Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2016

Ο Ιερός Σάκος της Ανάστασης.

Εννιά μήνες μέσα στο νερό και στο σκοτάδι. Εννιά μήνες γενναίας επιλογής, που το μόνο που έχεις είναι ο ήχος. Ο ήχος σε οδηγεί στην γνώση και στην διαδρομή της εξερεύνησης. 


Η εξέγερση της ψυχής είναι η στιγμή της γέννας. Όταν σπάσουν τα ύδατα- δεσμά και τότε έρχεται η λύτρωση- ελευθερία από αυτό το υγρό τοπίο. Ένα υγρό που σε έχει μέσα του για τόσους μήνες. Όπου μέσα εκεί αναπτύσσεσαι, στο πρώτο σου στάδιο, στον δρόμο του Παλαιού Ανθρώπου, όπου βίωνε πόνο, θλίψη και θάνατο. Όλο αυτό το βιώνεις για έναν και μοναδικό λόγο, για να έρθεις εδώ και να προετοιμαστείς για την Ανάσταση. Έτσι λίγο καιρό μετά μπαίνεις σε έναν άλλον Ιερό Σάκο, ο οποίος σε προετοιμάζει κατάλληλα για την διαδρομή από τον Παλαιό Άνθρωπο στον Καινό- δηλαδή τον Καινούργιο.
Αυτός ο Σάκος είναι η Ιερή Μήτρα του ίδιο του Θεού, την οποία εμείς οι άνθρωποι την κερδίσαμε κατά Χάρη από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό. Ο οποίος θυσιάστηκε για να μπορέσουμε εμείς να βρούμε τον δρόμο και τον τρόπο για τους Ουρανούς. Έτσι μας έδωσε Εκείνος το Ιερό Μυστήριο της βάφτισης για να μπορέσουμε να βιώσουμε την λύτρωση από τα δεσμά του πόνου, της θλίψης και του θανάτου. 

Το υγρό στοιχείο- στοιχειό που έχει ο σάκος της μητέρας μας, όπου μέσα του κυριαρχεί το πεπρωμένο, μαζί με όλα τα κληρονομικά μας, έρχεται αυτό το Νέο Υγρό στοιχείο από την βάφτιση να μας οδηγήσει στην απόλυτη λύτρωση.
Εννιά μήνες λοιπόν μέσα στο υγρό αυτό τοπίο έρχεται η ανάπτυξή μας, το ίδιο και καλύτερο ως απαλλαγή είναι η λύτρωση του υγρού στοιχείου- νερού που έχει η Ιερή αυτή Μήτρα, δηλαδή η κολυμπήθρα.
Το μωρό μετά τη γέννησή του τρέφεται με το μητρικό γάλα το οποίο το βοηθά να εναρμονιστεί στην τροφή. Ενώ το έλαιο που παίρνει από την βάφτιση το οδηγεί να είναι απόλυτα προστατευμένο από κάθε τι άλλο, αν φυσικά ακολουθήσει και το μονοπάτι του Ιησού. Γιατί ένα δώρο για να δώσει τους καρπούς του οφείλουμε να το ενεργοποιήσουμε και να το αξιοποιήσουμε.
Έτσι ενώ το υγρό στοιχείο που υπάρχει στην μήτρα της μητέρας μας αναπτύσσει την ακοή μας, η βάφτισή μας ενεργοποιεί τις υπόλοιπες αισθήσεις μας στον δρόμο της ελευθερίας και της αγάπης.
Το αν θα ρωτηθεί ένα μωρό για να περάσει αυτή τη διαδικασία της βάφτισης, σαφώς και δεν είναι εφικτό. Μα πότε ακούσαμε τα μωρά, για το πώς θα τα ντύσουμε, για το τι θα φάνε, για το αν και πότε θα κάνουν εμβόλια? Είτε κλαίνε, είτε όχι, δεν θα τους δώσουμε σημασία, καθώς εμείς θεωρούμε ότι γνωρίζουμε ποιο είναι το καλό τους. 

Οπότε θα τα ταΐσουμε είτε τους αρέσει το φαγητό είτε όχι. Θα τα πάμε στον γιατρό είτε τους αρέσει, είτε όχι.  Και μάλιστα κάποιες φορές θα τα αφήσουμε να κλαίνε, με τη δικαιολογία, ότι «άφησέ το και λίγο να κλάψει, καλό θα του κάνει».

Οπότε για να το βγάλουμε το μωρό μας έξω γνωρίζοντας ότι έχει κρύο, θα του βάλουμε το ανάλογο μπουφάν. Το ίδιο είναι και όλα τα υπόλοιπα για την δική τους προστασία, το ίδιο ακριβώς είναι και η βάφτιση.

ετικέτα ( Πνευματικότητα ) 

Δωροθέα