Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016

Η υπομονή και ο χρόνος κάνουν το αδύνατο, δυνατό.

Η υπομονή και ο χρόνος μπορούν να καταφέρουν περισσότερα πράγματα από τη δύναμη και το πάθος.

Η υπομονή είναι μία αρετή εσωτερική, με την οποία θα συνεργαστεί ο Θεός. Όταν ο Θεός βλέπει ανθρώπους που με υπομονή θα λειτουργήσουν, τότε Εκείνος θα δημιουργήσει τις καλύτερες προϋποθέσεις στη ζωή του ανθρώπου.
Οι άνθρωποι επειδή θυμούνται τον Θεό μόνο στα δύσκολα και όταν θα φτάσει ο «κόμπος στο χτένι», έχουν την απαίτηση, το αίτημά τους να γίνει αυτόματα.
Γιατί τον θυμούνται μόνο τότε ? Μα απλώς επειδή, στην απλή τους καθημερινότητα θα λειτουργούν χωρίς τον Θεό, μέσα από τις εγωιστικές τους αποφάσεις, σκέψεις, συναισθήματα και όταν τους παρουσιαστεί μία ανάγκη, τότε θα θυμηθούν τον Θεό. Οι άνθρωποι απλώς όταν θα έρθει μπροστά τους η δυσκολία τότε θα απευθύνουν τον λόγο στον Θεό. Και νομίζουν ότι ο Θεός είναι σαν τον διακόπτη. Τώρα θέλω φως, θα τον πατήσω τον διακόπτη και θα ανάψει. 

Όμως ο Θεός δεν λειτουργεί έτσι. Ναι η παρέμβασή Του είναι αυτόματη, αλλά Εκείνος γνωρίζει την ολότητά μας και θα μας στείλει τη βοήθεια βάση αυτής και όχι πάντα μέσα από τη δική μας εικόνα. Δηλαδή, εμείς έχουμε ένα πρόβλημα, ζητάμε από τον Θεό βοήθεια και παράλληλα κάνουμε εικόνα τι ακριβώς εννοούμε ή θέλουμε. Όμως δεν είναι έτσι τα πράγματα για τον Θεό.
Ο Θεός δεν μας στείλει ποτέ κάτι που δεν μας ανήκει. Και αν μας συμβαίνουν στραβά στη ζωή μας δεν είναι επειδή Εκείνος μας οδήγησε να τα πάθουμε, είναι επειδή εμείς τον βγάλαμε από τη ζωή μας. Ύστερα μέσα στο πάθημά μας, θα του ζητήσουμε τη βοήθεια, όμως τότε Εκείνος με την πρόνοιά Του ενδέχεται να μας αφήσει σε αυτό το βίωμα για να κοιτάξουμε σε βάθος την καρδιά μας και να δούμε τα λάθος μονοπάτια του εγώ που πήραμε.
Όταν λοιπόν επιλέξουμε να βάλουμε στον δρόμο μας την προσευχή, ας θυμηθούμε αυτή την τόσο σπουδαία αρετή, της υπομονής. Και να πούμε στους εαυτούς μας ότι δεν γίνεται να φυτέψαμε τώρα έναν σπόρο και να φυτρώσει σε μερικά λεπτά. Και αν σε κάποια μας έκκληση γίνει αυτό το αυτόματο, γίνεται για να μας οδηγήσει στην συνέχιση του δρόμου, στην συνέχιση της προσευχής. Για να μας οδηγήσει ο Θεός στο να κάνουμε προσευχή έτσι κι αλλιώς.  

Είτε θέλουμε να Του ζητήσουμε κάτι, είτε όχι. Γιατί με την προσευχή οδηγό, μαθαίνουμε τουλάχιστον να Του λέμε ευχαριστώ έτσι κι αλλιώς. Γιατί χωρίς τον Θεό ως στήριγμα, τα δημιουργήματά μας δεν είναι στέρεα.  

Με υπομονή λοιπόν στο μονοπάτι του Θεού και με οδηγό τον χρόνο, τότε θα καταφέρουμε να λάβουμε τη Χάρη του και τότε θα έρθει η στιγμή της γνώσης, η στιγμή που θα μπορείς να πεις στο βουνό αυτό, μετατοπίσου και θα γίνεται.

ετικέτα ( ευημερία )

Δωροθέα