Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

Η επένδυση στο παρόν, δημιουργεί το μέλλον.

Επένδυση- ένδυση ή δύση ?
Η επιλογή στο ένδυμα ( ένδυση)  – ρούχο θα με οδηγήσει ανάλογα ή στη δύση ή στη λύση.

Η ένδυση στον άνθρωπο δεν είναι η εξωτερική αλλά η εσωτερική. Η εσωτερική θα του δώσει τη θερμότητα που χρειάζεται τον χειμώνα και τη δροσιά που έχει ανάγκη το καλοκαίρι. Οι ορμόνες μέσα από την εσωτερική ένδυση- επένδυση αναδομούνται απόλυτα και ολοκληρωτικά.
Με οδηγό την Ουσία. Δηλαδή τον Θεό. Όχι ο Θεός δεν είναι αδυναμία, όχι ο Θεός δεν είναι μύθος, όχι ο Θεός δεν είναι προπαγάνδα ή μόδα. Ο Θεός είναι μία στάση, ένα τέρμα που δίπλα του έχει την αρχή. Είναι η σελίδα που γυρίζει. Το κεφάλαιο που ξανά αρχίζει. Ο Λόγος που μπορεί να σε κάνει μέσα σε λίγο διάστημα από φτωχό σε πλούσιο. Να σε μετατρέψει από το απόλυτο σκοτάδι, στο μοναδικό Φως της Αλήθειας και της απόλυτης απαλλαγής.
Αρκεί να το επιλέξεις αυτό το ένδυμα το οποίο δεν θα σε οδηγήσει ποτέ στην δύση, ούτε στην λύπη,  αλλά στην Λύση. 

Το ένδυμα αυτό ακούει στο όνομα Προσευχή. Η προσευχή είναι τέχνη όπως λένε οι Άγιοι Πατέρες και δεν είναι θρησκευτική προπαγάνδα, αλλά μία μορφή την οποία την βλέπει να δημιουργείται ο άνθρωπος που επιλέγει με τη συνείδηση του να πάει δίπλα στον Θεό.
Στην αρχή της προσευχής, όπως και σε όλα μας τα πρώτα βήματα που έχουμε κάνει στη ζωή μας, θα δεν μπορούμε να καταλάβουμε απόλυτα τι κάνουμε και πως. Είναι ακριβώς όπως το πρώτο μας μπάνιο στη θάλασσα που αφήνουμε απόλυτα το σώμα μας στους γονείς μας που το κρατούν για να μη βουλιάξει. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε δηλαδή κατά τη διάρκεια της προσευχης μας, αν είμαστε αρχάριοι είναι να αφεθούμε στην εσωτερική μας αρμονία. Να αφήσουμε και να αφεθούμε απόλυτα στον Πλάστη μας, να μας κρατήσει Εκείνος από το σώμα μας και να μας οδηγήσει. Ο Θεός ποτέ δεν βιάζεται, γιατί ο ίδιος είναι η Υπέρτατη Υπομονή. Οπότε με την Υπομονή θα μας εμβολιάσει και θα μας δώσει στα χέρια μας τον πρώτο μας «φακό».
Ύστερα εμείς για να κάνουμε την προσευχή ανάγκη καλό είναι να την κάνουμε κάθε μέρα. Να μη νιώθουμε την προσευχή ένα «δεκανίκι» λες και είμαστε ανάπηροι, αλλά να τη δούμε ως ανάσταση και αγάπη. Γιατί η προσευχή είναι η Αγάπη. Ο δρόμος επικοινωνίας της Αγάπης με την Αγάπη, δηλαδή εμάς με τον Θεό.
Οι άνθρωποι όταν κάνουν συνήθως προσευχή οδηγούνται από ανάγκη, αλλά έχουμε δύο ειδών ανάγκες. Αυτές που έρχονται από έξω και αυτές που έρχονται από έσω. Η έξω ανάγκη οδηγείται από τα πάθη και της επιθυμίες και γι αυτό θεωρούμε ότι οι αδύναμοι προσεύχονται. Κι όμως όταν οδηγός είναι η εσωτερική ανάγκη, τότε προσεύχεται η ψυχή μας για να αναθερμάνει την καρδιά μας. Η εσωτερική ανάγκη δηλαδή μας αναστηλώνει από μέσα και δεν μας δίνει την εντύπωση ότι έχουμε ένα δεκανίκι. 

Βήματα που θα πάρουμε για αυτόν τον τρόπο προσευχής είναι : ο ζήλος, η προσοχή, η θερμότητα της καρδιάς, η συμφιλίωση με τους εχθρούς, κυρίως τους εσωτερικούς. Γιατί ο άνθρωπος όταν έχει εσωτερικούς εχθρούς, τότε έχει και εξωτερικούς.
Τα αποτελέσματα της προσευχής σου μη τα ψάχνεις έξω, αλλά μέσα. Μόνο προς τα μέσα σου, θα σου δείξει η προσευχή την αλλαγή.
Αν συνεχίζεις και είσαι ο ίδιος άνθρωπος, τότε η προσευχή σου είναι ακόμη στείρα. Κάποιο από τα παραπάνω βήματα δεν γίνεται εκ των έσω, αλλά εκ των έξω.
Γιατί την προσευχή καθώς την κάνουμε, παράλληλα την περπατάμε. Δηλαδή τα βήματά της τα κάνουμε και πράξη. Όπως στο Πάτερ Ημών, που σημαίνει δεν έχει σημασία πόσες φορές θα το πω, αλλά α πράττω σύμφωνα με αυτό. Όταν φτάσω να Γίνω το Πάτερ Ημών και να Είμαι ο Λόγος αυτός, τότε τα οφέλη της προσευχής αρχίζουν να αναβλύζουν από μέσα μου και έξω μου. Και όλο μου το μέσα, έξω είναι γεμάτο από Θεό.

Τότε αυτός ο πρώτος φακός που μας είχε δοθεί, μετατρέπεται σε έναν τεράστιο προβολέα και καθαρίζει εντελώς η όραση μας. Έρχεται η Φώτιση, η οποία καθαρίζει τον άνθρωπο, τον αφυπνίζει με το Άγιο Πνεύμα να Ρέει στη ζωή του.

ετικέτα ( ευημερία ) 

Δωροθέα