθε μοναδικό όταν θέλω να του δώσω σχήμα, τι σχήμα θα είναι αυτό ? Μήπως κατεύθυνσης ? Μα τι κατεύθυνσης ? Θετικότητας ? Μα μήπως η θετικότητα είναι ανακατεμένη με φόβο ? Μήπως ο φόβος μου τρυπά το στομάχι κι εγώ δεν τον αντιλαμβάνομαι ? Κι έτσι σκηνοθετώ το αύριο μου με «όραμα»… αλλά αυτό το όραμα μετατρέπεται σε όρμα – ορμή – οργή από τον κρυμμένο μου φόβο ?
Γιατί είναι απαραίτητο η θετικότητα μου να έχει μέσα της και φόβο ? Μα γιατί η θετικότητα δίπλα της έχει τον φόβο. Ο οποίος φόβος κρύβεται πολύ καλά. Αν λοιπόν εγώ θελω να επενδύσω θετικά στο αύριο μου, το κάνω από ανασφάλεια και από φόβο. Ποιον φόβο ? Από αυτά που βιώνω στο σήμερά μου, τα οποία κάνω προσπάθειες να μην ξανά έρθουν. 

Και πώς είμαστε σίγουροι ότι είναι έτσι τα πράγματα ? Μα αν κάποιος σήμερα σας εξασφάλιζε όλα όσα θέλετε, τώρα εδώ μέσα σε ένα λεπτό. Δεν θα είχατε κανέναν λόγο να οραματίζεστε το αύριο. Θα απολαμβάνατε το τώρα σας. Οπότε όταν οραματίζομαι το αύριο σημαίνει ότι το σήμερα μου, το τώρα μου από κάπου «μπάζει» νερά. Αν δεν βρω από πού και με ποιο τρόπο, αν δεν ασχοληθώ με το σήμερα μου, το οποίο έχει έναν σύμβουλο το χθες, τότε το αύριο θα είναι μία αντιγραφή του χθες και του προχθές, με μικρές διαφορές στην αρχή και μετά οι αλλαγές θα γίνουν και μεγαλύτερες.
Το να ζούμε λοιπό το σήμερα και να ψάχνουμε να βρούμε τι μας διδάσκει αυτό είναι φιλοσοφία και όλο αυτό θα γίνει μία ευλογημένη προφητεία για την ζωή μας.

Αν φοβάσαι λοιπόν οραματίζεσαι το μέλλον, όπου θέλεις να πιστεύεις ότι θα είναι καλύτερο. Αναζήτησε τι κρύβεται πίσω από την θετικότητα που προσπαθείς να δημιουργήσεις και τότε έχεις κερδίσει τη ζωή σου για τη ζωή σου.

ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα